Και έρχεται η στιγμή που μαθαίνεις να ζεις Χ Ω Ρ Ι Σ...
Χ
Ω
Ρ
Ι
Σ
Σου είπα, δεν ξέρω αν κάνω το σωστό...
Κι ίσως και να το μετανοιώσω...
Αλλά δεν έχω άλλες δυνάμεις...
Δεν είμαι πια εγώ...
Δεν νιώθω όπως ένιωθα...
Κι αυτό είναι ό,τι με πονάει πιο πολύ...
Εγώ πάντα ήθελα να δίνω...
Και να δίνομαι...
Δεν αντέχω να χάσω άλλους ανθρώπους από τη ζωή μου...
Αλλά μάλλον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να προχωρήσω..
Και να μή γυρίζω πίσω...
''Ή όλα ή τίποτα''...
Μέσα μου τελικά ήμουν ΜΟΝΗ ΜΟΥ εδώ και πολύ καιρό...
Δεν ήθελα να σε χάσω...
Αλλά ούτε κι ήταν δίκαιο να συνεχίζω...
Νιώθω σαν καρδιογράφημα πεθαμένου...
Ούτε να ΝΙΩΣΩ δεν μπορώ...
Ούτε αυτό το στοιχειώδες δεν μπορώ να κάνω...
Είμαι μια ευθεία γραμμη...
Χωρίς ζιγκ ζακ,καμπύλες,μπερδέματα...
Μια μονότονη ευθεία γραμμή...
Έκλαψα όταν έπρεπε...
Μόνο που τότε εσύ δεν ήσουν εκεί...
Εγώ όμως ήμουν...
Γιατί οι άνθρωποι όταν τελικά χάσουν αυτό που έχουν τότε συνειδητοποιούν το πόσο το ήθελαν;;;
Εγώ αυτό που έχω μάθει είναι να είμαι εκεί για κάτι όσο αυτό το κάτι είναι στη ζωή μου...
Μετά ποιό το νόημα;
Ξέρω ότι προσπάθησα πολύ...
Εξάντλησα κάθε περιθώριο....
Γιατί το ήθελα,γιατί ένιωθα πως άξιζε...
Και πραγματικά άξιζε...
Αλλά δεν ήσουν εκεί να το δεις...
Δεν σε κατηγορώ...
Είναι δικαίωμα σου να κάνεις τις επιλογές σου...
Όπως και να έχεις τις δικές σου προτεραιότητες...
Όμως δεν γίνεται πάντα να έχεις κάποιον πίσω σου να σε περιμένει...
Είναι άδικο...
Και το θέμα ήταν ότι ήθελα παρα πολύ όλο αυτό να κρατήσει...
Αλλά τα πράγματα υπάρχουν όσο εμείς είμαστε εκεί γι'αυτά...
8 σχόλια:
Να μην φοβηθείς εσύ να δεις τον ήλιο που θα ανατέλει μετά τη δύση του ''χωρίς''!
Η ζωή είναι εδώ για όσο είμαστε και υπάρχουμε εμείς!
Την Καλησπέρα μου!
Αυρούλα μου, καταλαβαίνω ότι η απουσία σου τελικά δεν ήταν λόγω καλής εξέλιξης των πραγμάτων...
Έζησες πολλά. Σαν σήμερα θυμάμαι τα κείμενα σου όλο έρωτα και πόσο σε ζήλευα... Και τώρα ζω να σε διαβάσω να αναιρείς τη ζωή που είχες... Τελείωσε αυτό το τόσο υπέροχο που ζούσες...
Ίσως όλα τα ωραία πρέπει να τελειώνουν, συνήθως χωρίς να το θέλουμε... Έκανες ότι μπορούσες και πραγματικά το έδειχνες αυτό σε κάθε σου κείμενο... Τελικά το γυαλί σου έσπασε...
Δε ξέρω τι σου ξημερώνει, ξέρω μόνο πως θα είμαστε εδώ αν μπορούμε να βοηθήσουμε... Ξέρεις ότι μόνη σου θα το ξεπεράσεις, αν το θελήσεις...
Καληνύχτα με όσο λιγότερα δάκρυα γίνεται...
Φιλάκια!
σε βρηκα τυχαια πριν απο 2-3 μερες και ξεκινησα να σε διαβαζα απο την αρχη ολα μα ολα οσα γραφεις ειμαι εγω,,,νιωθω ακριβως τα ιδια και παντα αναρωτιομουν αν ειμαι εγω η περιεργη που θελει να περναει χρονο με τον φιλο της που θελει να ειναι εκει, ειναι πολλες οι φρασεις και οι στιγμες που περιγραφεις που τις εχω ζησει και εγω αλλα εκεινη που ειχες πει πως αν ειχες κανει εσυ τον αλλον ετσι το λιγοτερο θα πηγαινες κοντα του ειναι κατι που μου εμεινε γιατι και εγω ετσι νιωθω..στην φαση που εισαι τωρα θα ημουν απο χθες το βραδυ,ειχα παρει την ιδια αποφαση με σενα να ζησω χωρις αλλα στην πορτα μου ειπε οτι δεν το θελει και ζητησε μια ευκαιρια και την εδωσα αλλα δεν ειμαι καλα εγω,δεν με καταλαβαινει..θα στα εστελνα σε Mail για να σου πω κι αλλα αλλα δεν το βρηκα ...αναρωτιεμαι τι με ποναει πιο πολυ η τι θα με πονεσει το μαζι του η το χωρις....
ελπιζω εσυ να ξερεις....
και να τα ξαναπουμε γιατι οσο και αν ειναι περιεργο σε καταλαβαινω γιατι σκεφτομαι και νιωθω οπως γραφεις και με ανακουφισει οτι σου εστειλα τελικα γιατι ειχα ενδιασμους
ΠΑΤΤΥ
@gaykarkinos,δεν φοβάμαι..ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά ακόμα και με αυτό το ''χωρίς''..κι αυτό κα΄τι να μου μάθει έχει..έχει το δικό του ξεχωριστό νόημα..
σε ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα λόγια σου...
τα φιλιά μου
@Ανεμούλη μου,δεν έχω αναιρέσει τίποτα...
νιώθω ευγνώμων για όλα όσα έζησα και μέσα μου ξέρω πως ήμουν πολύ τυχερή..καμιά φορά όμως δεν φτάνει μόνο η αγάπη,χρειάζονται κι άλλα πράγματα..
χαίρομαι που έχω όλα υτά τ αόμορφα να θυμάμαι..αυτό μετράει για μένα..
θα είμαι καλά..έχω τα πάνω μου και τα κάτω μου...αλλά ξέρω ότι μέσα μου είχα χωρίσει πολύ νωρίτερα..ίσως για αυτό τώρα να είμαι κάπως ψύχραιμη,ήρεμη...
όσο για τα κλάμματα..δεν έχω άλλα ειλικρινα...στέρεψα πλέον...
ευχαριστώ που είσαι εδώ..
να προσέχεις...
@ΠΑΤΤΥ,
ξέρω ότι είσαι σε μια δύσκολη φάση..
κι εγώ πέρασα αρκετό διάστημα για να συνειδητοποιήσω ότι πρέπει να προχωρήσω...αλλά στην αρχή η λέξη ''χωρισμός'' ακούγεται πολύ βαριά...ειδικά όταν έχεις ζήσει τόσο πράγματα,έχεις μοιραστεί εμπειριες και συναισθήματα..
για μένα είναι πιο βαρή να πέρνεις την ευθύνη για ένα χωρισμό από το να μένεις πίσω...
προσωπικά πιστεύω οτι δεν πρέπει να το τραβήξεις αν δεν νιώθεις καλά με σένα...είναι άδικο και για σένα και για κείνον..εγώ θεωρώ ότι έδωσα πολλές ευκαιρίες...και δεν το μετάνιωσα..νιώθω καλύτερα με μένα κι ότι εξάντλησα κάθε περιθώριο..
λογικό ήταν να σου ζητήσει να συνεχίσετε να είστε μαζί...αλλά στο χέρι σου είναι αν το θέλεις πραγματικά ή αν το κάνεις για κείνον ή απο συνήθεια ή για να μην μείνεις μόνη σου..δεν τα λέω με κακή έννοια..κι εγώ τα σκεφτόμουν αυτά..και μάλιστα η συνήθεια είναι μια πολύ μεγάλη παγίδα...
στο χέρι σου είναι αν θα το συνεχίσεις ή όχι...εγώ σαν άνθρωπος όταν παίρνω μια απόφαση είμαι εκεί..δεν γυρίζω πίσω..έτσι όμως είναι ο χαρακτήρας μου..
ξέρω ότι έχεις συναισθήματα για εκείνον..αλλά καμιά φορά η αγάπη δεν φτάνει...και τότε πρέπει να ευχαριστήσεις τον άλλον για ολα αυτά που ζήσατε μαζί και να τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του...
μπορεί να σου φαίνονται πεζά όλα όσα σου λέω..αλλά έχω φτάσει σε μια συνειδητοποίηση που πλέον όλα αυτα δεν με αγγίζουν τόσο...παλιά άκουγα ''χωρισμός''και έκλαιγα..έκλαιγα..δεν μπορούσα να το αποδεχτώ..αλλά με το καιρό τα κατάφερα..το κάθε τι θέλει το χρόνο του...
όταν πέρνεις μια απόφαση,ποτέ δεν ξέρεις αν έχεις κάνει το σωστό ή αν θα το μετανιώσεις μετά..
για μένα όμως,όταν φτάσεις στο σημείο να σε πονάει το μαζί,τότε κάτι δεν πάει καλά...
δεν ξέρω αν το χώρια πονάει πιο πολύ...κάθε μας επιλογή κρύβει μέσα της ένα ρίσκο...θεωρώ ότι είναι καλύτερο να φύγεις από μια σχέση όταν έχεις να κρατήσεις τα καλά κι όχι όταν τα πράγματα φτάνουν σε ένα σημειο που δεν πάει αλλο.αυτό είναι περισσότερο ψυχοφθόρο..
δεν εσύ τι θέλεις πανω απ 'ολα...
αν έχεις δυνάμεις συνέχισε,αλλά για σένα..
αν πάλι όχι...δεν θα ναι εύκολο.το ξέρω,αλλά θα ξέρεις ότι καποια στιγμή θα το αποδεχτείς και θα προχωρήσεις..
ελπίζω να σε βοήθησα με κάποιο τρόπο...
να προσέχεις τον εαυτό σου..αυτό ειναι που μετράει πιο πολύ
κοιτα ειναι λιγο μπερδεμενη η κατασταση.ειχαμε καποιες διαφωνιες αλλα εδω και αρκετους μηνες λυθηκαν και ημασταν πιο καλα απο ποτε αλλα απο προχθες -για ασημαντο λογο-δεν μπορουμε να μιλησουμε ηρεμα ουτε 1 λεπτο,
εχει σπασει κατι μεσα μου αλλα ταυτοχρονα νομιζω οτι αξιζει
και ειναι και το επαγγελματικο που απουσιαζει και δεν εχω απο καπου να πιαστω να ξεκαθαρισω μεσα μου η να ξεχαστω και η μερα μου περνα βασανιστικα αργα και μονο η σκεψη οτι και αυριο θα ειμαι ετσι με διαλυει..
χαιρομαι που εσυ βρηκες τι θες ειναι τοσο σημαντικο αυτο οπωσ κ το οτι εισαι σιγουρη για τις αποφασεις σου.χαιρομαι που εισαι και ηρεμη,ειναι τοσο σπουδαιο που το καταφερες
παττυ
@ΠΑΤΤΥ, συνήθως όταν φτάνεις σε σημείο χωρισμού εξαιτίας μιας ασήμαντης αφορμής σημαίνει ότι τα αίτια είναι βαθύτερα...μπορεί και οι δύο να είχατε πολλά μαζεμένα και έτσι να βρίκατε τον τρόπο να τα εξωτερικεύσετε...κ μ εμένα κάπως έτσι έγινε..
αυτό το ''κάτι'' που λές ότι έχει σπάσει μέσα σου,μάλλον είχε σπάσει αρκέτα νωρίτερα απλά να μην είχε εκφραστεί..
μη μείνεις μαζί του μόνο και μόνο για να μη μείνεις μόνη σου...μην αφήνεις τον εαυτό σου ..κάνε πράγματα για σένα..αν κρίνεις ότι πρέπει να αλλά ξεις τον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένη η ζωή σου κάνε το...ψάξε για μια δουλειά,ασχολήσου με ένα χόμπι..κάνε πράγματα που σε ευχαριστούν..ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ!
Στο χέρι σου είναι να αλλάξεις τη ζωή σου..και να μην την αφήνεις να σε διαλύει όπως θες..
ψάξε μέσα σου,βρές τη δύναμη και κάνε το..
ο άνθρωπος έχει μέσα του απίστευτες αντοχές και δυνάμεις που δεν ξέρει κάν ότι υπάρχουν...
ελπίζω να πάνε όλα καλά!όποιο κι αν είναι αυτό το καλά για σένα..
Δημοσίευση σχολίου