ΛΑΘΗ ΑΛΛΩΝ...

Είναι φορές που νιώθω την ανάγκη να εκφράσω αυτό που νιώθω...

Να υποστηρίξω αυτό που πιστεύω...

Αυτό που είμαι...

Και ξαφνικά όλα γκρεμίζονται...


Είναι πολύ άσχημα να ξέρεις ότι έχεις δίκιο και οι άλλοι να σου λένε ότι έχεις άδικο...

Απλά και μόνο επειδή τους συμφέρει να έχεις άδικο...

Γιατί θέλουν να σου βγαίνουν από πάνω..

Αλλά φταίς κι εσύ...

Γιατί όταν εσύ έχεις κάτι προσπαθείς να το λές με τον πιο καλό τρόπο...

ήρεμα και χωρίς να χάσεις το δίκιο σου...

Οι άλλοι όμως δεν το κάνουν αυτό...

Ξεχνούν όλα όσα έκανες και κάνεις γι'αυτούς...

Και γίνονται ψυχροί....

Το παίζουν μάλιστα και θιγμένοι....


Κι εσύ τι κάνεις;;

Μπαίνεις στη θέση του θύματος....

Όχι επειδή θες...

Επειδή σε βάζουν οι άλλοι...

Και απολογήσαι...

Γιατί;

Για το υποτιθέμενο άδικο που έχεις(κατά τους άλλους πάντα)

Γιατί όταν εσύ έχεις τό πρόγραμμά σου και δεν είσαι εκεί για κείνους,όσο θα θελαν να είσαι κι όσο σε είχαν συνηθίσει να είσαι δεν τους αρέσει...

Αλλά και αυτοί οι ''άλλοι'' δεν σηκώνουν το κουλό να πάρουν ένα τηλέφωνο...

Γιατί εώ εδώ που είμαι έχω μια ζωή,ένα πρόγραμμα...

Και δεν μπορώ να το διακόψω επειδή απλά έμαθα ότι γύρισες...

Κι όχι από σένα αλλά από άλλους...

Εγώ ξέρω ότι αυτός που έρχεται ενημερώνει και λέει ''είμαι εδώ''

Δεν το ξερα μέσα σ'όλα όσα έχω να πρέπει και να σε πάρω για να μη θιχτείς...

Μ'αρέσει που καθομουν και σου ζήταγα συγγνώμη επειδή ένιωθα τύψεις...

Είμαι απαράδεκτη κι εγώ...

Κι όταν το καλοσκέφτηκα είδα ότι έχω όλα τα δίκια του κόσμου...

Κι ότι το άδικο το χεις εσύ...

Γιατί έχεις έναν εγωισμό που χτυπάει κόκκινο...

Κι έχεις μάθει όλοι να ναι εκεί για σένα...

με έχεις θυμώσει όσο δε πάει...

κι έχεις γίνει απίστευτα αυστηρή που ώρες ώρες φοβάμαι και να σου μιλήσω...

και να σου πώ και κάτι;;

δεν θα σου ξαναπώ ποτέ όλα όσα σου έλεγα...

και μάλλον κακώς σου τα έλεγα...

ίσως γιατί πίστευα σε σένα παραπάνω απ'όσο θα πρεπε...




μακάρι να καταφέρω κάποτε να σταματήσω να νιώθω ότι φταίω εγώ,ακόμα και για τα λάθη των άλλων...

Δεν αξίζει...

Ούτε εμένα μου αξίζει...