Κάποιες ιστορίες πρέπει απλά να τελειώνουν. Απλά γιατί οι δύο ήρωες δεν βρέθηκαν στη σωστή ιστορία τη σωστή χρονική στιγμή. Γιατί όσο κι αν η καρδιά του ενός μπορεί να χτυπάει για τον άλλο, στο τέλος το μυαλό θα θριαμβεύσει και η ιστορία θα τελειώσει, τόσο ξαφνικά, τόσο απότομα, και τόσο δυνατά, όσο άρχισε..
Είναι στιγμές που το μόνο που έχω ανάγκη είναι να είσαι δίπλα μου και να με κρατάς στην αγκαλιά σου.Μόνο αυτό και τίποτα άλλο.Χωρίς να μου μιλάς και να σου μιλώ..Χωρίς καν να σε κοιτάζω και να με κοιτάζεις..Απλά να με κρατάς
Δεν μου πες ποτέ.Πήρες μόνος σου την απόφαση και για τους δυο..Λες και εγώ δεν ήμουν καν εκεί..Λές και δεν υπήρξα..Ίσως δεν με ήθελες αρκετά, κι ίσως ούτε κι εγώ..
Κι όμως μου λείπεις..Κι όμως όσο και φαινομενικά να μαι καλά, το μέσα μου σ
αναζητά..
Θέλω να φύγω..
Θέλω να σε δώ..
Θέλω να φύγω..
Το ξέρω πως μ αγαπάς..κι ας δεν μου το πες ποτέ
Ίσως να ναι καλύτερα έτσι...
Κι όμως..εγώ ήθελα..ήθελα..ως το τέλος

