However far away, i will always love you...

Ο κέρσορας αναβοσβήνει, κι εγώ έχω ένα κόμπο στο στομάχι, έχω τόσα να πώ, τόσα που νιώθω και δεν ξέρω πώς και από πού να αρχίσω..
Έχω πείσει τον εαυτό μου πώς μπορώ και μόνη μου και πώς δεν έχω κανέναν ανάγκη..
Πώς δεν χρειάζομαι κανέναν άντρα δίπλα μου να με επιβεβαιώνει..
Πώς θέλω να γυρίσω τον κόσμο και πώς δεν θέλω τίποτα να με δεσμεύει ή να με κρατάει πίσω..

Έτσι πίστευα...

Και απλά ήθελα να σε ξεχάσω..

Αλλά όπως λέει και μια φίλη 'Το θέμα δεν είναι να ξεχάσεις, αλλά να μάθεις να ζείς μ'αυτό'


Δεν έχω καταλάβει τί νιώθεις για μένα..
Το μόνο που εισπράττω είναι με θές με κάποιο τρόπο στη ζωή σου..

Το να σε βλέπω με πληγώνει..
Ειδικά όταν ξεπηδάνε από μέσα μου τόσο συναισθήματα που χα καλά κρυμμένα..
Θέλω να το παίξω άνετη και κούλ αλλά η ηθοποιία δεν είναι στο αίμα μoυ..

Κι ήθελα τόσο να σου μιλήσω, αλλά φοβόμουν τόσο την απάντηση..

Έχω κουραστεί τόσο πολύ να επενδύω και στο τέλος να πληγώνομαι..

Ας μου ξεριζώσει κάποιος την καρδιά, να μην νιώθω, να μην πονάω..

Θέλω τόσα να σου πώ...Αλλά άμα δεν με προστατέψω εγω τότε ποιος;

Καμιά φορά λέω..χίλιες φορές all by myself..

Να χω και το κεφάλι μου ήσυχο, να γυρνάω ανά τον κόσμο και να γεμίζω εμπειρίες..

Τα συναισθήματα όμως όπου και να πάς μαζί σου θα τα πάρεις..

Και πάντα θα σε ακολουθούν..

Απλά κάποια στιγμή ίσως πάψουν να σε πληγώνουν τόσο πολύ..

Ασε με να προχωρήσω..

Αλλιώς απλά ακολούθησε με..

Α<3 i="i">