
Είμαστε σταγόνες σε μια θάλασσα από ανθρώπους...
Όμως πώς μπορούμε να ξέρουμε ποιοι απ'αυτούς τους ανθρώπους κάνουν για μάς;
Πώς μπορούμε να το καταλάβουμε;;
Και πώς γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος να είναι αυτό που θέλουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι;;
Καπου εκεί έξω υπάρχει το αλλο μας μισό;;
Ένας άνθρωπος που μας συμπληρώνει;;
Κι αν υπάρχει πώς ξέρουμε ότι είναι όντως η αδερφή ψυχή μας;;
Άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας...Δενόμαστε μαζί τους...
Κάποιο από αυτούς μένουν και κάποιοι φεύγουν...ή τους βγάζουμε εμείς απ΄τη ζωή μας...
Μπορεί άραγε κάποιος να σ'αγαπήσει πιο πολύ κι από τον ίδιο του τον εαυτό;;;
Γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι τα πάντα τα κινεί η καρδιά μας;;
Γιατί τα πάντα έχουν να κάνουν με το άτομο με το οποίο είμαστε ερωτευμένοι;;
Π'ως ένα και μόνο άτομο καταφέρνει να μπεί τόσο βαθιά στη καρδιά μας;
Και γιατί όταν δεν είμαστε κοντά του δεν νιώθουμε καλά;;
ακόμα δεν μπορώ να τα καλοκαταλάβω όλα αυτά...
είμαι καλά...καλύτερα απ'ότι ήμουν..πέρασε και η εξεταστική...κ ελπίζω τώρα όλα να φτιάξουν...
έχει πέσει αρκετός εγωισμός..απ όλες τις πλευρές...και πιο πολύ από μένα...
''ο καθένας δίνει με τον δικό του τρόπο...και επειδή εσύ πιστεύειες ότι δεν σου δίνει όλα όσα θα θελες δεν σημαίνει ότι δεν σου δίνεται με όλη του την ψυχή...''
δίνει πολλά....το ξέρω και το νιώθω...αλλά μάλλον όσο περνάει ο χρόνος αυξάνω και τις απαιτήσεις μου...κακό καλό δεν ξέρω αν είναι...συχνά μου βγαίνει έτσι όμως...
γίνομαι συχνά πιεστική...μόνο και μόνο γιατί θέλω να περναμε πιο πολύ χρόνο μαζί...γιατί λόγω εξεταστικής μου έλειπε απίστευτα...
δεν θέλω να δείχνω δεδομένη...δεν μ αρέσει...
βγαίνω...και μέσα στην εξεταστική πιο πολύ με τις φίλες μου...δεν μου λεγε τίποτα..αλλά ξέρω ότι τον πείραζε...και μου το δειχνε με πράξεις...
μάλλον μ έχει προτεραιότητα και εγώ δεν το καταλαβαίνω...γιατί σχεδόν όλοι (οι λογικοι όχι οι συναισθηματικοί) αυτό μου λένε...
θέλω να πιστεύω ότι θα πάνε όλα καλύτερα..ήδη πάνε δηλαδή...
είμαι πολύ ξεροκέφαλη....καθομαι και σκέφτομαι τελείως ανυπόστατα πράγματα ώρες ώρες...
απλά και μόνο επειδή είμαι ανασφαλής...και πολλά πράγματα τα κάνω και από αντίδραση...
απλά....μου λειψε.....και αυτό το βγαζω με κάθε μορφή ανασφάλειας(και χαζομάρας)
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ :)
αρκεί κάποια στιγμή να βρώ απάντηση στα ερωτήματα μου ή έστω σε κάποια από αυτά...
:)
2 σχόλια:
καλησπερα γλυκια μου.
σχετικα ερωτηματικα ειχα και εγω σε παλαιοτερη αναρτηση μου..ριξε μια ματια...(http://labyrinthofsoul.blogspot.com/2009/01/blog-post_21.html)
πλεον απαψα να το ψαχνω...ας ερθει εκεινο να βρει εμενα :)
Ρε φατσούλα, υπάρχει περίπτωση να μην είναι έστω κι ένα άτομο εκεί έξω σαν εσένα που να σου ταιριάζει τόσο?
Εγω πιστεύω ότι για όλους υπάρχει! Και ανδ ε το βρήκες θα το βρεις. Και θα το καταλάβεις αμέσως!
Αφου γι αυτό φτιαχτήκαμε. για να αγαπάμε! Και ο έρωτας μας παίρνει τα μυαλά γι αυτό δεν ξθέρουμε τι κάνουμε! Όταν χαλαρώσεις λίγο τα πράγματα θα είναι πολύ πιο ωραία μαζί σας! Το ξέρω και θα το δεις!
Απλά προσπάθησε να μιλάτε και να συνεννοείστε! Κάνει πολύ καλό!
Φιλάκια ζουζούνα !
Δημοσίευση σχολίου