Οι μέρες απ' την τελευταία μου ανάρτηση έχουν κυλίσει πολύ όμορφα πολύ δυνατά αλλά και με κάποιους προβληματισμούς...

Τελευταία ό,τι ζώ (κυρίως ό,τι ζώ),το ζώ μαζί του. . .

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κάνω κι άλλα πράγματα...απλά οι στιγμές μας μαζί είναι πολύ έντονες,ξεχωρίστες ακόμη και πρωτογνωρες...

η εξεταστική τελίωσε και αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο ο ένας στον άλλον...

και πλέον είσαι πιο εκδηλωτικός...νιώθω ότι μου δίνεσαι ακόμα περισσότερο...

όταν είμαι μαζί σου δεν σκέφτομαι τίποτα...ξεχνιέμαι...αφήνομαι...σε σημείο να παραγκωνίζω τους δικούς μου ανθρώπους...

και πολλές φορές το πρόγραμμα μου καθορίζεται με βάση το δικό σου...

μαλακια μου...αλλά έλα που αυτό είναι που θέλω να κάνω....να περνάω χρόνο μαζί σου...αυτό έχω ανάγκη...



το κεφάλι μου πάει να σπάσει...έχω να ικανοποιήσω τόσους ανθρώπους....ο ένας δεν με βλέπει ο άλλος δεν έχει κανέναν άλλο ''δικό του άνθρωπο'' παρά εμένα....

ουφ!δεν γίνεται να είμαι εκεί για όλους...αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τους αγαπάω...ή ότι δεν είναι σημαντικοί για μένα...απλά έχω ανάγκη να κάνω κάποια άλλα πράγματα...να ζήσω άλλες καταστάσεις....

άλλες φορές νιώθω τύψεις που δεν μπορώ να είμαι εκεί για όλους...ξεχνιέμαι,το παραδέχομαι...όμως θέλω και κάποιο χρόνο για μένα....μόνο για μένα...

το στομάχι μου έχει τα χάλια του...απ την ένταση είναι...

θέλω λίγο ηρεμία...να μη σκέφτομαι κανέναν και τίποτα..όσο άσχημο κ άδικο κι αν ακούγεται...

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ...

.............λατρεύω να είμαι στην αγκαλιά σου..............
.........να νιώθω ότι είσαι δικός μου......

''Χρόνια πολλάααααααααααα'',μου λες,''ήθελα να στα πώ από κοντά''...

Ήσουν κουρασμένος...δεν το έδειχνες όμως...

Ήθελες να είσαι σίγουρος ότι περνάω καλά...

Κάθε φορά που σε κοιτούσα έσκαγες ένα τεράστιο χαμόγελο...

Κι όταν καταφέραμε να μείνουμε λιγάκι μόνοι μας μου λές και πάλι ''Χρόνια πολλάααααααα....'' και με παίρνεις αγκαλιά και με σηκώνεις ψηλά!!!







-''Μωρό μου εσύ...Σε λατρεύω'',μου λές...

-''Σ'αγαπάω πάρα πολύ'',λέω (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ)

και δεν προλαβαίνω να τελιώσω τη φράση μου,και με κοιτάζεις μες τα μάτια και μου λές

-''Κι εγώωωωωωω,και περνάμε πολύ καλά μαζί....''


και μετά με είπες ''Αγάπη σου''

δεν μου τα χεις ξαναπεί ποτέ όλα αυτά...ούτε περίμενα να τα νιώθεις τόσο έντονα όσο εγώ...το ήλπιζα,το ένιωθα,αλλά δεν το περίμενα....

και με είχες αγκαλίτσα και....

κοιταζόμασταν στα μάτια και μιλούσαν αυτά για μας...

ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος μέσα σε λίγες στιγμές...

και όλα αυτά ήταν μέσα απ τη καρδιά σου...και μίλησε εκείνη για σένα αυτή τη φορά...

κι εγώ είχα μείνει κάγκελο...και ήθελα να κλάψω...δεν ξέρω γιατί...



Ήθελα τόσο καιρό να στο πώ...το νιωθα...και μάλλον το νιωθες κι εσύ...απλά ούτε κι εσύ το λεγες...




αυτο το ''κι εγώ''....που δεν προλαβα να τελιώσω το ''σ'αγαπώ''....

σαν να θελες να μου το πείς πρώτος και σε πρόλαβα....

πόσο καιρό είχαμε να νιώσουμε έτσι ο ένας τον άλλο...

μια η εξεταστική,μια οι δουλείες....


γυρνούσα σπίτι και σκεφτόμουν αυτές τις στιγμές....κι ένιωθα λές και ζούσα ένα παραμύθι...ένα όνειρο...σαν να μην τα ζησα εγώ όλα αυτά...

Τί μπορεί να κάνει μια στιγμή...

μια στιγμή που οι καρδιές δύο ανθρώπων νιώθουν το ίδιο ακριβώς συναίσθημα....

που τα μάτια σου με κοιτάζουν και μου δείχνουν το πόσο μ αγαπάς...

που μέσα σ αυτά βλέπω έμενα...

και μέσα στα δικά μου μάτια βλέπεις εσένα...

γιατί μόνο εσύ υπαρχεις σ αυτά...


μια στιγμή που νιώθω ότι εγώ είμαι εσύ κι εσύ εγώ...




''Αγάπη μου...''

''Αγάπη μου...''

''Αγάπη μου...''

ΥΠΑΡΧΕΙ;;;

Είμαστε σταγόνες σε μια θάλασσα από ανθρώπους...

Όμως πώς μπορούμε να ξέρουμε ποιοι απ'αυτούς τους ανθρώπους κάνουν για μάς;

Πώς μπορούμε να το καταλάβουμε;;


Και πώς γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος να είναι αυτό που θέλουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι;;

Καπου εκεί έξω υπάρχει το αλλο μας μισό;;

Ένας άνθρωπος που μας συμπληρώνει;;

Κι αν υπάρχει πώς ξέρουμε ότι είναι όντως η αδερφή ψυχή μας;;

Άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας...Δενόμαστε μαζί τους...
Κάποιο από αυτούς μένουν και κάποιοι φεύγουν...ή τους βγάζουμε εμείς απ΄τη ζωή μας...


Μπορεί άραγε κάποιος να σ'αγαπήσει πιο πολύ κι από τον ίδιο του τον εαυτό;;;

Γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι τα πάντα τα κινεί η καρδιά μας;;

Γιατί τα πάντα έχουν να κάνουν με το άτομο με το οποίο είμαστε ερωτευμένοι;;

Π'ως ένα και μόνο άτομο καταφέρνει να μπεί τόσο βαθιά στη καρδιά μας;

Και γιατί όταν δεν είμαστε κοντά του δεν νιώθουμε καλά;;





ακόμα δεν μπορώ να τα καλοκαταλάβω όλα αυτά...

είμαι καλά...καλύτερα απ'ότι ήμουν..πέρασε και η εξεταστική...κ ελπίζω τώρα όλα να φτιάξουν...
έχει πέσει αρκετός εγωισμός..απ όλες τις πλευρές...και πιο πολύ από μένα...


''ο καθένας δίνει με τον δικό του τρόπο...και επειδή εσύ πιστεύειες ότι δεν σου δίνει όλα όσα θα θελες δεν σημαίνει ότι δεν σου δίνεται με όλη του την ψυχή...''


δίνει πολλά....το ξέρω και το νιώθω...αλλά μάλλον όσο περνάει ο χρόνος αυξάνω και τις απαιτήσεις μου...κακό καλό δεν ξέρω αν είναι...συχνά μου βγαίνει έτσι όμως...

γίνομαι συχνά πιεστική...μόνο και μόνο γιατί θέλω να περναμε πιο πολύ χρόνο μαζί...γιατί λόγω εξεταστικής μου έλειπε απίστευτα...

δεν θέλω να δείχνω δεδομένη...δεν μ αρέσει...
βγαίνω...και μέσα στην εξεταστική πιο πολύ με τις φίλες μου...δεν μου λεγε τίποτα..αλλά ξέρω ότι τον πείραζε...και μου το δειχνε με πράξεις...

μάλλον μ έχει προτεραιότητα και εγώ δεν το καταλαβαίνω...γιατί σχεδόν όλοι (οι λογικοι όχι οι συναισθηματικοί) αυτό μου λένε...

θέλω να πιστεύω ότι θα πάνε όλα καλύτερα..ήδη πάνε δηλαδή...

είμαι πολύ ξεροκέφαλη....καθομαι και σκέφτομαι τελείως ανυπόστατα πράγματα ώρες ώρες...
απλά και μόνο επειδή είμαι ανασφαλής...και πολλά πράγματα τα κάνω και από αντίδραση...

απλά....μου λειψε.....και αυτό το βγαζω με κάθε μορφή ανασφάλειας(και χαζομάρας)

ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ :)

αρκεί κάποια στιγμή να βρώ απάντηση στα ερωτήματα μου ή έστω σε κάποια από αυτά...

:)

: )

Θέλω ν'αγγίξω τον ουρανόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο....

Όλα θα πάνε καλά....

Κι ακόμη καλύτερα...

Μπορούν να πάνε....

Και το ελπίζω ότι θα πάνε................. :) :) :)

Sad Butterfly.....

Γιατί ο έρωτας να απορροφά τόσο χρόνο απ τη ζωή μας;;

Έχουμε τόσα άλλα πράγματα

την οικογένεια μας,τις σπουδές μας,τους φίλους μας....

γιατί ο έρωτας πάντα να ναι κάτι που μας ελκύει πιο πολύ απ όλα αυτά;;;

Γίνεται ένας κ μόνο άνθρωπος να αλλάζει τόσο τη ζωή μας;;ενώ έχουμε τόσους άλλους ανθρώπους γυρω μας...

Γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος από τη μία να μας κάνει να πετάμε και από την άλλη να πέφτουμε;;

Τόση δύναμη έχει πιά;;

κ αυτή τη δυναμη πού τη βρήκε;;

την πήρε από μόνος του ή του τη δώσαμε εμείς;;

Πώς γίνεται ένας και μόνο άνθρωπος να τα κάνει όλα αυτά;;



----------------------------------------------------------------------------------------------

Τελευταία νιώθω ότι όλο κάνω λάθη...

Δεν ξέρω αν είναι έτσι πραγματικά...

Μέσα μου το νιώθω...

Γιατί πάντα εμπιστεύομαι τα λάθος άτομα;;

άτομα που μου βγάζουν απίστευτα να τα εμπιστευτώ αλλά μέσα μου ξέρω ότι δεν είναι σωστό να το κάνω...

όμως ξέρω ότι θα μου απαλύνουν το πόνο...ότι θα με καταλάβουν...θα με νιώσουν...

ξέρω ότι θα είμαι χάλια και θα τα κοιτάξω στα μάτια και θα αρχίσω να κλαίω...γιατί θα μου βγάλουν αυτό που έχω ανάγκη να βγάλω...αυτό που είμαι...και θα πάψω να κάνω τον καραγκιόζη....



γιατί όταν ξέρουμε ότι αυτό που πάμε να κάνουμε είναι λάθος,τελικά το κάνουμε αυτο το λάθος;;;

γιατί;;;

γιατί κάνω λάθη;;

και γιατί κάθε φορά πάω να κάνω τα ίδια λάθη;;


γιατί ανοίγομαι σε λάθος άτομα;;

γιατί δεν μου φτάνουν αυτά που έχω και απλά θέλω κι άλλα...

αφου ξέρω ότι αυτά που έχω τα θέλω όσο τίποτα...όσο δε πάει...



---------------------------------------------------------------------------------------------


γιατί πληγώνω ανθρώπους που κάποτε ήταν δίπλα μου;;μια φίλη...που ποτέ δεν ταιριάζαμε τόσο...όμως ήταν εκεί όταν δεν είχα κανέναν άλλο....

δεν έχουμε όμως κοινές εμπειρίες

γίνεται ένας κύκλος να κλείνει μόνο για τον ένα ή είναι άδικο;;

παίρνεις αυτά που θες να πάρεις...δίνεις αυτά που θες να δώσεις και μετα...''φεύγεις''...

είναι σωστό αυτό;;

γιατί όταν κάτι είναι για μας απόλυτα δεδομένο δεν του δίνουμε τη σημασία που πρέπει;;


----------------------------------------------------------------------------------------------

πολλά τα ερωτηματικά....ξέρω σας κούρασα και μάλλον σας μπέρδεψα κιόλας...

δεν κοιμάμαι καλά εδώ και αρκετές μέρες...πρέπει να χαλαρώσω...αλλά τελευταία ζορίζομαι...από πολλά θέματα..φταίω κι εγώ όμως σ αυτο...προβληματίζομαι...είναι κ αυτή η εξεταστική...ουφ


και ελπίζω ότι αύριο θα ξημερώσει μια καλυτερη μέρα...


κάθε βράδυ αυτό ελπίζω. . .


Ψάχνω πολλές απαντήσεις αλλά ξέρω ότι μόνο ΖΩΝΤΑΣ θα τις βρω..... :)

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ;;;;;;;

Tελικά, είναι κακό να είσαι πάντα εκεί για τους άλλους. . . . .

γιατί συνηθίζουν σ αυτό...

ξέρουν ότι θα είσαι πάντα δίπλα τους όποτε το θελήσουν...

και τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι κακό και για σένα...


Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν σκέφτονται όλοι όπως εμείς...

Κάποτε δεν μίλαγα...

έλεγα ό,τι ήθελα αλλά αφού είχα ξεθυμώσει...

τώρα δεν μπορώ άλλο...

μου δωσες την αφορμή...

μου θύμωσες...

ε,τώρα ήταν η σειρά μου να θυμώσω..

μου δωσες πάτημα,ξέρεις

ναι,φταίω κι εγώ...

πολλές φορές δεν χαλαρώνω και υπερβάλλω...

αλλά ξέρεις σε τί φταίω περισσότερο;;;

στο ότι είμαι πάντα εκεί για σένα...

στο ότι προσπαθώ να σε σέβομαι...

στο ότι προσπαθώ να σε ξεκουράζω και να σου κάνω τη ζωή λίγο πιο εύκολη....

και πάλι όμως...

ΘΕΛΩ και τα κάνω...

ΘΕΛΩ....

γιατί προτιμώ να είμαι με σένα παρά με τις φίλες μου...ναι,προσπαθώ να τα έχω και τα 2 σε μια ισορροπία,αλλά κατά βάθος με σένα θέλω να μαι λίγο πιο πολύ :)


είναι κακό αυτό;;

τότε γιατί μετά νιώθω μαλάκας;;;

γιατί;;;

γαμώ τον παλιοχαρακτήρα μου...

γιατί να δένομαι έτσι;;
γιατί να μη μπορω να περάσω στο ντούκου κάποια πράγματα;;




είναι άσχημο να νιώθεις δεύτερος στη ζωή κάποιου...όταν μάλιστα αυτός ο κάποιος είναι πρώτος στη δική σου ζωή....

ουσιαστικά δεν θέλει με τίποτα να σε κάνει να νιώσεις δεύτερη..ΔΕΝ το θέλει...ούτε ισχύει αυτό...απλά εσύ το εισπράττεις έτσι,απλα και μόνο επειδή είσαι άνθρωπος και έχεις συναισθήματα...

κ είναι πολύ άσχημο να νιώθες έτσι...

εύχομαι να μην το νιώσετε ποτε...

ούτε κι εκείνος μπορεί να το καταλάβει απόλυτα...και ξέρετε γιατί;;

γιατί ποτέ δεν τον έχω κάνει να νιώσει έτσι...

τί πρέπει να είμαι δηλαδή;;

σκύλα;;

δεν είμαι έτσι...δεν μ αρέσει να πρίζω και ό,τι είναι να πώ θα το πώ μια φορά...κ όποιος καταλάβει κατάλαβε....

σήμερα ήθελα να κλάψω αλλά δεν γινόταν...μόνο δάκρυσα για λίγο...

και τώρα θέλω όσο τίποτα να κλάψω,να τα βγάλλω από μέσα μου...

αλλά δεν νιώθω τίποτα...τίποτα...

-''το λύσαμε;αυτό που συζητάγαμε σήμερα;;τα βρήκαμε;;''
-''μη ρωτάς,δεν ξέρω'';;(και ακόμη δεν ξέρω δηλαδή...)
-''εγώ πιστεύω πώς ναι''


και μ'αγκάλιασες και σκάσαμε και οι2 στα γέλια....

και κάτι τέτοιες ώρες έχω την ανάγκη να σε ρωτήσω

''Μ'αγαπάς;;;''...

ΓΙΑΤΙ;;;

Nαι....

αλλά η αγάπη φαίνεται στη ΠΡΑΞΗ...

Κουράστηκα να κλαίω...

Κουράστηκα να πονάω...

Κουράστηκα να προσπαθώ.....

Είναι πάλι απ αυτές τις νύχτες που θες όσο τιποτα να ξημερώσει...

και να γίνουν όλα καλά....

Ξέρω ότι δεν έχω αδικο...

αλλά μάλλον δεν μπορείς να το καταλάβεις....

Τί να τα κάνω τα γλυκόλογα;;;

Δεν τα θέλω αν είναι έτσι

Η ΑΓΑΠΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ



Τ ΑΚΟΥΣ;;;

Μ'ΑΚΟΥΣ;;;

Μην ανησυχείτε...θα είμαι καλά...

έχω κουραστεί να θέλω μόνο εγώ....

ή έστω να νιώθω ότι θελω μόνο εγώ...


Και λυπάμαι γι αυτο...ειλικρινά λυπάμαι...

Δεν αντέχω να βλέπω τον εαυτό μου να κλαίει....

Δεν μου αξίζει.........

θα είμαι καλά...

δεν μ αρέσει να μαι έτσι. . . . .

κι ήμουν τόσο χαρούμενη τ απόγευμα...

έφτιαχνα τα μαλλιά μου....
και ημουν χαρούμενη....

ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΑ


Τ ΑΚΟΥΣ;;


Χ Α Μ Ο Γ Ε Λ Ο Υ Σ Α