Φοβάμαι...
Αυτά που θά' ρθουν...
Κι αυτά που θα αφήσω πίσω μου...
Φοβάμαι το άγνωστο...
Τη μοναξιά...
Όσα θ'αποκτήσω...
Κι όσα θα μου λείψουν...
Όσα θεωρούσα δεδομένα...
Κι όσα καινούργια θα έρθουν...
Όσα δεν ξέρω...
Κι όσα θα ζήσω μακριά σας...
Γιατί θα μαι μόνη μου...
Κι αυτό είναι ότι με φοβίζει πιο πολύ...
4 σχόλια:
τη μοναξιά εγώ κυρίως...καλό Σαββατοκύριακο :-)
H μοναξιά...
Διαχρονικό συναίσθημα...
Γίνεται να μη τη φοβάται κανείς;
τα φιλιά μου!
Μια τέτοια ψυχή να φοβάται;;;
όχι!!!
Την Καλημέρα μου!!!
Φιλιά Πολλά!!!
Τη μοναξιά εμείς τη φτιάχνουμε. Όταν κλεινόμαστε στο καβούκι μας και όταν έχουμε πάψει να πιστεύουμε στο εσωτερικό μας ''είναι'' τότε χάνουμε το αληθινό νόημα της ζωής και βυθιζόμαστε σαν χειμέρια νάρκη..
Δημοσίευση σχολίου