ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ (2)

Ο φάκελος των αναμνήσεων ανοίγεται για δεύτερη φορά...

Έχει περάσει τόσος καιρός...

Κι ακόμα πονάει...

Κι ακόμα είναι και θα είναι ό,τι μ' έχει πονέσει πιο πολύ στη ζωή μου...

Που ακόμα κι όταν το σκέφτομαι τα μάτια μου αυτόματα δακρύζουν...


Και κανείς δεν θα καταλάβει...

Δεν θα μάθει ποτέ την αλήθεια...


Δεν ήταν δική μου η απόφαση...

Πιόνι ήμουν στα παιχνίδια άλλων...

Εγώ απλά πήρα την ευθύνη για τα δικά τους λάθη...

Δεν είχα το μυαλό για να φιλτράρω τα γεγονότα...



Και πλέον δεν είχα άλλη λύση...


Καμιά φορά οι άνθρωποι δεν αντέχουν τον πολύ ρεαλισμό...

Όχι δεν ήσουν το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου...

Όσο κι αν αυτό πονάει...

Όσο κι αν δεν σ'άρεσε που τ' άκουγες..

Ήταν απλά η αλήθεια...


Πάντα φοβόσουν μην μείνεις μόνη σου...

Κι ο θυμός σου;;

Που πήγε ο θυμός σου;;

Εξατμίστηκε;;



Απλά επέλεξες την εύκολη λύση...

Και τελικά εσύ ήσουν πάντα η καλή κι εγώ η κακιά...

Πώς γίνεται αυτό;

Πώς γίνεται η κάθε σου σχέση να έχει εντάσεις;

Και εγώ να είμαι μια χαρά με τους υπόλοιπους ανθρώπους στη ζωή μου;

Άρα ποιός το χει το πρόβλημα;


Απλά εγω είχα το κουράγιο να φύγω...

Δεν ήταν επιλογή μου...

Αυτό είναι που δεν έχετε καταλάβει...

Δεν είχα άλλη λύση...


Εγώ πάντα ήμουν αληθινή...

Κι ας μην αγαπούσα τόσο τον εαυτό μου ήμουν αληθινή...

Κι όταν άρχισα να πατάω στα πόδια μου...

Μόνη μου...

Όταν άρχισα να νιώθω ψύγματα αυτοπεποίθησης...

Τότε ήρθε η ρίξη...

Και γιατί τότε;;

Τί είχε αλλάξει;;


Ακόμα αναρωτιέμαι γιατί έφυγα...

Και τελικά συνηδειτοποιώ ότι ο θυμός δεν ήταν δικός μου...

Είχες καταφέρει να μου τον μεταφέρεις τόσο διπλωματικά...

Που ήταν σαν να είναι δικός μου θυμός...

Αλλά στο τέλος εσύ να βγείς λάδι...



Εγώ δεν φοβήθηκα τίποτα...

Ούτε να εκφραστώ όπως ένιωθα,ούτε να μη μείνω μόνη μου...

Ήμουν απλά εγώ...

Πάντα εγώ...


Κι αυτό δεν σου άρεσε...


Ξέρω ότι δεν έχεις πάρει χαμπάρι για όλα αυτά...

Έχεις μια άλλη οπτική της κατάστασης μέσα στο κεφάλι σου...



Τόσο καιρό αισθανόμουν τύψεις...

Όχι πια...

Φτάνει πια...

Είναι άδικο...





Αλλά τουλάχιστον υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που βαθια μέσα τους ξέρουν...


Που βλέπουν αυτό το ''κάτι'' σε σένα και προσπαθούν να μείνουν στη ζωή σου...


Κι ευτυχώς που υπάρχουν κι εκείνοι...