Τελευταία βγαίνω έξω...Περνάω καλά...
Αλλά εσύ που είσαι σ'όλο αυτό;
Γιατί είναι σαν να μην υπάρχεις...
Σαν να λείπεις...
Σαν να είμαι μόνη μου σε μια σχέση φάντασμα..
Έχω κουραστεί...
Μου λείπεις...
Λείπεις από τη ζωή μου...
Τί κάνουμε μαζί;;
Ποιός είναι ο προσωπικός μας χρόνος...;
Βρίσκεις χρόνο για το ένα,το άλλο,το παράλλο...
ΕΓΩ,πού είμαι σ όλο αυτό;;
Υπάρχω στη ζωή σου;
Σου λείπω άραγε καθόλου;;
Ή μήπως έχεις επαναπαυτεί στην ιδέα πώς θα μαι εκεί για πάντα..
Να σ'ακούω,να σε ξεκουράζω...
Στο δικό σου χρόνο κι όποτε και άμα μπορείς εσύ...
Αν είναι κάτι που σιχαίνομαι να βλέπω σε γυναίκες είναι η γκρίνια...
Ποτέ μου δεν ήθελα να είμαι γκρινιάρα...
Τελευταία όμως έχω αρχίσει και γίνομαι...
Και δεν μ'αρέσει ο εαυτός μου...
Αλλά ούτε μπορώ να κρύβομαι σαν τη στρουθοκάμηλο μπροστά στα προβλήματα...
Ούτε και να επαναπαύομαι...
Την απάντηση την ξέρω:''ε,τί να κάνω;αφού έτσι έχουν τα πράγματα''
Ε λοιπόν τώρα δεν θα σ'ακούσω...
''ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ...
ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΧΡΟΝΟ''...
Όπως βρίσκεις και για τη δουλειά και για τη ξεκούραση και για το διάβασμα και για τους φίλους σου...
στο κάτω κάτω,επιλογή σου είναι να κάνεις όσα κάνεις...
Κ Ο Υ Ρ Α Σ Τ Η Κ Α...
Κι αν δεν έχεις σκοπό να αλλάξεις κάτι πες το μου...να κανονίσω κι εγώ τη ζωή μου...
στο κάτω κάτω...
Τί ζω πλέον μαζί σου;
5 σχόλια:
Μια σχέση που σε κάνει να πονάς σταμάτα την.
Πρέπει να βρεις την δύναμη να φύγεις πριν να είναι αργά.
Ο χρόνος κυλάει και δεν γυρίζει πίσω κι εσύ γεμίζεις μόνο δάκρυα...δεν σου αξίζει κάτι τέτοιο.
Φύγε
αυρουλα μου λες και μιλαω στο καθρεφτη μου...τοσο με συμπληρωσες με τις λεξεις σου...
αυτο το "ε,τι να κανουμε ετσι τα πραγματα!"τι σπαστικο!εγω δηλαδη γιατι μεσα στα πραγματα συμπεριλαμβανω και εσενα;αχαριστια γλυκια μου,εχω αρχισει και εγω να γκρινιαζω..αν τελικα οι σχεσεις ετσι ειναι ή εγω ειμαι η υπερβολικη!
Άμα δε μπορείτε να βρείτε το πιο απλό που θα σας ενώνει, που είναι η επαφή, τότε ναι άστο.
Δικαιολογίες δεν υπάρχουν στην επαφή,μόνο αποφυγή.
Σκληρό αλλά επέλεξε το σωστό δρόμο ακόμα και αν πονέσει η καρδιά αυτή θα στον δείξει.
Την Καλησπέρα μου!
Τα φιλιά μου!
Και είμαστε εδώ!
Είσαι είκοσι χρονών και μια καταπληκτική κοπέλα. Υπάρχουν τόσοι και τόσοι που θέλουν να πάρουν όσα έχεις να δώσεις και κυρίως να σου δώσουν. Στη ζωή μας κάνουμε restart. Σ' όλη τη ζωή μας, πόσο μάλλον στα 20. Και νομίζω πως το να φύγεις μετά από λίγο θα είναι πολύ πιο εύκολο από όσο φανταζόσουν και εσύ πολύ πιο δυνατή από όσο φανταζόσουν. Θα βγει μια καινούργια Αύρα μέσα από αυτό. Εσύ ξέρεις, αλλά στα είκοσι μας δεν κλαίμε συνέχεια. Και δεν είναι πως τα παράτησες. Όλο μα όλο προσπαθείς και προσπαθείς. Απλά πάρε απόφαση πως ήταν ως εδώ. Πάρε το οριστικά απόφαση. Και όταν το πάρεις μην αλλάξεις γνώμη, γυρίσεις, του επιτρέψεις να σε κυνηγήσει ή οτιδήποτε. Δε θα αλλάξει κάτι. Φύγε τελεσίδικα και όλα θα είναι απίστευτα καλά μετά, έχε τους φίλους και την οικογένειά σου να σε στηρίξει και θα σου φύγει ένα τεράστιο βάρος. Ταπεινή άποψη. Φιλάκια
Αυρούλα μου, σημαντικές κουβέντες λες σε αυτή σου την ανάρτηση... Βγάλτα απο μέσα σου καλό μου γιατί όταν το κάνεις ίσως να είναι αργά...
Μη το καθυστερείς... Να προσέχεις!
Φιλάκια!
Δημοσίευση σχολίου