.............λατρεύω να είμαι στην αγκαλιά σου.......................να νιώθω ότι είσαι δικός μου......
''Χρόνια πολλάααααααααααα'',μου λες,''ήθελα να στα πώ από κοντά''...
Ήσουν κουρασμένος...δεν το έδειχνες όμως...
Ήθελες να είσαι σίγουρος ότι περνάω καλά...
Κάθε φορά που σε κοιτούσα έσκαγες ένα τεράστιο χαμόγελο...
Κι όταν καταφέραμε να μείνουμε λιγάκι μόνοι μας μου λές και πάλι ''Χρόνια πολλάααααααα....'' και με παίρνεις αγκαλιά και με σηκώνεις ψηλά!!!
-''Μωρό μου εσύ...Σε λατρεύω'',μου λές...
-''Σ'αγαπάω πάρα πολύ'',λέω (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ)
και δεν προλαβαίνω να τελιώσω τη φράση μου,και με κοιτάζεις μες τα μάτια και μου λές
-''Κι εγώωωωωωω,και περνάμε πολύ καλά μαζί....''
και μετά με είπες ''Αγάπη σου''
δεν μου τα χεις ξαναπεί ποτέ όλα αυτά...ούτε περίμενα να τα νιώθεις τόσο έντονα όσο εγώ...το ήλπιζα,το ένιωθα,αλλά δεν το περίμενα....
και με είχες αγκαλίτσα και....
κοιταζόμασταν στα μάτια και μιλούσαν αυτά για μας...
ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος μέσα σε λίγες στιγμές...
και όλα αυτά ήταν μέσα απ τη καρδιά σου...και μίλησε εκείνη για σένα αυτή τη φορά...
κι εγώ είχα μείνει κάγκελο...και ήθελα να κλάψω...δεν ξέρω γιατί...
Ήθελα τόσο καιρό να στο πώ...το νιωθα...και μάλλον το νιωθες κι εσύ...απλά ούτε κι εσύ το λεγες...
αυτο το ''κι εγώ''....που δεν προλαβα να τελιώσω το ''σ'αγαπώ''....
σαν να θελες να μου το πείς πρώτος και σε πρόλαβα....
πόσο καιρό είχαμε να νιώσουμε έτσι ο ένας τον άλλο...
μια η εξεταστική,μια οι δουλείες....
γυρνούσα σπίτι και σκεφτόμουν αυτές τις στιγμές....κι ένιωθα λές και ζούσα ένα παραμύθι...ένα όνειρο...σαν να μην τα ζησα εγώ όλα αυτά...
Τί μπορεί να κάνει μια στιγμή...
μια στιγμή που οι καρδιές δύο ανθρώπων νιώθουν το ίδιο ακριβώς συναίσθημα....
που τα μάτια σου με κοιτάζουν και μου δείχνουν το πόσο μ αγαπάς...
που μέσα σ αυτά βλέπω έμενα...
και μέσα στα δικά μου μάτια βλέπεις εσένα...
γιατί μόνο εσύ υπαρχεις σ αυτά...
μια στιγμή που νιώθω ότι εγώ είμαι εσύ κι εσύ εγώ...
''Αγάπη μου...''
''Αγάπη μου...''
''Αγάπη μου...''
''Αγάπη μου...''
