είναι κακό να είσαι πάντα εκεί...
θέλεις και είσαι και το ξέρεις...
όμως είναι στιγμές που έχεις την ανάγκη να είναι οι άλλοι εκεί για σένα και όχι εσύ για εκείνους....
τί κάνεις τότε;;
δεν μπορείς να αλλάξεις συμπεριφορά από τη μια στιγμή στην άλλη
αλλα...
ξεκινάς από τα μικρά και καθημερινά...
δεν είναι εύκολο...αλλά πρέπει...και πάνω απ' όλα για σένα...
το ξέρεις,έτσι δεν είναι;;;
μπορείς,έτσι δεν είναι;;;
2 σχόλια:
ειναι απολυτη αναγκη...
ειναι το πιο φυσικο συναισθημα να θες να ειναι και οι αλλοι εκει για σενα καποιες φορες...
ναι μπορεις...
σιγα σιγα και σταθερα μπορεις...
νεραιδενια φιλακια καλη μου!!!
Ξεκινάς απο αυτά και αν παίρνεις τη δύναμη απο την ανταπόκριση που υπάρχει τότε συνεχίζεις πιο δυνατά.
Δε θέλω να σκέφτομαι τί γίνεται όταν δεν παίρνεις δύναμη...
Κουράγιο και ότι χρειάζεται να αλλάξεις θα το αλλάξεις σιγά σιγά. Θα ωριμάσεις και ότι δεν είσαι εσύ θα το αφήσεις να φύγει απο πάνω σου.
Κουράγιο ψυχούλα μου!
Δημοσίευση σχολίου