Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ...


Να μαι πάλι....Ξανά πίσω!
Έλειψα για λίγες μερούλες εκτός Αθήνας...κι ήταν η καλύτερή μου...

πόσο ανάγκη είχα να αλλάξω παραστάσες,να ξεφύγω για λίγο από την καθημερινότητα...

Χόρτασα γαλάζιο....την απεραντοσύνη της θάλασσας,το άγγιγμα του ανέμου και τη ζεστασιά του ήλιο....

Ένιωθα ελεύθερη...αν και όχι απόλυτα....ή όχι όσο θα θελα...
λογικό είναι ο κάθε άνθρωπος να έχει τις δικές του ανάγκες....δεν θέλουμε ολοι τα ίδια πράγματα...απλά εγώ ήμουν πιο ανοιχτή σε εξόδους σε παρέες,ενώ η δική μου παρέα όχι τόσο...με ήθελαν εκεί κ μόνο για εκείνους...αλλά σ αυτό έφταιξα κ εγώ...
το θέμα είναι ότι δεν αντέχω την αποκλειστικότητα...

''Φίλος είναι αυτός με τον οποίο μπορείς να είσαι ο εαυτός σου,επαναλάμβανα καθώς ανέβαινα την ανηφόρα....''

φυσικά και πέρασα όμορφα...πολύ...

όμως δεν ένιωσα οτι ξεπέρασα τον εαυτό μου...δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε...

θέλω να κάνω μια τρέλα...είμαι δεκαεννιά χρονών και δεν έχω νιώσει ακόμα πως έχω κάνει κάτι τρελό...πως έχω υπερβεί τον εαυτό μου...

ακόμη κ τώρα που γράφω μέσα στη κούραση μου, νιώθω ότι έχω πολλή ενέργεια μέσα μου...ότι θέλω να κάνω τόσα πράγματα....






φοβόμουν ότι θα μου έλειπες...
μια μέρα πριν φύγω είχαμε βγεί...κ όταν σε χαιρετούσα δεν ήθελα να σ αφήσω απ την αγκαλιά μου....πήγαινα να φύγω και ξαναγύρναγα να σε φιλήσω...κ όταν είχα απομακρυνθεί πολύ γύρισα και σε κοίταζα...με κοίταζες κι εσύ...

και χωρίς να το θέλω,χωρίς καν να το καταλάβω κύλισε ένα δάκρυ απ τα μάτια μου...

κ δεν κατάλαβα γιατί...

και το θέμα είναι ότι αυτές τις μέρες ένιωθα ότι μου λειπες αλλά σε λογικό βαθμό...αλλά μάλλον δεν ένιωθα το ΠΟΣΟ

Κ αυτό το κατάλαβα σημέρα...

σε είδα να έρχεσαι...με βλέπεις και σκας ένα χαμόγελο...με φιλάς και σε κάνω μια μεγάλη αγκαλια...

-''Σου λειψα;'', μου λές
-''Εγώ σου λειψα;''
-''Ναιιι''
-''Κι εμένα μου λειψες''

και τότε αρχίζω να συνειδητοποιώ τι μου συμβαίνει

και σε κοίταζα

και χαμογέλαγα και
χαμογέλαγα
και χαμογέλαγα...

-''Κοίτα χαμόγελο'',λες...

και σε σφίγγω στην αγκαλιά μου...

-''χμ,και τί σου λειψε πιο πολύ;;''λες.

-''ΤΑ ΠΑΝΤΑ...'' Τα φιλιά σου,η αγκαλιά σου....ΟΛΑ

Και το ξέρω ότι σου ελειψα κι εγώ....το ξέρω...

το ξέρω...και ξέρω ότι ήθελες να με νιώσεις κοντά σου....γ αυτο μου είπες να σε κάνω μια σφιχτή αγκαλίτσα...

το ξέρω ότι σου λειψα...

μόνο που δεν μπορούσες να δείς και το δικό σου χαμόγελο όταν με κοίταζες...

ίσως απλά γιατί καθρεφτιζόταν πάνω στο δικό μου

:) :) :)

3 σχόλια:

Σταλαγματιά είπε...

Είναι πολύ γλυκό να ξανά βλέπουμε εκείνον που αφήσαμε πίσω έστω για λίγο.
Οι στιγμές είναι δυνατές και μοναδικές.
Εκεί φαίνονται όλα τα αισθήματα ακόμη κι εκείνα που για κάποιους λόγους κρύβαμε.


Είσαι μικρούλα ακόμη και θέλεις να πετάξεις όσο πιο ψηλά μπορείς μα θα καταλάβεις πως η μεγαλύτερη τρέλα είναι να ζεις την κάθε σου στιγμή σαν να είναι μοναδική.
Και όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις πως τίποτε δεν σου έλειψε γιατί ρούφηξες την ζωή ως το μεδούλι !!


Καλώς επέστρεψες

#lockheart# είπε...

ερωτευμενακι...;ξερω πως ειναι ακριβως το αισθημα που περιγραφεις..αυτο το χαμογελο...που δε λεει να τελειωσει..ειναι τοοοοοοσο μεγαλο που δε χορταινεις να το κοιτας....

Άνεμος είπε...

Είναι ωραίο να σου λείπει και να του λείπεις. Όταν ξαναβρίσκεστε είναι πολύ αναζωογονητικό!!!

Να 'σαι πάντα καλά! Φιλάκια!