ΦΕΥΓΩ!

Έφυγε...

Και σήμερα φεύγω κι εγώ για ένα διημεράκι...

Θα λεγα ότι δεν έχει προλάβει να μου λείψει...

Ή ίσως και να μου λείπει και να μην το καταλαβαίνω...

Δεν θέλω να τον παίρνω τηλ...

Ας με παίρνει εκείνος όποτε μπορεί...

Θέλω να δω αν θα του λείψω κι αν του λείπω...


Το στομάχι μου έχει σφιχτεί...Ίσως γιατί από χτές το βράδυ περιμένω ένα τηλ που δεν χτύπησε ποτέ...

Ίσως γιατί σηκώθηκα στις 6:30 το πρωί και τον έπαιρνα τηλ και κοιμόταν...



Πρέπει να χαλαρώσω κι άλλο...Του έχω εμπιστοσύνη...ούφ...

Ας περάσουν αυτές οι μέρες και δεν θέλω τίποτ άλλο...

Προς το παρόν κάνω πράγματα,ξεχνιέμαι και περνάω όμορφα...

Μ αρέσει να ξεχνιέμαι...να μη σκέφτομαι...

Ελπίζω να πάνε όλα καλα...

Δηλαδή πάντα πάνε...Απλά έγω δεν το βλέπω...

:)

ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Είναι στιγμές που νιώθεις ότι εσύ κάνεις τα πάντα,κι οι άλλοι δεν κάνουν τίποτα..

Και τότε είναι που νιώθεις μαλάκας..

Γιατί κανένας δεν δίνει αξία σε όλα όσα κάνεις..

Απλά το μόνο που κάνει είναι να τα θεωρεί δεδομένα...

Και να σκέφτεται για ακόμα μια φορά τη πάρτη του..

ΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ...

Είναι καλό ν'αφήνεις κάποιον να γινεται κομμάτι της ζωής σου;;

η ακόμα να γίνεται η ίδια σου η ζωή;

κι όταν αυτός ο καποιος φύγει για λίγο ή για πολύ-ναι περνάς καλα και χωρίς εκείνον-αλλά μετά σου λείπει κάτι...


να μην κανονίζεις τί θα κάνεις και να με περιμένεις να δείς πρώτα αν θα βγείτε μαζί...

να τον έχεις ώς προτεραιότητα...και αυτό να μην σ αρέσει...αλλά να είναι αυτό που θέλεις και να μη μπορείς να κάνεις διαφορετικά...

θέλω να περάσεις καλα αλλά θα μου λείψεις...

σου έχω εμπιστοσύνη αλλά μέσα μου είμαι ανασφαλής και φοβάμαι...

θέλω κι εγώ να φύγω...πρέπει να φύγω....

θα φύγω μεχρι να φύγουμε μαζί....


είναι καλό ν αφήνεις κάποιον να πιάνει τόσο χώρο στη καρδιά σου;;;

τί να κάνω;;

τώρα η καρδιά μου είναι δικιά σου...


να προσέχεις...

θα μου λείψεις

Οι μέρες απ' την τελευταία μου ανάρτηση έχουν κυλίσει πολύ όμορφα πολύ δυνατά αλλά και με κάποιους προβληματισμούς...

Τελευταία ό,τι ζώ (κυρίως ό,τι ζώ),το ζώ μαζί του. . .

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κάνω κι άλλα πράγματα...απλά οι στιγμές μας μαζί είναι πολύ έντονες,ξεχωρίστες ακόμη και πρωτογνωρες...

η εξεταστική τελίωσε και αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο ο ένας στον άλλον...

και πλέον είσαι πιο εκδηλωτικός...νιώθω ότι μου δίνεσαι ακόμα περισσότερο...

όταν είμαι μαζί σου δεν σκέφτομαι τίποτα...ξεχνιέμαι...αφήνομαι...σε σημείο να παραγκωνίζω τους δικούς μου ανθρώπους...

και πολλές φορές το πρόγραμμα μου καθορίζεται με βάση το δικό σου...

μαλακια μου...αλλά έλα που αυτό είναι που θέλω να κάνω....να περνάω χρόνο μαζί σου...αυτό έχω ανάγκη...



το κεφάλι μου πάει να σπάσει...έχω να ικανοποιήσω τόσους ανθρώπους....ο ένας δεν με βλέπει ο άλλος δεν έχει κανέναν άλλο ''δικό του άνθρωπο'' παρά εμένα....

ουφ!δεν γίνεται να είμαι εκεί για όλους...αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τους αγαπάω...ή ότι δεν είναι σημαντικοί για μένα...απλά έχω ανάγκη να κάνω κάποια άλλα πράγματα...να ζήσω άλλες καταστάσεις....

άλλες φορές νιώθω τύψεις που δεν μπορώ να είμαι εκεί για όλους...ξεχνιέμαι,το παραδέχομαι...όμως θέλω και κάποιο χρόνο για μένα....μόνο για μένα...

το στομάχι μου έχει τα χάλια του...απ την ένταση είναι...

θέλω λίγο ηρεμία...να μη σκέφτομαι κανέναν και τίποτα..όσο άσχημο κ άδικο κι αν ακούγεται...

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...

.............λατρεύω να είμαι στην αγκαλιά σου..............
.........να νιώθω ότι είσαι δικός μου......

''Χρόνια πολλάααααααααααα'',μου λες,''ήθελα να στα πώ από κοντά''...

Ήσουν κουρασμένος...δεν το έδειχνες όμως...

Ήθελες να είσαι σίγουρος ότι περνάω καλά...

Κάθε φορά που σε κοιτούσα έσκαγες ένα τεράστιο χαμόγελο...

Κι όταν καταφέραμε να μείνουμε λιγάκι μόνοι μας μου λές και πάλι ''Χρόνια πολλάααααααα....'' και με παίρνεις αγκαλιά και με σηκώνεις ψηλά!!!







-''Μωρό μου εσύ...Σε λατρεύω'',μου λές...

-''Σ'αγαπάω πάρα πολύ'',λέω (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ)

και δεν προλαβαίνω να τελιώσω τη φράση μου,και με κοιτάζεις μες τα μάτια και μου λές

-''Κι εγώωωωωωω,και περνάμε πολύ καλά μαζί....''


και μετά με είπες ''Αγάπη σου''

δεν μου τα χεις ξαναπεί ποτέ όλα αυτά...ούτε περίμενα να τα νιώθεις τόσο έντονα όσο εγώ...το ήλπιζα,το ένιωθα,αλλά δεν το περίμενα....

και με είχες αγκαλίτσα και....

κοιταζόμασταν στα μάτια και μιλούσαν αυτά για μας...

ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος μέσα σε λίγες στιγμές...

και όλα αυτά ήταν μέσα απ τη καρδιά σου...και μίλησε εκείνη για σένα αυτή τη φορά...

κι εγώ είχα μείνει κάγκελο...και ήθελα να κλάψω...δεν ξέρω γιατί...



Ήθελα τόσο καιρό να στο πώ...το νιωθα...και μάλλον το νιωθες κι εσύ...απλά ούτε κι εσύ το λεγες...




αυτο το ''κι εγώ''....που δεν προλαβα να τελιώσω το ''σ'αγαπώ''....

σαν να θελες να μου το πείς πρώτος και σε πρόλαβα....

πόσο καιρό είχαμε να νιώσουμε έτσι ο ένας τον άλλο...

μια η εξεταστική,μια οι δουλείες....


γυρνούσα σπίτι και σκεφτόμουν αυτές τις στιγμές....κι ένιωθα λές και ζούσα ένα παραμύθι...ένα όνειρο...σαν να μην τα ζησα εγώ όλα αυτά...

Τί μπορεί να κάνει μια στιγμή...

μια στιγμή που οι καρδιές δύο ανθρώπων νιώθουν το ίδιο ακριβώς συναίσθημα....

που τα μάτια σου με κοιτάζουν και μου δείχνουν το πόσο μ αγαπάς...

που μέσα σ αυτά βλέπω έμενα...

και μέσα στα δικά μου μάτια βλέπεις εσένα...

γιατί μόνο εσύ υπαρχεις σ αυτά...


μια στιγμή που νιώθω ότι εγώ είμαι εσύ κι εσύ εγώ...




''Αγάπη μου...''

''Αγάπη μου...''

''Αγάπη μου...''

ΥΠΑΡΧΕΙ;;;

Είμαστε σταγόνες σε μια θάλασσα από ανθρώπους...

Όμως πώς μπορούμε να ξέρουμε ποιοι απ'αυτούς τους ανθρώπους κάνουν για μάς;

Πώς μπορούμε να το καταλάβουμε;;


Και πώς γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος να είναι αυτό που θέλουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι;;

Καπου εκεί έξω υπάρχει το αλλο μας μισό;;

Ένας άνθρωπος που μας συμπληρώνει;;

Κι αν υπάρχει πώς ξέρουμε ότι είναι όντως η αδερφή ψυχή μας;;

Άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας...Δενόμαστε μαζί τους...
Κάποιο από αυτούς μένουν και κάποιοι φεύγουν...ή τους βγάζουμε εμείς απ΄τη ζωή μας...


Μπορεί άραγε κάποιος να σ'αγαπήσει πιο πολύ κι από τον ίδιο του τον εαυτό;;;

Γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι τα πάντα τα κινεί η καρδιά μας;;

Γιατί τα πάντα έχουν να κάνουν με το άτομο με το οποίο είμαστε ερωτευμένοι;;

Π'ως ένα και μόνο άτομο καταφέρνει να μπεί τόσο βαθιά στη καρδιά μας;

Και γιατί όταν δεν είμαστε κοντά του δεν νιώθουμε καλά;;





ακόμα δεν μπορώ να τα καλοκαταλάβω όλα αυτά...

είμαι καλά...καλύτερα απ'ότι ήμουν..πέρασε και η εξεταστική...κ ελπίζω τώρα όλα να φτιάξουν...
έχει πέσει αρκετός εγωισμός..απ όλες τις πλευρές...και πιο πολύ από μένα...


''ο καθένας δίνει με τον δικό του τρόπο...και επειδή εσύ πιστεύειες ότι δεν σου δίνει όλα όσα θα θελες δεν σημαίνει ότι δεν σου δίνεται με όλη του την ψυχή...''


δίνει πολλά....το ξέρω και το νιώθω...αλλά μάλλον όσο περνάει ο χρόνος αυξάνω και τις απαιτήσεις μου...κακό καλό δεν ξέρω αν είναι...συχνά μου βγαίνει έτσι όμως...

γίνομαι συχνά πιεστική...μόνο και μόνο γιατί θέλω να περναμε πιο πολύ χρόνο μαζί...γιατί λόγω εξεταστικής μου έλειπε απίστευτα...

δεν θέλω να δείχνω δεδομένη...δεν μ αρέσει...
βγαίνω...και μέσα στην εξεταστική πιο πολύ με τις φίλες μου...δεν μου λεγε τίποτα..αλλά ξέρω ότι τον πείραζε...και μου το δειχνε με πράξεις...

μάλλον μ έχει προτεραιότητα και εγώ δεν το καταλαβαίνω...γιατί σχεδόν όλοι (οι λογικοι όχι οι συναισθηματικοί) αυτό μου λένε...

θέλω να πιστεύω ότι θα πάνε όλα καλύτερα..ήδη πάνε δηλαδή...

είμαι πολύ ξεροκέφαλη....καθομαι και σκέφτομαι τελείως ανυπόστατα πράγματα ώρες ώρες...
απλά και μόνο επειδή είμαι ανασφαλής...και πολλά πράγματα τα κάνω και από αντίδραση...

απλά....μου λειψε.....και αυτό το βγαζω με κάθε μορφή ανασφάλειας(και χαζομάρας)

ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ :)

αρκεί κάποια στιγμή να βρώ απάντηση στα ερωτήματα μου ή έστω σε κάποια από αυτά...

:)

: )

Θέλω ν'αγγίξω τον ουρανόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο....

Όλα θα πάνε καλά....

Κι ακόμη καλύτερα...

Μπορούν να πάνε....

Και το ελπίζω ότι θα πάνε................. :) :) :)

Sad Butterfly.....

Γιατί ο έρωτας να απορροφά τόσο χρόνο απ τη ζωή μας;;

Έχουμε τόσα άλλα πράγματα

την οικογένεια μας,τις σπουδές μας,τους φίλους μας....

γιατί ο έρωτας πάντα να ναι κάτι που μας ελκύει πιο πολύ απ όλα αυτά;;;

Γίνεται ένας κ μόνο άνθρωπος να αλλάζει τόσο τη ζωή μας;;ενώ έχουμε τόσους άλλους ανθρώπους γυρω μας...

Γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος από τη μία να μας κάνει να πετάμε και από την άλλη να πέφτουμε;;

Τόση δύναμη έχει πιά;;

κ αυτή τη δυναμη πού τη βρήκε;;

την πήρε από μόνος του ή του τη δώσαμε εμείς;;

Πώς γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος να τα κάνει όλα αυτά;;



----------------------------------------------------------------------------------------------

Τελευταία νιώθω ότι όλο κάνω λάθη...

Δεν ξέρω αν είναι έτσι πραγματικά...

Μέσα μου το νιώθω...

Γιατί πάντα εμπιστεύομαι τα λάθος άτομα;;

άτομα που μου βγάζουν απίστευτα να τα εμπιστευτώ αλλά μέσα μου ξέρω ότι δεν είναι σωστό να το κάνω...

όμως ξέρω ότι θα μου απαλύνουν το πόνο...ότι θα με καταλάβουν...θα με νιώσουν...

ξέρω ότι θα είμαι χάλια και θα τα κοιτάξω στα μάτια και θα αρχίσω να κλαίω...γιατί θα μου βγάλουν αυτό που έχω ανάγκη να βγάλω...αυτό που είμαι...και θα πάψω να κάνω τον καραγκιόζη....



γιατί όταν ξέρουμε ότι αυτό που πάμε να κάνουμε είναι λάθος,τελικά το κάνουμε αυτο το λάθος;;;

γιατί;;;

γιατί κάνω λάθη;;

και γιατί κάθε φορά πάω να κάνω τα ίδια λάθη;;


γιατί ανοίγομαι σε λάθος άτομα;;

γιατί δεν μου φτάνουν αυτά που έχω και απλά θέλω κι άλλα...

αφου ξέρω ότι αυτά που έχω τα θέλω όσο τίποτα...όσο δε πάει...



---------------------------------------------------------------------------------------------


γιατί πληγώνω ανθρώπους που κάποτε ήταν δίπλα μου;;μια φίλη...που ποτέ δεν ταιριάζαμε τόσο...όμως ήταν εκεί όταν δεν είχα κανέναν άλλο....

δεν έχουμε όμως κοινές εμπειρίες

γίνεται ένας κύκλος να κλείνει μόνο για τον ένα ή είναι άδικο;;

παίρνεις αυτά που θες να πάρεις...δίνεις αυτά που θες να δώσεις και μετα...''φεύγεις''...

είναι σωστό αυτό;;

γιατί όταν κάτι είναι για μας απόλυτα δεδομένο δεν του δίνουμε τη σημασία που πρέπει;;


----------------------------------------------------------------------------------------------

πολλά τα ερωτηματικά....ξέρω σας κούρασα και μάλλον σας μπέρδεψα κιόλας...

δεν κοιμάμαι καλά εδώ και αρκετές μέρες...πρέπει να χαλαρώσω...αλλά τελευταία ζορίζομαι...από πολλά θέματα..φταίω κι εγώ όμως σ αυτο...προβληματίζομαι...είναι κ αυτή η εξεταστική...ουφ


και ελπίζω ότι αύριο θα ξημερώσει μια καλυτερη μέρα...


κάθε βράδυ αυτό ελπίζω. . .


Ψάχνω πολλές απαντήσεις αλλά ξέρω ότι μόνο ΖΩΝΤΑΣ θα τις βρω..... :)