ΣΚΗΝΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ...

Ήταν άνθρωποι που τους είχα σ' άλλη θέση μέσα μου και πλέον δεν θέλω να έχουν αυτή τη θέση...Επηρεάζομαι ή έστω αφήνομαι να επηρεαστώ...Δε θα μαστε όλοι μας όπως ήμασαταν..Όπως όταν γούσταρα απίστευτα να βγαίνουμε...

Δεν έχουν πληγώσει τόσο άμεσα εμένα ωστόσο...

Είναι άσχημο κάποιος να νιώθει ότι του λείπεις όταν εσύ έχεις ήδη φύγει. Και να δε θέλει πάλι κοντά του...

Από εγωισμό;

Απο αγάπη;

Δεν ξέρω...

Κλαίς για κάποιον,τον αγαπάς...
Σε θέλει,λέει ότι του λείπεις και μετά βρίσκει ''άλλη'' απασχόληση...

Κι εσύ θυμάσαι την εικόνα της κοπέλας να κλαίει δίπλα σου και να σου λέει ότι τον αγαπάει..
Αλλά δεν μπορεί άλλο και δεν θέλει και να τον πληγώσει...

Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;
Άνθρωποι που τους έχουν πληγώσει...που τους έχουν πονέσει αλλά που δεν θέλουν να πληγώσουν αυτούς που τους πόνεσαν...
Θυμώνω μ' αυτά

θυμώνω..και σκέφτομαι ότι είναι άδικο να νοιάζεσαι αλλά να μη σε νοιάζονται...και τελικά να τους λείπεις όταν εσύ έχεις ήδη φύγει...

Καλώς ή κακώς έχω επηρεαστεί κι εγώ απ' αυτά...δεν μπορώ να δω κάποια άτομα όπως τα έβλεπα πριν...

έχω θυμό...κι ας είναι κάτι που με αφορά έμμεσα..γιατί με άγγιξε και μένα...

γιατί κι εγώ έκλαψα μ'αυτό...γιατι κι εγώ πόνεσα...απλά και μόνο γιατί κάποιοι ήθελαν να κάνουν το κέφι τους...

αλλά όταν μιλάς σε κάποιον πρέπει να τον σέβεσαι όπως σε σέβεται κι εκείνος...

πρέπει να ξέρεις να μετράς τον κάθε σου λόγο...πόσο μάλλον όταν ο άλλος σου χει φερθεί άψογα...

Μ'αυτα θυμώνω...και θυμώνω και με μένα που πίστεψα σ'αυτους τους ανθρώπους...

Στην Ε.