Collapse...

Τί περιμένεις να σου πώ και τί θέλεις να ακούσεις;

Πάλι επιβεβαίωση του εγωισμού σου αναζητάς;

Πάλι θες από πάνω να βγείς;

Την απάντηση τη ξέρεις και πολύ καλά μάλιστα...

Γιατί το κάνεις αυτό;

Θές για άλλη μια φορά να μου επιβεβαιώσεις το γιατί έφυγα;

Και έχεις την απαίτηση να πάρεις απάντηση στη γελιότητα που κάθεσαι και ρωτάς;

Άν ήθελα να σ'ακούσω μια φορά τώρα δεν θέλω τίποτα...

Και μη τολμήσεις και κάνεις κίνηση...

Πάντα όταν έλεγα κάτι το λεγα μια φορά...

Το ίδιο κάνω και τώρα...

Δεν θα αλλάξεις ποτέ...

Απλά ήλπιζα πως κάποια πράγματα θα τα χες σκεφτεί...

Πώς θα χες βάλλει λίγο το ξερό σου να δουλέψει...

Τι να σου πώ δηλαδή;

Και το αστείο της υπόθεσης είναι ότι πρώτη φορά γίνεσαι τόσο επίμονος...

Γιατί όμως;

Μπάς και πήρες άερα;

Λυπάμαι αλλά θα σ'απογοητεύω...

Τώρα πια δεν θέλω ΤΙΠΟΤΑ...

Είσαι απίστευτος τελικά...

Πόσο ακόμα μπορείς να πέσεις στα μάτια μου;

Πόσο ακόμα μπορείς να μου καταστρέψεις την εικόνα που είχα ζωγραφίσει με τα πιο όμορφα χρώματα;

Πόσο ακόμα δεν θα θες να καταλάβεις;

Πόσο ακόμα θα μου επιβεβαιώνεις το γιατί έφυγα;

Γιατί;

Γιατί έτσι;;

Πίστευα ότι όλα αυτά κάτι θα σου διναν να καταλάβεις...

Κάτι...

Έστω και το πιο μικρό αλλά κάτι;

Γιατί;

Γιατί έτσι;

Τί νόημα έχουν αυτά που κάνεις;

Τί έχουν να σου πουν;

Και έχεις την αξίωση να πάρεις και απάντηση...

Πίστευα...

Όχι πια...

..............................................

Δεν θα αλλάξεις ποτέ τελικά...

Ούτε ακόμα και τώρα...

Τελικά σήμαινα πραγματικά κάτι για σένα;


Άραγε σημαινα;

Κι όλα μοιάζουν τόσο μακρινά ΠΙΑ...