ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ...

Να μαι πάλι....Ξανά πίσω!
Έλειψα για λίγες μερούλες εκτός Αθήνας...κι ήταν η καλύτερή μου...

πόσο ανάγκη είχα να αλλάξω παραστάσες,να ξεφύγω για λίγο από την καθημερινότητα...

Χόρτασα γαλάζιο....την απεραντοσύνη της θάλασσας,το άγγιγμα του ανέμου και τη ζεστασιά του ήλιο....

Ένιωθα ελεύθερη...αν και όχι απόλυτα....ή όχι όσο θα θελα...
λογικό είναι ο κάθε άνθρωπος να έχει τις δικές του ανάγκες....δεν θέλουμε ολοι τα ίδια πράγματα...απλά εγώ ήμουν πιο ανοιχτή σε εξόδους σε παρέες,ενώ η δική μου παρέα όχι τόσο...με ήθελαν εκεί κ μόνο για εκείνους...αλλά σ αυτό έφταιξα κ εγώ...
το θέμα είναι ότι δεν αντέχω την αποκλειστικότητα...

''Φίλος είναι αυτός με τον οποίο μπορείς να είσαι ο εαυτός σου,επαναλάμβανα καθώς ανέβαινα την ανηφόρα....''

φυσικά και πέρασα όμορφα...πολύ...

όμως δεν ένιωσα οτι ξεπέρασα τον εαυτό μου...δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε...

θέλω να κάνω μια τρέλα...είμαι δεκαεννιά χρονών και δεν έχω νιώσει ακόμα πως έχω κάνει κάτι τρελό...πως έχω υπερβεί τον εαυτό μου...

ακόμη κ τώρα που γράφω μέσα στη κούραση μου, νιώθω ότι έχω πολλή ενέργεια μέσα μου...ότι θέλω να κάνω τόσα πράγματα....






φοβόμουν ότι θα μου έλειπες...
μια μέρα πριν φύγω είχαμε βγεί...κ όταν σε χαιρετούσα δεν ήθελα να σ αφήσω απ την αγκαλιά μου....πήγαινα να φύγω και ξαναγύρναγα να σε φιλήσω...κ όταν είχα απομακρυνθεί πολύ γύρισα και σε κοίταζα...με κοίταζες κι εσύ...

και χωρίς να το θέλω,χωρίς καν να το καταλάβω κύλισε ένα δάκρυ απ τα μάτια μου...

κ δεν κατάλαβα γιατί...

και το θέμα είναι ότι αυτές τις μέρες ένιωθα ότι μου λειπες αλλά σε λογικό βαθμό...αλλά μάλλον δεν ένιωθα το ΠΟΣΟ

Κ αυτό το κατάλαβα σημέρα...

σε είδα να έρχεσαι...με βλέπεις και σκας ένα χαμόγελο...με φιλάς και σε κάνω μια μεγάλη αγκαλια...

-''Σου λειψα;'', μου λές
-''Εγώ σου λειψα;''
-''Ναιιι''
-''Κι εμένα μου λειψες''

και τότε αρχίζω να συνειδητοποιώ τι μου συμβαίνει

και σε κοίταζα

και χαμογέλαγα και

χαμογέλαγα

και χαμογέλαγα...

-''Κοίτα χαμόγελο'',λες...

και σε σφίγγω στην αγκαλιά μου...

-''χμ,και τί σου λειψε πιο πολύ;;''λες.

-''ΤΑ ΠΑΝΤΑ...'' Τα φιλιά σου,η αγκαλιά σου....ΟΛΑ

Και το ξέρω ότι σου ελειψα κι εγώ....το ξέρω...

το ξέρω...και ξέρω ότι ήθελες να με νιώσεις κοντά σου....γ αυτο μου είπες να σε κάνω μια σφιχτή αγκαλίτσα...

το ξέρω ότι σου λειψα...

μόνο που δεν μπορούσες να δείς και το δικό σου χαμόγελο όταν με κοίταζες...

ίσως απλά γιατί καθρεφτιζόταν πάνω στο δικό μου

:) :) :)

ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ....

Σε περιμένω στο μετρό....ανεβαίνεις τις σκάλες...

φοράς τη μπλούζα που σου χα πάρει δώρο...

Έρχεσαι προς το μέρος μου και μου χαμογελάς...μου δίνεις ένα πεταχτό φιλί....

Είχαμε αργήσει....προχωράμε πολύ γρήγορα στο δρόμο....

κ εγώ σε κοίταζω

και σε κοίταζω

και σε κοίταζω

η καρδιά μου είχε γίνει ένα μπαλόνι...ένα κατακόκκινο μπαλόνι που ήταν έτοιμο να πετάξει....

αντικειμενικά είχα μόνο 2 μέρες να σε δώ...κ όμως ένιωθα ότι μου χες λείψει...

ήθελα να σταματήσουμε το περπάτημα να σε σφίξω στην αγκαλιά μου και να σου δώσω ένα τεράστιο φιλί. . .

το φανάρι των πεζών γίνεται πράσινο και περνάμε στο απένατι πεζοδρόμιο....

κ σε κάποια στιγμή σταματάς,μ αγκαλιάζεις και μου δίνεις ένα μεγάλο φιλί...

περίεργο αλλά δεν ήθελα να τελιώσει ποτέ αυτή η στιγμή...

σε κοίταζα και ένιωθα γεμάτη....

σε κοίταζα και. . . δεν ξέρω πώς να το περιγράψω...

λίγες φορές μου έχει συμβεί αυτό το πράγμα...απορούσα με τον εαυτό μου...μόνο 2 μέρες είχα να τον δώ....

και σε ξανακοίταζα...βιαζόμασταν...είχαμε αργήσει και σε ξανακοίταζα

και σκεφτόμουν ότι θα θελά να μασταν εκείνη την ώρα μαζί στο δωμάτιο σου αγκαλίτσα...και να σου λέω πόσο πολύ μου έλειψες και πόσο πολύ σε θέλω....και πώς όλη αυτη την ώρα σε κοιτάζω και λιώνω σαν παγωτό μέσα στο κατακαλόκαιρο...

και μπαίνουμε μέσα στην αίθουσα....

ήμουν τελείως ασυγκέντρωτη....

ονειρευόμουν και το όνειρο μου καθόταν ακιβώς δίπλα μου και μου κράταγε το χέρι....

και όλο σχολίαζες και έγω δεν σ ακουγα γιατί είχε πολύ φασαρία...κ ερχόμουν όλο και πιο κοντά....όχι για να ακούσω τί έλεγες,δεν μ ένοιζε....αλλά για να ρθω πιο κοντά σου....

και συνέχιζες να σχολιάζεις κ εγώ ερχόμουν όλο κ πιο κοντά δήθεν για να σ ακούσω...

κ δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο απολάμβανα αυτό το άγγιγμα...ούτε μπορείς να φανταστείς όλα όσα σκεφτόμουν εκείνη τη στιγμή...

ότι ήθελα να σε πάρω να φύγουμε και να στα πώ όλα....

ότι ήθελα να με πάρεις αγκαλιά και να πετάξουμέ πολύ μακρια

ΜΑΖΙ...ΜΑΖΙ ΣΟΥ

ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ : )

Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου για να γράψω...

μόνο ότι αυτές τις μέρες περνάω πολύ όμορφα...λίγο κουραστικά αλλά όμορφα...

Κατά βάθος όλοι οι άντρες είναι σαν μικρά παιδιά...ώρες ώρες νιώθω ότι προσπαθούν να δείξουν ότι είναι ανεξάρτητοι,κατά βάθος όμως μας έχουν ανάγκη...

εννοώ ότι μας θέλουν στη ζωή τους πιο πολύ απ' όσο δείχνουν....

Αυτό νιώθω εγώ δηλαδή...

έχεις μια πολύ ευαίσθητη πλευρά...δεν τη βγάζεις πάντα προς τα έξω...

χτές με κοιτάζεις κατσουφιασμένος και μου λες:

-Θα λείψεις μια βδομάδα :(

-5 μέρες θα λείψω όχι μια βδομαδα...Άσε που αν μου λείψεις πολύ μπορεί να γυρίσω και μια μέρα νωρίτερα.

-Μα θέλω να πάς και να περάσεις καλά...

-Ε,έλα που δεν θές να γυρίσω για να σε δώ....

και σκας ένα χαμόγελο εκείνη την ώρα :)


(ΧΑ,και τώρα μόλις με πήρες τηλ) :) :) :)

αλλά εγώ συνεχίζω ακάθεκτη. . .

ωχ,ορίστε μας τώρα ξέχασα και τί ήθελα να πώ...

α,ναι

Λοιπόν,αυτή η βδομάδα ήταν πολύ όμορφα

Κάναμε και το πρώτο μας μπανάκι στη θαλασσίτσα!!!γιούπιιιιιιιιιιιιιι...

κι ήμασταν αγκαλίτσα :)

γενικά το ξενυχτίσαμε αρκετά αλλά καλοπεράσαμε...

Μ αρέσει να με φροντίζεις...μ αρέσει εγώ να μη σου δίνω(φαινομενικά) και τόση σημασια κι εσύ να ρχεσαι να με παίρνεις αγκαλίτσα πολύ πολύ σφιχτά...και να μ χαιδεύεις για να μη κρυώσω...

Μ αρέσει να είμαι δίπλα σου...Άν και νομίζω ότι δεν σου έχω δείξει ακόμα τί σημαίνεις για μένα....και πόσο σ αγαπώ.....

EKΠΛΗΞΕΙΣ.....

Μ αρέσουν οι εκπλήξεις....χμ,και κάτι είχα ψιλιαστεί εγώ...

''ΗΑPPY BIRTHDAY TO YOU''

Και να τραγουδάμε όλοι...

κι εσύ να με κοιτάζεις,να μου χαμογελάς και να μου λές ''Χρόνια Πολλά''

στην αρχή της βδομάδας μίλαγα με μια φίλη μου και της έλεγα:

''αχ...φαντάζεσαι εκεί που θα καθόμαστε ξαφνικά να παίξουν το ''HAPPY BIRTHDAY'' και να ξεπροβάλλει μπροστά μου μια τούρτα;;;ε, τότε θα είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου....''

και μου λεγε ''ου σίγουρα''...και δεν το πολυπίστευε...ούτε κι εγώ...

ναι,ήθελα πολύ να γίνει...στα όνειρα μου στη σκέψη το θελα πολύ...

και να που έγινε...

στα περσινα μου γενέθλια ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πόσο όμορφα θα ναι τα φετινά....πόσους ανθρώπους θα χω δίπλα μου που τότε ούτε καν τους ήξερα να μου λένε...
''σ αγαπάμε πολύ'' και ''μια σ έχουμε''. ..

''είμαι πολύ τυχερή που σ 'εχω δίπλα μου''

το πιστεύω....

κι όταν κατά τις 5 μαζεύψαμε τα πράγματα φύγαμε μαζί...και ξαπλώσαμε αγκαλίτσα...ήσουν κουρασμένος...πολύ περισσότερο από μένα....και σου χαιδευα τα μαλλια....και χαλάρωνες και μου μίλαγες....με κράταγες στην αγκαλιά σου. . .

έπρεπε όμως να γυρίσω...αχ και δε μου κανε η καρδιά να φύγω...είχα ανοίξει τα μάτια μου και σε κοίταζα...

παρατηρούσα το χέρι σου ν αγγίζει το δικό μου...
σε κοίταζα κι ενιωθα ότι είσαι δικός μου. . . κ ότι είμαι πολύ τυχερη που είσαι δικός μου. . .

δεν ήθελα να σε ξυπνήσω...
σου άφησα ένα σημειωματάκι δίπλα στο κινητό σου. . .

γυρισα και σε ξανακοίταξα

δεν άντεχα να μη σε φιλήσω,να μην σ αγγίξω...να μην ακουμπήσω τα χείλη μου πάνω στα δικά σου....

σε ξυπνησα λιγάκι...

''φιλάκι;;'', μου λες....

αχ δεν μου κανε η καρδιά να φύγω. . .

κατέβηκα τις σκάλες με μια ηρεμία μέσα μου...

ένιωθα γεμάτη...

είχε ήδη ξημερώσει...τα πουλάκια κελαηδούσαν...ο ούρανος ήταν καταγάλανος...

πήρα μια βαθιά ανάσα...''τί όμορφη μέρα''

''Χρόνια μου πολλά''

δεν ξέρω αν τα άξιζα,αν τα αξίζω όλα αυτά...

πάντως λίγο πρίν σβήσω τα κεράκια ευχήθηκα να μαστε όλοι μας ευτυχισμένοι και ν αγαπάμε ο ένας τον άλλο....

ένα ευχαριστώ είναι λίγο. . .

δεν πρέπει να το άκουσες...όμως όταν ήμασταν αγκαλιά σου σιγοψυθίρισα

''Σ ΑΓΑΠΩ''

σημαίνεις πολλά για μένα...ούτε κι εγώ δεν ξέρω πόσα....

και ξέρω ότι κι εγώ είμαι σημαντική για σένα. . .


''οσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη''

σ ευχαριστω και σ αγαπώ....μέχρι τον ουρανό σ αγαπώ

ΑΓΚΑΛΙΤΣΕΣ.....ΜΟΥΑΤΣ!!!

Είναι πολύ όμορφο να νιώθω γεμάτη....

να ξέρω ότι είμαι μοναδική για κείνον κι εκείνος μοναδικός για μένα....

ΤΙ ΕΓΩΙΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ......

Να σας πώ κατι;;βασικά αυτό που θα πώ δεν με κολακεύει καθόλου αλλά νομίζω ότι είμαι φοβερά εγωίστρια....φοβερά όμως....

τον πήρα και ήταν έξω...βασικά τώρα έβγαινε....ξαφνικά ένιωσα ένα σφύξιμο στο στομάχι...ήταν ευδιάθετος,μου στελνε φιλάκια...κι όμως εγώ πειράχτηκα(δεν το δειξα...πιο πολύ ότι ξαφνιάστηκα έδειξα)...και γιατί παρακαλώ;;;...απλώς και μόνο επειδή ΒΓΗΚΕ....

εγώ να βγαίνω...εκείνος όχι...

συμφωνείτε ότι δεν στέκει αυτό....;;;

και να που με πιάνει σφίξιμο στο στομάχι...μια νευρικότητα και να πηγαίνω πάνω κάτω πάνω κάτω πάνω κάτω στο δωμάτιο....

και το πιο παράξενο;;;

κι όμως κατά βάθος νιώθω Η Ρ Ε Μ Η

παράξενο αυτό. . .

νιώθω ότι ακόμη κι εκεί που είναι(καλά οκ έξω βγήκε,δε πήγε και στην άκρη του κόσμου-πόσο εύκολα τραγικοποιώ τα πράγματα όμως-) με σκέφτεται...
ότι ένα κομμάτι του είναι ΕΔΩ κ όχι εκει...

πωπω είμαι φοβερή γαιδούρα μιλάμε....
αλλά κι εγώ τί να κάνω που μου βγαίνουν όλα αυτά;;;δεν μπορώ να τα κρατήσω μέσα μου...

απλά είναι που τον θέλω όλο δικό μου. . .μόνο για μένα. . .δεν το δείχνω όμως

είμαι πολύ εγωίστρια...θέλω όλοι να ναι εκει για μένα όποτε τους θέλω...και δεν μ αρέσει να μαι έτσι...και ντρέπομαι και που το λέω. . .

ώρες ώρες νιώθω ότι θα θελα να μην είχα τόσο εγωισμό...θα θελα να μπορούσα να βγάλλω από μέσα μου αυτό το κομμάτι του που με κάνει να χάνω τις ισορροπίες μου...


συγγνώμη που μαι έτσι. . .

ουφ!!!

κι εκεί που άρχιζα να νιώθω λίγο ότι χρησιμοποιώ περισσότερο τη λογική μου.......ΤΣΟΥΠ....να το και το συναίσθημα.....

περίεργη αυτή η ηρεμία που νιώθω....

(ΑΣΧΕΤΟ): Σήμερα σκεφτόμουν ότι άν μπορούσα να αποκτήσω μια δύναμη....θα ήθελα να πετάω....και για να επανέλθω στη πραγματικότητα....αμα πέταγα θα μπορούσα σε ταχύτητα φωτός να μαι εκεί που είσαι τώρα χιχιχι!!!(ΣΧΕΤΙΚΟ)

Όμως πίσω απ όλες αυτές τις χαζομάρες που λέω κρύβεται μια καρδούλα...μια κόκκινη καρδούλα που κάθε φορα που σε βλέπει,σ ακουει,σ αγκαλιάζει,σε φιλάει κάνει ''ΓΚΝΤΟΥΠ,ΓΚΝΤΟΥΠ,ΓΚΝΤΟΥΠ'' . . . .

ούτε εμένα μ αρέσει να νιώθω αυτά τα συναισθήματα...τα εγωιστικά εννοώ. . . . . . . . . .

κι όμως δεν μου δίνει αφορμές για να νιώθω έτσι...και κατα βάθος δεν νιώθω ανασφάλεια...

φιλάκια(Μου στειλες πριν αλλά εγώ δε σου στειλα..)στο κλεισα...δεν ήθελα να μιλήσω...τέτοια γαιδούρα είμαι.....