ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!

AΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ ΚΑΙ ΛΑΜΠΕΡΗ...... ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ. . . ΔΥΝΑΜΗ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ....... ΑΛΗΘΙΝΗ Κ ΔΥΝΑΤΗ!!!

ΑΓΑΠΗΣ ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΤΑΞΙΔΙΑ...

ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΘΑ ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΟΡΤΗ....

ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ. . .

ΠΕΡΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ...

Έχω υπομονή....πιστεύω αρκετή...και γενικά,καλώς ή κακώς,είμαι άνθρωπος του προγράμματος...
μου τη σπάει να περιμένω ένα ριμαδοκινητό να χτυπήσει, και αυτό να μη χτυπάει...
απ την άλλη,έχω κι εγώ έναν εγωισμό...
ναι θα έπαιρναεγώ τηλ...εξάλλου το χω ξανακάνει....
αλλά δεν θέλω π ά λ ι εγώ

γιατί δεν χτυπάει....πάει 9 παρά γιατί δεν χτυπάει....

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ

καταντάει κουραστικό
πολύ όμως...μα πολύ κουραστικό
και ψυχοφθόρο κι απ όλα

μ κανε καλό που μίλησα με τη μαμά....δεν μ αρέσει να ''πνίγω'' κανέναν
αλλά δεν θέλω να με γράφει κιόλας....ούυυυυυυυφ

ΧΤΥΠΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!

I reveal everything for you

''ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΓΛΥΚΑ,ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΕΣΥ....''

ΔΑΚΡΥΑ

ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

Θέλω πολύ να πετάξω.....πολύ ψηλά στο γαλάζιο ουρανό....

Θέλω πολύ να ΖΗΣΩ....
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ....

έχω κουραστεί να θέλω και να μη μπορώ......
έχω πάλι το γνωστό σφύξιμο στο στομάχι

δεν ξέρω γιατί είμαι έτσι
ίσως γιατί έρχονται χριστούγεννα
ίσως γιατί δεν έχουμε σχολή και δεν έχω με κάτι το ιδιαίτερο να ασχοληθώ
ίσως γιατί είναι έτσι τα πράγματα στο σπίτι
ίσως γιατί δεν είναι όλα όπως θα θελα να ναι

όταν θέλεισ κάτι πολύ γίνεται άραγε;;
ή συνομωτεί όλο το σύμπαν εναντίον σου;;;;

δεν ξέρω
κοιτάζω το κινητό μου μα δεν χτυπάει
μάλλον δεν θα τέλιωσε ακόμα με τη δουλειά
θέλω πολύ να τον δώ
νιώθω ότι χάνουμε κάποια πράγματα

δεν αντέχω ρε γαμώτο

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧ . . . . . . . .

ΚΛΑΙΩ....ΔΕ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε.....
επίσης υποτίθεται ότι είχε διάβασμα..........

έξω έβρεχε τ'απόγευμα όταν μιλήσαμε....ήθελα να ρθει.....και τα χα σκεφτεί όλα.....αλλά η ΒΡΟΧΗ.....μετά θα βγαίναμε και καλά κάπου στο ενδιάμεσο.....
αλλά είναι ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΜΕΣΑ....ΝΑ ΧΟΥΧΟΥΛΙΑΖΕΙΣ.....

πέρασαν λίγες ώρες και τον παίρνω....και ακούω φασαρία....ήταν έξω....

ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΗΛΙΘΙΑ.............
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ

Κι εγώ που νόμιζα ότι διάβαζε.............Κ ακούγονταν γέλια κ φωνές από μέσα.......
κι εγώ στο σπίτι,να νομίζω ότι διαβάζει........
όταν του λέω ''Που είσαι;;''
η απάντηση του ήταν......δεν ξέρω....ο τόνος της φωνής του ήταν κάπως λυπημένος...κάπως σαν να ένοωθε ένοχος...σα να ένιωθε ότι έκανε κάτι κακό........

κι εγώ πρπατάω πάνω κάτω στο δωμάτιο....και τα μάτια μου έχουν γίνει βρύσες.....και δεν σταματάνε..........
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ......Κ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ

Είμαι σίγουρη ότι ξέρει πως με πείραξε......Ξέρω πως δεν θα πει τίποτα γι'αυτο...αλλά απλά θα είναι πολύ γλυκός μαζί μου....

δεν θα πώ τίποτα...δεν θέλω να του μιλήσω γι αυτό,και να μαι σε υπερένταση...θέλω να μαστε κοντά....να βλέπω τις αντιδράσεις του.....πολλές φορές δε μιλάω...ή λέω αυτό που θέλω να πώ με άλλο τρόπο....αλλά δεν θέλω να μιλήσω εν βρασμό ψυχής......

αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω σα ΧΑΖΗ....
Σα να έχω κάποιον απέναντι μου,που γελάει μαζί μου............

κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω............ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.....
ΝΙΩΘΩ ΤΟΣΟ ΧΑΖΗ..,..
ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ
ΝΙΩΘΩ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗ

Δεν θα μιλήσω...Θα το κρατήσω μέσα μου μέχρι να βρεθούμε....και τότε θα μιλήσω....

κάνω κύκλους στο δωμάτιο και σκέφτομαι

Δεν αμφισβήτησα ότι δεν με νοιάζεται . . . . ναι,κι εγώ ειναι φορες που θέλω να βγούμε,αλλά βαριέμαι να πάρω τα πόδια μου,απλά και μόνο επειδή έχω την ανάγκη να μείνω μεσα....κ οι 2 την έχουμε την ανάγκη,αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να την ικανοποιήσουμε σε κοινούς χρόνους.......
ναι δεν το αρνούμαι μ ενόχλησε αυτό...κ ξέρω ότι το κατάλαβε....

Μ αρέσει η βροχή.......κλαίω χωρίς να φαίνομαι”…

Η ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Μου τη σπάνε τα σάββατα....Γιατί;γιατί όλος ο κόσμος βγαίνει...
και πιο πολύ μ ενοχλεί που όλο αυτό το σκηνικό επηρεάζει κι εμένα...με πειράζει που δεν βλέπω το σάββατο σαν όλες τις άλλεσ μέρες......
και πάντα θέλω να βγαίνουμε μαζί
και πάντα έχω την αγωνία του τί θα κάνουμε αυτή τη μέρα

ΟΚ,βγήκαμε το μεσημεράκι προς απόγευμα....Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε και το βράδυ
αλλά ναι,ήμασταν κουρασμένοι
και ναι μένουμε μακριά(καλά,όχι κ πάρα πολύ...ΕΥΤΥΧΩΣ)
ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ,ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ,ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ(ΠΕΣ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΣ) ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΑΝΩ

Ναι,θα θελα τώρα να πάρω τ'αμάξι και να πάω....
Ναι ΦΟΒΑΜΑΙ αλλα ΘΕΛΩ...
Πόση δύναμη άραγε έχει ένα θέλω;;;;;;Μπορεί να γίνει πράξη,χωρίς να μένει στη θεωρία;;;;;

ΓΑΜΩΤΟ

ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ

Μια σειρά από Θέλω
οκ ΜΗΝ ΕΊΜΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΗ(ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΙ)
αλλά απλά θα θελα να πκάνω πιο πολλά πράγματα.δεν είμαι κακομαθημένο...αλλά νιώθω πολλά....κι όταν νιώθω κ αυτό που νιώθω κάποιεσ φορές δεν μπορώ να τ κάνω,στεναχωριέμαι


ΝΙΩΘΩ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ.......ΤΑ ΧΕΡΙΑ,ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙ ΑΥΤΑ.....Μ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΟ ΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΥΝ ΧΕΡΙΑ(ΟΠΩΣ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΙΡΜΟ)....ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....
ΚΑΛΑ ΥΠΕΡΒΑΛΛΩ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΑ 18 ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΤΡΙΧΑ ΤΡΙΧΙΑ....ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ....ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΙ....ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΦΕΥΓΕΙ Κ Α Π Ω Σ ΤΟ ''ΒΑΡΟΣ''....ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΒΑΡΟΣ......ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΑΜΕ ΓΙ ΑΥΤΑ.....ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΛΛΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....ΘΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΟΥΝ....Κ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ Τ ΑΠΟΦΕΥΓΩ............


Έχετε δεί το ''ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ''...ΠΟΛΎ ΟΜΟΡΦΗ ΤΑΙΝΙΑ
λέει λοιπόν κάπου προς το τέλος:

''Η καλύτερη αγάπη είναι αυτή που ξυπνά την ψυχή και μας οδηγεί ψηλά Ανάβει φωτιά στις καρδιές και γαληνεύει τις ψυχές μας... Αυτό μου χαρίζεις... Αυτό θέλω να σου χαρίσω κι εγώ. . .''

Δεν θέλω να γίνομαι κακιά
λές ''κουραστήκαμε σήμερα,ας βγούμε αύριο.......το δέχομαι....ετσι είναι
αλλά μετά πάς κ αράζεις αλλού....
οκ μαζί θα μασταν ως τις 2+κάτι π είναι τ τελευταίο μετρό,κ θα ταν ταλαιπωρία ξανά πάνω κάτω
τα δέχομαι
για την ακρίβεια......το ΛΟΓΙΚΟ μου κομμάτι τα δέχεται
γιατί το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ. . . . σπάει νεύρα...σπάει κεφάλια...δίνει μπουνίδια...κλωτσίδια....
....................................ΚΛΑΕΙ....................
......ΝΙΩΘΕΙ ΕΝΑ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.....
........................ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ....................
........ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ............

ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....

ΤΟ ΞΕΡΩ....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ

Ξέρετε τί θα θελα ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ;;

Να μπορούσαν αυτά τα 2 κομμάτια μου,να γίνουν ΕΝΑ.....θα έβλεπα κάπως πιο σφαιρικά τα πράγματα.....τώρα με παρασύρει συχνά το συναίσθημα...σαν παλίρροια.....ή μάλλον σαν ένα μεγάλο κύμα....που όταν φτάνει στην ακτή σκάει πάνω στην άμμο....άλλοτε κάνοντας ένα δυνατό παφλασμό,κι άλλοτε κάνοντας έναν απαλό μελωδικό ήχο
σαν να σου λέει......''Η ΦΟΡΤΟΥΝΑ ΠΕΡΑΣΕ....ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΑΞΙΔΙ....ΜΕ ΝΕΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΕΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ....

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ. . . . .


ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΟ....μαλλον καλύτερα,σαν το τριαντάφυλλο του Μικρού ΠΡΙΓΚΙΠΠΑ.....

για να ζήσει να ανθίσει και να μοσχομοιρήσει θέλει αγάπη,φως,ΖΩΗ....

ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ.....

Δεν θέλω να του κολλάω σα στρείδι....Οκ είμαστε μαζί αλλά έχει και ο καθένας τις παρέες του...
Και να σας πώ την αλήθεια,τη ζηλεύω την παρέα του(με τη καλή έννοια)....Δεν ξέρω γιατί,αλλά τους νιώθω πολύ κοντά μου...είναι πολύ καλά παιδιά...
Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι βγάζουν μία,ας την πούμε αύρα,η οποία άλλες φορές μας ελκύει,και άλλες μας απωθεί....Για μένα,τη προκειμένη στιγμή ισχύει η 1η περίπτωση....
Μ αρέσει που με εμπιστεύονται,που μοιράζονται πράγματα μαζί μου....
Σε πολλούς,μπορεί αυτό να φαίνεται απόλυτα φυσιολογικό...κι όμως έχω περάσει κ από παρέες που δεν έδιναν δεκάρα για τους άλλους....ίσως γ'αυτό και μπορώ να εκτιμήσω κάποιες καταστάσεις.....
Τέσπα,μέσα στη βδομάδα,έχουν κανονήσει να τους βγάλει ένας φίλος έξω στα μπουζούκια....
κ εντελώς τυχαία, χτές ανέφερα το ενδεχόμενο να πάμε στο συγκεκριμένο μέρος....
και μου λέει ''πρέπει να τον ρωτήσω....''
να σας πώ την αλήθεια το εκτίμησα.....αλλά κυρίως ένιωσα πώς γίνομαι φόρτωμα...
Βασικά,ξέρω πως δεν είναι έτσι......ΘΕΛΩ να πάω
αλλά όχι να φορτωθώ......όχι να είμαι πάντα εκεί...
τα παιδιά με πάνε και το ξέρω............
αλλά θα δούμε.....θα μ άρεσε να μαστε μαζί..........Ε,τι ψέματα να πω?

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Έχω την ανάγκη να νιώσω ελεύθερη....το χω πολλή ανάγκη....τις τελευταίες μέρες αυτή η σκέψη στρυφογυρνάει το μυαλό μου.....

Θέλω να βγαίνω,να τρέχω ,να γελάω,να κλαίω ελεύθερα,να κάνω μαλακίες...ΤΑ ΠΑΝΤΑ

όχι,δε μου λείπει κάτι...έχω μάλλον αρκετά για να είναι κάποιος ασφαλής,άνετος....

Κι όμως νιώθω περιορισμένη....Τελικά δεν θέλω να τα χω όλα....νομίζω ότι αυτό μου κάνει κακό.....

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.........
Πότε όμως κάποιος έιναι πραγματικά ελεύθερος;;;
και τελικά,είμαστε ποτέ ελεύθερη
οκ....η έννοια της ελευθερίας μάλλον είναι σχετική...ίσως και υποκειμενική....

Ούυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ

Θέλω να κάνω τοοοοοοοοοοοοοοόσα πράγματα.....

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.....ΜΑΖΙ.........


ΜΑΖΙ

ΓΙΟΡΤΕΣ Κ ΔΟΥΛΕΙΑ(ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΧ!)

Έρχονται γιορτές...και σήμερα μου είπε ότι την πρωτοχρονιά θα δουλεύει...
Και ξαφνικά,μ' έπιασε ένα σφύξιμο στο στομάχι...
ήθελα να περάσουμε μαζί αυτές τις μέρες....
Ήθελα να κάνουμε πράγματα μαζί....βόλτες με το σκούφο και τα γάντια μας...να χαζεύουμε τα στολισμένα σπίτια,τα χριστουγεννιάτικα...και τη πρωτοχρονιά να το κάψουμε πάλι μαζί....ΑΓΚΑΛΙΑ....Και να ξεκινήσει ο καινούργιος χρόνος μοναδικά!!!
ίσως πάλι,να βλέπω πολλές ταινίες....
Αλλά σήμερα πάλι μ έπιασε το δίπολο....πάλι νιώθω ότι χωρίζομαι σε 2 κομμάτια...ένα το ΛΟΓΙΚΟ που τα κατανοεί απόλυτα όλα αυτα....Κ ένα το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ που θέλει άλλα πράγματα....
Του αρέσει να δουλεύει,το χρειάζεται...κ αυτές τις μέρες,θα βγάλει και έξτρα χρήματα....αλλά...........Πάντα αυτό το αλλά.......
ναι ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙ'ΑΥΤΟΝ αλλά θέλω και να μαστε μαζί....
άμα δουλεύει και στις 23 και στις 24 και στις 25....Ε,Εκεί είναι που θα φάω τη φλασιά τη μεγάλη....Πραγματικά τον χαίρομαι .....που είναι τόσο έξυπνος...που σκέφτεται πολλές διεξόδους....συχνά μου θυμίζει και τον μπαμπά μου....πολύ έντονα
ΑΛΛΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΛΛΙΩΣ ΤΙΣ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΤΕΙ....ε καλά όχι και όλες....
είχα εξοικειωθεί με την ιδέα ότι θα δουλεύει μαλλον τα χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά....αλλά όχι κι έτσι........
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
Μακάρι να μπορούσαμε να πηγαίναμε κάπου.....να φεύγαμε έτσι....για 2-3 μέρες......
αλλά δεν τολμώ να πώ κάτι....ξέρω ότι οικονομικά είναι δύσκολα....καλά,ούτε κι εγώ ξέρω αν θα μπορώ.....αλλά νιώθω ότι κ οι 2 μας το έχουμε ανάγκη.....χωρίς πλάκα!
ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ,ΧΑΛΑΡΩΣΗ......ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ....ΝΑ ΑΡΑΖΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ...ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΟΛΤΕΣ.........ΤΟ ΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΝΑΓΚΗ!

Μ ΑΡΈΣΕΙ ΝΑ ΚΆΝΩ ΌΝΕΙΡΑ....ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ....ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΤΑΩ ΣΤΗ ΓΗ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ(ΚΑΛΑ,ΜΗ ΦΑΒΤΑΣΤΕΙΤΕ Κ ΤΠΤ ΤΟ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ!!!)ΑΛΛΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΒΑΜΑΙ,ΜΗΠΩΣ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΟΛΑ.........

είμαι λίγο μελό ,ε??χμ,το ξέρω....αλλά αναγκαστικά,πρέπει να κινούμαι με τη λογική...δεν θέλω να φτάσω σε σημείο και να χάσω τη γή κάτω απ τα πόδια μου.....Ωστόσο όμως,θέλω και να ΖΩ..............καλά δεν λέω ότι δεν ζω,ή ότι δεν είμαι ευχαριστημένη....αλίμονο!!

αλλά πραγματικά θέλω να φύγουμε....να είμαστε κάπου οι 2 μας...ΧΑΛΑΡΑ....να κάνουμε όσα η καθημερινότητα κ οι δουλείες δεν μας αφήνουν....
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΑΥΤΟ!!!

ΟΥΦ!!!ακόμα δεν ηρέμησα....έχω πολλή ένταση...

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΙΑ

ΝΑΙ.....και ΦΟΒΑΜΑΙ και ΖΗΛΕΥΩ....
πότε λοιπόν ο άνθρωπος ζηλεύει;;χμ,η ζήλια απορρέει από το φόβο....
ποιόν φόβο;;το φόβο μήπως χάσουμε κάτι που αγαπάμε πολύ.....
ακόμη κι όταν ξέρουμε ότι αυτό το κάτι,μας αγαπάει κι αυτό.,το ίδιο(μπορεί κ παραπάνω-who knows??)
Δεν ξέρω γιατί ζηλεύω...ίσως γιατί είναι η πρώτη φορά που ερωτεύομαι...που νιώθω τόσα πολλά...κι όλα αυτά με φοβίζουν...έχω γνωρίσει και γνωρίζω σιγά σιγά έναν κόσμο τόσο όμορφο...πολλές φορές λέω στον εαυτό μου(ψυθιριστά-μην το ακούσει κανένας άλλος-'):ΓΊΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ;;;;
κι ο εαυτός μου μου απαντάει:ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ;ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ;;
όσο περνάει ο καιρός,νιώθω ότι δένομαι όλο και πιο πολύ μαζί του...πολλές φορές θέλω να του πώ πράγματα αλλά δεν τα λέω...ίσως και να ναι καλυτερα έτσι...αλλά τουλάχιστον τα λέω με άλλο τρόπο...με μια τρυφερή αγκαλιά..μ ένα φιλί που είναι κάπως διαφορετικό απο τα άλλα φιλιά...
μια κυριακή,είχαμε πάει για καφέ...μιλάγαμε-τελευταία,μοιράζεται όλο και πιο πολλά πράγματα μαζί μου-μου λεγε τις αγωνίες τους προβληματισμούς του κι εγώ τον 'ακουγα...και προσπαθούσα να τον χαλαρώσω,και να του πώ ότι ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ...Σκύβει και με φιλάει...δεν ξέρω για πόση ώρα μείναμε κολλημένοι...είχα το χέρι μου πάνω στο στήθος του...κ έβαλε κ το δικό του χέρι πάνω στο δικό μου...κ ήταν σαν να χάθηκε ο χρόνος...Κι όταν μετά κοιταχτήκαμε στα μάτια,τα βλέμματα μας ήταν τόσο γλυκά και τόσο γαλήνεια....
ναι το τελευταίο καιρό ερχόμαστε όλο κ πιο κοντα...
απο τη μια αυτο μ αρέσει...είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις σιγα σιγα νέα πράγματα για τον άνθρωπο που αγαπάς...και να μπαίνεις σταδιακά σ έναν νέο κόσμο......(ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΩ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)
Από την άλλη αυτό με φοβίζει....γιατί γίνομαι αρκετά κτητική κ ζηλιάρα
Κ όμως το ξέρω πως μ αγαπάει...πως νιώθει όσα κι εγώ...κι ας μη μου τα λέει(μήπως κι εγώ,το ίδιο δεν κάνω;;)
Θέλω να βγαίνει αλλά ταυτόχρονα όταν βγαίνει με πιάνει ο φόβος κ η ανασφάλεια...μπορεί να βάλλω και τα κλάμματα....η μαλακία η ίδια με πιάνει...
Κ δεν μ αρέσει να βλέπω έτσι τον εαυτό μου...
Όταν έρχεται το Σ/Κ είμαι μέσα στο άγχος για το πότε θα βγούμε κ για το άν θα βγούμε τη παρασκευή ή το σάββατο....Διαστροφικό έ?????
Η Μαρία μου,μου λέει ότι τα έχω όλα και πάλι δεν είμαι ευχαριστημένη....
δεν θέλω να είμαι αχάριστη...ούτε μ αρέσει να είμαι αχαριστη,κτητική,ζηλιάρα....γτ τότε φτάνω στην πιο ακραία εκδοχή μου...που δεν είναι κ ότι καλύτερο
Θέλω ναζ ω το ΤΩΡΑ αλλά σπάνια τα καταφέρνω
Ίσως γτ στην ηλικία των 18 θέλουμε να τα ζήσουμε ΟΛΑ εδώ και τώρα
και θέλουμε να τα έχουμε ΟΛΑ δικά μας εδώ και τώρα....
Δεν ξέρω τί να κάνω....
Τη μία έχω τα πάνω μου και την άλλη τα κάτω μου...χρειάζομαι μια τόση δα μικρή αφορμή για να βάλλω τα κλάμματα και μια μικρή δόση χαράς για να νιώσω ότι είμαι ο πιο τυχερ΄ς άνθρωπος του κόσμου....
Θα ήθελα να είμαι πιο ελεύθερη...να μπορώ να κάνω πιο πολλά πραγματα
αλλά τελικά το ΛΑΘΟΣ μου είναι οτι δίνω περισσότερο βάση σ αυτά που δεν έχω,παρά σ αυτά που έχω....Μου μπαίνει στο μυαλό η χ,ψ υποψία
και ΧΑΝΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΥ ΕΧΩ!
Γαμώτο......κύριε εαυτέ μου βάλλε μυαλό!!!!!!

μια φορά όπως περπάταγα στο δρόμο ''είδα'' τον εαυτό μου λίγο παραπέρα να με κοιτάζει....Γτ μόνο όταν είσαι εξωτερικός παρατηρητής,τον καταστάσεων που ζεις,μπορέις και να τις κρίνεις αντικειμενικά....ήθελε να μου πεί πολλά,αλλα δεν μίλαγε...μόνο με κοίταγε...Αρχικά φοβήθηκα...Τώρα θα ήθελα να σταθεί απέναντι μου και να μου πεί:

''ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ....ΚΑΙ Σ' ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ Σ ΕΚΕΙΝΟΝ....ΑΦΟΥ ΣΕ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙΣ,ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ,ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΕΙΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ.......''

ΣΧΕΣΕΙΣ...

Κάπου διάβασα ότι οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας,είτε για κάποιο λόγο,είτε για ορισμένο χρόνο,είτε για πάντα....
Ο κάθε άνθρωπος όμως,πριν μπεί στη ζωή σου έχει χτίσει τον κόσμο του...Σ αυτό τον κόσμο υπάρχουν όλα όσα αγαπάει...άλλεσ φορές νιώθεις ότι είσαι ένα απο τα πολύ κεντρικά και σημαντικά κομμάτια αυτού του κόσμου κι άλλες λές και δεν ανήκεις ουσιαστικά εκεί...
Βιάζομαι να ζήσω,λές και δεν έχω χρόνο!
Πολλές φορές,θέλω να σου πώ πράγματα,μα δεν στα λέω...Δεν θέλω να σε πιέσω....Ούτε θέλω να δεθώ τόσο...Τρέχεις όλη μέρα...
Ναι,χαίρομαι με τη χαρά σου...ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙΑ ΣΕΝΑ,το ξέρεις...
αλλά καποιες στιγμές νιώθω ότι δεν θα συμβιβαστώ μ αυτό
Χαίρομαι κ λυπάμαι ταυτόχρονα....μπορεί και να σε θέλω μόνο για μένα
κι όμως,αν δεν ήσουν έτσι όπως είσαι,δεν θα σαγαπούσα...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Σε Λατρεύω,να το ξέρεις....

ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΡΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ....

Καμιά φορά,ανοίγει η πόρτα συγα σιγά και μπαίνεις

Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια

Σκύβεις,βάζεις στοργικά στη φούχτα μου 72 φράγκα και φεύγεις

Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς

Όμως πρέπει να χει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε

και οι φίλοι μου με φοβούνται

Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες,έχω χάσει τη φαντασία μου

Και κάθε φορά που ακούω ''Κατερίνα'', τρομάζω

Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.

Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα,με κάποιον που λέγανε πως είσαι εσύ

Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια

Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια

Στο μυαλό είναι ο στόχος.

Το νού σου,ε;;;

Ο ΔΡΟΜΟΣ (ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ)

Θυμάμαι κάτι στίχους της Κατερίνας Γώγου από το ''Ξύλινο Παλτό''

''Περπατώ
Περπατώ
Περπατώ
Με ραμμένες τις τσέπες μου στο ξύλινο παλτό μου
Περπατώ επαναληπτικά.Επαναληπτικά περπατάω.
Δεν κουβαλάω τίποτα.Δεν έχω να κρύψω τίποτα...''

Όλοι περπατάμε για κάπου...άλλοι έχουν καθορισμένοι πορεία...άλλοι όχι....όλοι βαδίζουν κάπου....κι ο καθένας συνειδητά ή όχι ψάχνει τη δική του Ιθάκη...έναν ώμο να στηριχτεί και ένα όνειρο να κατακτήσει...
Ακολουθεί ένα ΔΡΟΜΟ......

''ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...''

Χρησιμοποίησε το μυαλό σου,κι ακολούθησε την καρδιά...από κει και πέρα όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις,η επιλογή σου θα είναι σωστή....

ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ:
''Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ,ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ''

Κ Α Λ Η Τ Υ Χ Η ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΟΥ'

Υ.Γ : και μια συμβουλή....ΠΟΤΕ ΜΗ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ....

ΠΕΤΑ...ΠΕΤΑ ΨΗΛΑ...ΩΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ

''Η αγάπη μου ένα βράδυ

γλυκό φιλί θα γίνει

και θα' ρθει στο στο σεντόνι σου

τίποτα να μη μείνει....''

Μου θυμίζει εσένα....ίσως γιατί κι εσύ το αγαπάς το ίδιο όσο κι εγώ....

Σ αγαπούσα...από τότε που σε γνώρισα...αλλά ποτέ δεν ήσουν εδώ όταν σε είχα ανάγκη...και ήρθες όταν είχα προχωρήσει μπροτά...κακός συγχρονισμός...αργείς πολύ να εκτιμήσεις αυτό που έχεις...αλλά όταν το εκτιμάς,πιστεύω ότι μπορείς να τα δώσεις όλα....

''Η καλύτερη αγάπη είναι αυτή που ξυπνά την ψυχή και μας οδηγεί ψηλά

ανάβει φωτιά στις καρδιές και γαληνεύει τις ψυχές μας...Αυτό ήθελα να σου δώσω...Κι αυτό ήλπιζα να μου δώσεις κι εσύ....''

Αλλά άργησες...και δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ ξανά...έκλαψα πολύ για σένα...έφτασα στο πάτο...μπορεί να το άξιζες,αλλά μπορεί και όχι....

''Δεν υπάρχει περίπτωση να μη σε ξαναδώ,να το θυμάσαι..''

Έτσι μου χες πει...

Η αγάπη μου είπα;;; ΌΧΙ....Δεν το ξαναλέω αυτό...μεγάλη κουβέντα...

μια φίλη μου μου λέει ν αφήσω τον εαυτό μου να νιώσει...να αφεθεί...όμορφο ακούγεται...αλλά πάντα φοβόμουν μη πληγωθώ....την έχω πατήσει και ξέρω...όπως ξέρω ότι έτσι χάνω πράγματα....

αλλά νιώθω ότι άμα αγαπήσω θα αφεθώ

κ να σου πώ και κάτι;;δεν μετάνιωνω για όσα ένιωσα....

τα τριαντάφυλλα σου-τρία στον αριθμό-τα έχω αποξηράνει και τα κοιτάζω...

ήλπιζα ότι για μένα θα ήσουν το κατάδικό μου τριαντάφυλλο...σαν αυτό που ε'ιχε ο Μικρός Πρίγκιπας....είχε πολύ εγωισμό και περηφάνεια το τριαντάφυλλό του....Κι όμως το αγαπούσε γιατί το θεωρούσε ΜΟΝΑΔΙΚΟ.....και ΑΛΗΘΙΝΟ...

''ΑΛΗΘΙΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ....''

αν αντέξεις, θ αντέξω

AIΣΙΟΔΟΞΙΑ...

Θέλω ν' αρχίσω με μία αισιόδοξη ανάρτηση...Αν και δεν είμαι στα καλύτερα μου...Θέλω να γεμίσω αυτό το blog με θετική ενέργεια...Ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά...

Προσπαθώ σ αυτά τα 18 μου χρόνια να καταλάβω το κόσμο,τους ανθρώπους...Θέλω να είμαι ένα ισορροπημένο άτομο..Σπάνια βέβαια το καταφέρνω...Πρίν λίγο καιρό είχα χωρίσει τους τομείς της ζωής μου σε επίπεδα: σχολείο-οικογένεια-φιλία-έρωτας....όμως ποτέ δεν βρίσκονταν όλα αυτά σε αρμονία...πάντα κάτι πήγαινε καλύτερα και κάτι χειρότερα...τελικά αναρωτιέμαι αν υπάρχει ισορροπία...

η καθηγήτρια μου συχνά μου έλεγε ότι είμαι τελειομανής και ότι αυτή μου η τελειομανία δεν θα με βοηθήσει στο μέλλον...Τώρα που το ξανασκέφτομαι..ίσως και να χει δίκιο....θέλω να είμαι καλά με τους δικούς μου...θέλω να προοδεύσω...θέλω να είμαι καλά με τους φίλους μου...θέλω να είμαι ευτυχισμένη στη σχέση μου...ζητάω πολλά ε; προφανώς έτσι είναι...ίσως γιατί θέλω να δώσω και πολλά...μαλλον γι αυτό κάνω και πολλές υποχωρήσεις...γιατί δεν θέλω να χάσω πράγματα...έχω πολύ καιρό να κλάψω...πολλές φορές, μου λένε ότι υπερβάλλω...το ξέρω και το αναγνωρίζω..αλλά μπορώ να είμαι καλή μέχρι ενός σημείου...όταν είσαι ερωτευμένος δεν βλέπεις ή μάλλον κάνεις πως δεν βλέπεις τα μείον του συντρόφου σου...δεν ξέρω αν είμαι ερωτευμένη ή υπερβολική...όμως ξέρω ότι ΄μπορώ άνετα να πατήσω τον εγωισμο μου για τους άλλους...όχι,δεν το κάνω γιατί τρέχω από πίσω τους,μπορώ να σταθώ και μόνη μου ,και το χω αποδείξει...το κάνω για να νιώσω εγώ καλά...να νιώσω ότι είμαι εντάξει...ότι έκανα το καλύτερο που μπορούσα...πολλοί μου λένε ότι είμαι πιο ώριμη απ την ηλικία μου...μπορεί...νιώθω ότι ώς ένα βαθμό με ξέρω...εξακολουθω βέβαια να πιστεύω ότι κανένας δεν μπορεί ποτέ να γνωρίσει απόλυτα τον εαυτό του...κ αυτό γιατί είναι πράγματα που ούτε εμεις οι ίδιοι δεν μπορούμε ή δεν έχουμε τη δύναμη να παραδεχθούμε για τον εαυτό μας...μ αρέσει να μιλάω με τον εαυτό μου...πολλές φορές και φωναχτά...με βοηθάει πολύ αυτό...λίγες φορές έχω την ηρεμία να το κάνω αλλα έτσι καταφέρνω να ψάξω πιο βαθιά μέσα μου...απο χτές μέχρι σήμερα συνειδητοποίησα πολλά...παλιά -ακόμη και τώρα δηλαδή αλλά κυρίως παλιά-πάντα εκλεγα όταν πιεζόμουν από μία κατάσταση...έτσι μου βγαίνουν συναισθήματα και ηρεμώ...όταν είμαι αγχωμένη,δεν μπορω να κάτσω σ ένα σημείο...πηγαίνω πάνω κάτω και σκέφτομαι....αλλα αυτές τισ σκεψεις κ αυτές τισ φοβίες φοβάμαι να τις μοιράστώ,μήπως και βγούν αληθινές...αλλά είπαμε θέλω να έχω αισιόδοξη στάση απέναντι στα πράγματα...πάντα πίστευα και πιστεύω ότι:<<Μετά τη μπόρα,θα βγεί ξανά ο ήλιος,μετά το κλάμα,θα ρθεί ξανά το γέλιο....>>