Η αγάπη φαίνεται στη πράξη...
Μόνο που εγώ αυτή τη πράξη δεν τη βλέπω...
Κι αν τη βλέπω,δε μου φτάνει...
Είναι άσχημο να δίνεις και να βλέπεις ότι αυτό που δίνεις δεν αναγνωρίζεται..
Δεν δίνεις απλά για να δώσεις ή απλά για να πάρεις...θες και το κάνεις...
Συχνά όμως νιώθεις ότι όσο και να προσπαθείς,δεν αλλάζεις τίποτα...
Και όταν πια σταματάς να προσπαθείς γιατί κουράστηκες,πάλι δεν αλλάζει τίποτα
γιατί απ την απέναντι πλευρά δεν υπάρχει κανένας που να αναρωτηθεί γιατί άλλαξε η συμπεριφορά σου...
και αυτή την επανάπαυση δεν τη μπορείς...
και θες ο άλλος να κινει γη και ουρανό για να σε δεί...
γιατί στο κάτω κάτω,κι εσύ το ίδιο θα έκανες...
και σε τσαντίζει που είναι σαν να θεωρεί ότι εσύ θα είσαι πάντα εκεί...
Γιατί είναι άδικο εσύ να είσαι εκεί και ο άλλος να μην είναι...
Γιατί είναι άδικο να νιώθεις δεύτερος...
και πλέον δεν ξέρεις άν αξίζει να είσαι εκεί...
άν αξίζει να δίνεις...
άν αξίζει να προσπαθείς...
Θές να αλλάξεις...
αλλά είναι στιγμές που νιώθεις πως άν εσυ σταματήσεις να προσπαθείς,δεν θα προσπαθεί κανένας πια...
και τότε σκέφτεσαι αν αξίζουν όλα όσα κάνεις ή απλά πληγώνεις ακόμα πιο πολύ τον εαυτό σου...
15 σχόλια:
Καταλαβαίνω ακριβώς τί εννοεις.
Και είναι λογικό να νιώθεις έτσι,
αλλα αν προσπαθήσεις να πάψεις να δίνεις, θα νιώθεις χειρότερα, επειδή δεν θα είσαι ο Εαυτός σου.
Να δίνεις και να αγαπάς.
Όσο έχεις, για όσο αντεχεις.
Την καλημέρα μου.
οταν δεν νιωθεις την αγαπη τοτε σημαινει πως καπου υπαρχει διαροη...η΄χειροτερα δεν υπαρχει αγαπη...
παντως μην προσπαθεις να συγκρινεις οσα κανεις εσυ με αυτα που κανει ο "αλλος"...ποτε δεν θα ειναι τα ιδια γιατι ειστε δυο διαφορετικοι ανθρωποι...
αν αισθανεσαι ασχημα γλυκια μου τοτε μαλλον κατι δεν παει καλα...
βλεπεις και αναλογα αποφασιζεις...ομως μην αφησεις την ψυχη σου να παιδευεται διχως λογο...
να εισαι καλα!
νεραιδενια φιλακια!!!
Είναι αχαριστία ο άλλος να μην προσπαθεί κι εσύ απο την άλλη να το παλεύεις.. Ο καθένας όμως δίνει και αγαπά με τον δικό του τρόπο. Μήπως εκεί είναι το πρόβλημα; Ίσως ο τρόπος σου να απέχει απο του άλλου. Το να δίνεις γίνεται ανιδιοτελώς, χωρίς ανταλάγματα και παρακάλια. Κάνε αυτό που ξέρεις να κάνεις. Αρκεί να μην φθείρεσαι και να χωρίς να αισθάνεσαι ριγμένη. Φιλάκια πολλά!!
είναι σαφές ότι όταν αποφασίσεις να πάρεις αυτό το δρόμο της αγάπης, θα πονέσεις. Έχω όμως την αίσθηση (και τη κρυφή ελπίδα) πως αξίζει το κόπο...
Καλησπέρα Καλώς σε βρήκα!
''και τότε σκέφτεσαι αν αξίζουν όλα όσα κάνεις ή απλά πληγώνεις ακόμα πιο πολύ τον εαυτό σου...''
Μάλλον και τα δύο συμβαίνουν!
Την Καλησπέρα μου!
Πολλά είναι άδικα γύρω μας και μέσα μας.
Και ξέρεις ποιο είναι το δύσκολο;
Να μπορείς να σηκώνεις το κεφάλι και να προχωράς, να ορθώνεις ανάστημα και να μαθαίνεις,
Ίσως κι εμείς γίναμε άδικοι σε κάποιους.
Μια ισορροπία χρειάζεται σε όλα αυτά μα είναι πάντοτε σαν λεπτή κλωστή.
@ Ξωτικούλι μου καλώς μας ήρθες...
δεν μπορώ να σταματήσω να δίνω...έρψχονται όμως στιγμές που νιώθω ότι το ποτάμι έχει στερέψει...που μέσα μου νιώθω ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο να δώσω...θέλω να πάρω...όσο εγωιστικό κι αν φαίνεται αυτό...
εγώ ειμαι εγώ...το λέω μας και το εμπεδώσω ποτε
φιλιά πολλά!
@ Καλή μου Ναιάδα...όλα τα δίκια του κόσμου έχεις...κάπου υπάρχει διαρροή...γιατί αγάπη ναι,υπάρχει...και ελπίζω να μη σταματήσει να υπάρχει...
θέλοντας και μή δυστυχως ''συγκρίνω'',κι ας μη πρέπει,κι ας μην είναι ούτε σωστό,ούτε δίκαιο...
σ'ευχαριστώ για όλα νεραιδούλα μου!!
@ Dreamy μου...πάντα αυτό που ξέρω να κάνω επιλέγω να κάνω τελικά...συχνα όμως νιώθω ότι εν τέλει δίνω πιο πολλά...ναι,κάποιες φορές νιώθω ριγμένη...γι'αυτό πλέον πριν δώσω περιμένω να δώ τις κινήσεις του άλλου...αν είναι διατεθημένος να δώσει,να διεκδικήσει,να προσπαθήσει...
ζορίζομαι πλέον στο να δώσω...είναι σαν να με εμποδίζει κάτι..αλλά δεν ξέρω τί...
να μου προσέχεις γλυκειά μου!
@ Σκιά με παλμό,καλώς μας ήρθες κι εσύ...
ναι,ο πόνος κι η αγάπη πάνε μαζί...το ένα δεν μπορεί χωρίς το άλλο...
κι εγώ πιστεύω πως αξίζει το κόπο...
ο χρόνος όμως θα μας το δείξει αυτό καλύτερα...
μάκια!!
@ gaykarkinos καλήσπέρα!
για να κάνεις κάτι σημαίνει πως θεωρείς ότι αξίζει το κόπο...
συχνά όμως αυτό το ''κάτι'' μας πληγώνει...
και τότε τί κάνεις;;;
@ Αναστασία μου,είναι πράγματι δύσκολο να ξεπερνάς τις δυσκολίες...να σηκώνεις ψηλά το κεφάλι....και να ξέρειςμνα νιώθεις και να πιστεύεις πως όλα είναι περαστικά!
δύναμη θέλει,κουράγιο και υπομονή...δυστυχώς δεν μπορούμε να τα χουμε πάντοτςε αυτά...
ναι,κι εμείς έχουμε γίνει άδικοι,αλλά πιστεύω ότι η αδικία όταν βιώνεται φαίνεται πιο μεγάλη!
Καλησπέρα Αυρούλα μου, μου 'λειψες!
Αναρωτήσου αυτό: Θέλεις να νιώθεις έτσι; Περνάς καλά όπως είναι η ζωή σου τώρα; Υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία αξίζουμε να είμαστε εμείς και να παίρνουμε αυτό που ζητάμε. Πάντα φυσικά στα πλαίσια του λογικού και του έρωτα που νιώθουμε, όσο εκ διαμέτρου αντίθετα και αν είναι αυτά.
Δεν σε βλέπω να γράφεις πλέον όπως σε γνώρισα. Δεν είναι τα κείμενά σου αυτά το ίδιο ποτισμένα με αυτά που με τράβηξαν στη γραφή σου... Πιστεύω ότι είσαι μπερδεμένη... Μεταξύ έρωτα και αναγκών... Έχεις ανάγκη πολλά, αλλά δε μπορώ να ξέρω αν τα βλέπεις όλα έτσι γιατί απλά είσαι ερωτευμένη... Πιστεύω στην αντικειμενικότητά σου, μέσα απο τις απαντήσεις σου έχω καταλάβει ότι το έχεις.
"Ότι δε λύνεται κόβεται" γνωστό γνωμικό. Προσπάθησε να ξεκαθαρίσεις μέσα σου αν αυτό που ζεις λύνεται ή πρέπει να κοπέι.
Όποια όμως και αν είναι η κατάλληξη, ποτέ μα ποτέ μη σταματήσεις να αγαπάς με τον τρόπο που έμαθες και θέλεις να αγαπάς. Να θυμάσαι ότι ο τρόπος σου είναι μοναδικός! Αυτό και μόνο αξιζει πολλά! Μην αμφιβάλλεις για σένα.
Αγάπα όπως σου αξίζει! Διεκδίκησε αυτά που ζητάς και ξέρεις ότι αξίζεις!
Φιλάκια και συγνώμη για το τεραστίων διαστάσεων σχόλιό μου. Ελπίζω σύντομα να σε δω ευτυχισμένη και πάλι!
@ Ανεμούλη μου,κι εμένα μου λειψες...
ναι,μάλλον δεν γράφω όπως με γνώρισες...πάντα τα κείμενα μου όμως πιστεύω ότι είχαν μια δόση μελαγχολίας...
ξέρεις κάτι;;
όταν είσαι ερωτευμένος δεν βλέπεις τίποτε άλλο...υπάρχει κάτι που είναι εκεί για σένα,κι αυτό το κάτι στο μυαλό και στη καρδιά σου το εξιδανικεύεις...και δεν βλέπεις πράγματα,ακόμη κι αν αυτά υπάρχουν και σου φωνάζουν ''ξύπνα,κάνε κάτι''...
όχι,μπερδεμένη δεν είμαι...προβληματισμένη ναι,το δέχομαι...ψάχνω να βρώ τις ισορροπίες,τις δικές μου και των άλλων...
πλέον ''μιλάω''.το πιστέυεις;;
μιλάω...εκεί που δεν άνοιγα το στόμα μου,μήπως και ο άλλος θιχτεί ή παρεξηγηθεί ή απλά ''φύγει''..
και νιώθω καλύτερα που είμαι έτσι...
πιστεύω στον έρωτα,στην αγάπη...αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψω να πιστεύω στο ιδανικό...αυτό που κάνω εγώ στη ψυχή μου και στη καρδιά μου ιδανικό...
μπορεί και να χω γίνει λίγο πεζή...ίσως γιατί πλέον περνάνε σκέψεις από το μυαλό μου κάποτε ούτε κατά διάνοια δεν ήθελα να κάνω...
ναι,έχω ανάγκη πολλά...απαιτητική όμως δεν είμαι...θεωρώ ότι ζητάω όσα μου διεκδικούν..
αλλά τη μπάλα την έχεις χάσει απ τη στιγμή και μόνο που χρησιμοποιείς το ρήμα ''ζητάω''...
είναι γελίο να φτάσεις στο σημείο να ζητάς...
να ζητάς να σε διεκδικούν...αντί να το κάνουν από μόνοι επειδή το θέλουν και θεωρούν πως αξίζει.
ευχαρσιτώ για τα όμορφα λογάκια σου...και να ξέρεις κάτι,αν είναι κάτι που αγαπάω αυτό είναι τα ''τεραστίων διαστάσεων σχόλια σου''...με βοηθάς ειλικρινά πολύ...
θα με προσέχω...
ΤΩΡΑ ΠΙΑ θα με προσέχω...ουσιστικά αυτή τη φορά...γιατί παλιότερα απλά νόμιζα ότι με πρόσεχα...
ουφ!πολλά είπα πάλι!
φιλάκια! :)
Δε μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι που σου οι συζητήσεις μας έχουν περάσει μέσα σου... Το βλέπω αυτό και απο τα λόγια σου. Πράγματα που συζητούσαμε τα λες και συ μόνη σου τώρα.
Και το καλύτερο, μιλάς, ναι! Δεν είναι πολύ καλύτερα; Θυμάμαι που το συζητούσαμε και αυτό! Είναι πολύ καλύτερα τώρα! Έτσι πιστεύω και γω!
Προβληματισμένη έστω. Είναι δύσκολος προβληματισμός... Να είσαι σίγουρη πριν κάνεις ότι αποφάσισες. Ίσως τα πράγματα να μη φτιάχνουν μετά...
Να σε προσέχεις, βάζοντας τον εαυτό σου μπροστά! Όπως πρέπει να σε προσέχεις!
Θα είμαι πάντα εδώ να συζητάω μαζί σου και να σου γράφω τεραστίων διαστάσεων σχόλια!
Φιλάκια πολλά ψυχούλα μου!
Δημοσίευση σχολίου