ΔΥΝΗ...

Και τώρα τί;

Πώς γίνεται να ελκύεσαι από μια ι δ έ α;

Μια εικόνα...

Και κάμποσα μηνύματα...

Ούτε ποιος είσαι δεν ξέρω...

Κι όμως...


Λατρεύω να ακουμπάς το μάγουλό σου στο δικό μου...

Να κολλάς το πρόσωπό σου δίπλα στο δικό μου και να μου σιγοψυθιρίζεις...

Να ακουμπάς στον ώμο μου και να θές να σου μιλάω για ό,τι τύχει...

Να θέλω να έρθω κι άλλο κοντά σου...

Αλλά να μη μπορώ...

Είναι δύσκολο να αφήσεις τη ''σιγουριά'' σου και να επιλέξεις το άγνωστο...

Το αβέβαιο...

Που όμως είναι γεμάτο ενθουσιασμό και έντονα συναισθήματα...

Αλλά δεν το ξέρεις...

Δεν ξέρεις ούτε τί είναι ούτε πού μπορεί να σε βγάλλει...

Ούτε καν τί ακριβώς θέλει από σενα...

Αλλά να γοητεύεσαι από τα όμορφα λόγια,από τη διεκδίκηση...



Γιατί αυτό που σου λείπει...

Αυτό τελικά αναζητάς...



Μπορείς όμως να το χεις, όπως τουλάχιστον το έχεις φανταστεί εσύ;

Ή μήπως όλα είναι μέσα στο μυαλό σου;

Μήπως σε τραβάει απλά και μόνο μια ι δ έ α και τίποτα παραπάνω;


Και τί να κάνεις;

Να μείνεις ή να φύγεις;


Κι όλο αυτό να ναι για σένα μια δύνη που σε παρασύρει...

Σε ελκύει...

Σε μαγεύει να τη γνωρίσεις,να την αναζητήσεις,να την θελήσεις...

Θέλω να πέσω...

Αλλά δεν ξέρω ''πώς''..

Δεν ξέρω ''άν''...

Δεν ξέρω ''γιατί''...

......


Ήθελα να δώ αν μπορώ να αντέξω...

Αλλά πιά ούτε αυτό δεν ξέρω...

Μου λείπεις;

Έχω ακόμα δυνάμεις;

Μπορώ κι άλλο λίγο;

Γιατί εγώ αυτό που βλέπω είναι πως έχω κουραστεί να μιλάω και να μη μ'ακούν...

Να κινούμαι συναισθηματικά και οι άλλοι λογικά...

Να σκέφτομαι τους άλλους και οι άλλοι τον εαυτό τους...


Μιλάω,εκφράζομαι,προσπαθώ(πλέον)...

Κι όμως το παραμικρό ''λάθος'' το χρεώνω...

Γιατί απλά δεν μπορώ να σηκώσω άλλα ''λάθη''...

Γιατί ό,τι ήταν να πώ το έχω ήδη πει...

Δεν φταίω εγώ αν δεν ήσουν εκεί για να τ'ακούσεις...

Κι ήμασταν τόσο καλά...

Κι ένιωθα κι εγώ πιο καλά...

Περισσότερο εκεί...

Όμως δεν μπορώ να συγχωρήσω άλλα ''λάθη''...

Και τώρα τί;

Φεύγα;;;.....

ΛΑΘΗ ΑΛΛΩΝ...

Είναι φορές που νιώθω την ανάγκη να εκφράσω αυτό που νιώθω...

Να υποστηρίξω αυτό που πιστεύω...

Αυτό που είμαι...

Και ξαφνικά όλα γκρεμίζονται...


Είναι πολύ άσχημα να ξέρεις ότι έχεις δίκιο και οι άλλοι να σου λένε ότι έχεις άδικο...

Απλά και μόνο επειδή τους συμφέρει να έχεις άδικο...

Γιατί θέλουν να σου βγαίνουν από πάνω..

Αλλά φταίς κι εσύ...

Γιατί όταν εσύ έχεις κάτι προσπαθείς να το λές με τον πιο καλό τρόπο...

ήρεμα και χωρίς να χάσεις το δίκιο σου...

Οι άλλοι όμως δεν το κάνουν αυτό...

Ξεχνούν όλα όσα έκανες και κάνεις γι'αυτούς...

Και γίνονται ψυχροί....

Το παίζουν μάλιστα και θιγμένοι....


Κι εσύ τι κάνεις;;

Μπαίνεις στη θέση του θύματος....

Όχι επειδή θες...

Επειδή σε βάζουν οι άλλοι...

Και απολογήσαι...

Γιατί;

Για το υποτιθέμενο άδικο που έχεις(κατά τους άλλους πάντα)

Γιατί όταν εσύ έχεις τό πρόγραμμά σου και δεν είσαι εκεί για κείνους,όσο θα θελαν να είσαι κι όσο σε είχαν συνηθίσει να είσαι δεν τους αρέσει...

Αλλά και αυτοί οι ''άλλοι'' δεν σηκώνουν το κουλό να πάρουν ένα τηλέφωνο...

Γιατί εώ εδώ που είμαι έχω μια ζωή,ένα πρόγραμμα...

Και δεν μπορώ να το διακόψω επειδή απλά έμαθα ότι γύρισες...

Κι όχι από σένα αλλά από άλλους...

Εγώ ξέρω ότι αυτός που έρχεται ενημερώνει και λέει ''είμαι εδώ''

Δεν το ξερα μέσα σ'όλα όσα έχω να πρέπει και να σε πάρω για να μη θιχτείς...

Μ'αρέσει που καθομουν και σου ζήταγα συγγνώμη επειδή ένιωθα τύψεις...

Είμαι απαράδεκτη κι εγώ...

Κι όταν το καλοσκέφτηκα είδα ότι έχω όλα τα δίκια του κόσμου...

Κι ότι το άδικο το χεις εσύ...

Γιατί έχεις έναν εγωισμό που χτυπάει κόκκινο...

Κι έχεις μάθει όλοι να ναι εκεί για σένα...

με έχεις θυμώσει όσο δε πάει...

κι έχεις γίνει απίστευτα αυστηρή που ώρες ώρες φοβάμαι και να σου μιλήσω...

και να σου πώ και κάτι;;

δεν θα σου ξαναπώ ποτέ όλα όσα σου έλεγα...

και μάλλον κακώς σου τα έλεγα...

ίσως γιατί πίστευα σε σένα παραπάνω απ'όσο θα πρεπε...




μακάρι να καταφέρω κάποτε να σταματήσω να νιώθω ότι φταίω εγώ,ακόμα και για τα λάθη των άλλων...

Δεν αξίζει...

Ούτε εμένα μου αξίζει...

ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ...

Ένα από τα πράγματα που δεν αντέχω είναι το να σε παίρνω τηλέφωνο και να μην το σηκώνεις...

''Η κλήση σας προωθείται''....

1

2

3 φορές...

και το κινητό μου δεν ξαναχτυπάει με τη γνωστή μελωδία που λατρεύω...

περιμενω...

το κοιτάζω

το ξανακοιτάζω

τίποτα...

και λες και δεν ξέρεις ότι δεν το μπορώ να σε παίρνω και να μη το σηκώνεις...

να θυμώνεις,να θες να πάρεις απόσταση κι εγώ να μη ξέρω το ''γιατί''

που στο κάτω κάτω το δικαιούμαι...

και εγώ έχω θυμώσει πολλές φορές,αλλά όπως και να χει είμαι εκεί...

γιατί ό,τι δεν μ'αρέσει να μου κάνουν δεν το κάνω...

και τελικά όταν περιμένεις ένα κινητό να χτυπήσει σε παίρνουν όλοι οι άλλοι εκτός απ'αυτό που περιμένεις...

δεν θα σε ξαναπάρω...

αλλά θα πέσω για ύπνο σκεφτόμενη αυτό το ''γιατι''...

καληνύχτα,όπου και να σαι...

πάρε,σε παρακαλώ...