ΧΕΙΜΑΡΡΟΣ...

Και φτάνει η στιγμή....κι εσύ από κει που δεν μίλαγες...που δεν έλεγες πολλά...ξαφνικά...γίνεσαι χείμαρρος....και δεν σε νοιάζει το πώς θα ακουστεί αυτό που θα πείς

Και θα πείς ο,τι και να νιώσεις....καλό ή κακό...κι ακόμη κι αν είναι και το πιο εγωιστικό πράγμα στο κόσμο....

γιατί εσύ είσαι εσύ...

κι ας είσαι και γκρινιάρα και ζηλιάρα και εγωίστρια...

γιατί τα λές τώρα;;

ίσως γιατί νιώθεις ότι τώρα μπορούν να ακουστούν τα λόγια σου...

αλλά μάλλον αυτό το ήξερες απ την αρχή...

ίσως τώρα πια δεν μπορείς να τα κρατήσεις...και γιατί να το κάνεις δηλαδή...;

πρέπει να μαζέψεις λίγο τον εαυτό σου...

να μη τυφλώνεσαι από ακραία συναισθήματα...

ξέρω...

είναι στιγμές που σε πιάνει η ανασφάλεια...νιώθεις ότι είσαι ανεπαρκής...

είναι όμως και κατι άλλες στιγμές...που νιώθεις ότι τελικά οι άλλοι δεν σε καλύπτουν....






με τίποτα στο κόσμο δεν θα άλλαζα αυτές τις νύχτες....που χάνομαι μέσα στους δρόμους,μέσα στα φώτα της πόλης....λίγο φοβισμένη,λίγο αφηρημένη....

και τρέχω....και το ράδιο είναι ανοιχτό...και παίζει όμορφες μελωδίες....

κι εγώ τρέχω....χάνομαι...από τους άλλους και από τον εαυτο μου...

ξεχνάω που είμαι,ποιά είμαι....και γίνομαι ενα με τη μουσική και τον άνεμο...



δεν είμαι κακιά....καλώς ή κακώς έχω μάθει να είμαι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος...

ναι ξέρω...πρέπει να στρώσω λιγο πάνω σ'αυτό...

έχω 'ολη τη καλή διάθεση...κι όμως υπάρχουν κάποιες στιγμες(λίγες ευτυχώς),που τα χαλάω στην εκτέλεση..


αυτή είμαι εγώ....


γιατί εγώ είμαι εγώ...


θέλω πάλι να τρέξω...και να μη σκέφτομαι τίποτα και κανέναν...

να μη σκέφτομαι όλα όσα με κανουν να κλαίω...

γιατί εγώ είμαι εγώ....

ΣΤΑΣΟΥ ΛΙΓΟ....

Απλά πανέμορφο....

ΘΗΣΑΥΡΟΣ....

Βραδιά φθινοπώρου...

Έξω φυσάει...τα φύλλα των δέντρων σαλεύουν απαλά μέσα στο σκοτάδι...

Τα σύννεφα εχουν σκεπάσει τον ουρανό και το φώς είναι λιγοστό...

Ένα μικρό αμαξάκι παρκαρισμένο δεξιά από ένα μικρό ανηφορικό δρομάκο...

Κι ένας νέος ξαπλωμένος στα πόδια μιας κοπέλας...

στ' αυτιά τους ακούγεται μια γνωστή μελωδία και η κοπέλα αρχίζει να σιγοτραγουδάει

''Ακόμα κι αν φύγεις για το γύρω του κόσμου,θα σαι πάντα δικός μου θα μαστε πάντα μαζί...και δεν θα μου λείπεις γιατί θα ναι η ψυχή μου το τραγούδι της ερήμου που θα σ'ακόλουθεί. . . .''

Το αγόρι είχε κλείσει τα μάτια κι είχε αφεθεί στην αγκαλιά της...

Απολάμβανε το τραγούδι της...

Χαμογελούσε...

Η κοπέλα του χάιδευε απαλά τα μαλλιά...το μέτωπο...τα χέρια...

Και όταν δεν του τραγουδούσε τον φιλούσε απαλά στο μάγουλο...

Τον κράταγε στα χέρια της κι ένιωθε ότι είχε κοντά της το πιο πολύτιμο πράγμα στο κόσμο...

Έναν ΘΗΣΑΥΡΟ....Έναν ΔΙΚΟ της ΘΗΣΑΥΡΟ. . .

Ένιωθε πολύ τυχερή εστω και μόνο που μπορούσε να τον κοιτάξει...

Της φαινόταν μαγικό και μόνο που άγγιζε τα χέρια του και τα έμπλεκε μέσα στα δικά της...

Προσπαθούσε να μαντέψει τί σκεφτόταν...να μπεί στον κόσμου του...

Για κείνην ήταν ο φύλακας άγγελος της...

Ξαφνικά το αγόρι λούστηκε από ένα ασπρογάλαζο φώς...

Άνοιξε τα μάτια του και είπε στη κοπέλα...

''Μωρό μου κοίτα τί όμορφο που είναι το φεγγάρι ανάμεσα στα σύννεφα...''

''Μ αρέσει τόσο πολύ να είμαι στην αγκαλιά σου...''

Η κοπέλα δεν μίλησε και συνέχιζε να τον κοιτάζει...

Κάθε φορά που τον κοίταζε στα μάτια ένιωθε την αγάπη του να την πλυμμυρίζει....

Δεν ήθελε να τελιώσει αυτή η νυχτα...ούτε η μελωδία που τους συντρόφευε

''.....Θα σαι πάντα δικός μου...θα μαστε πάντα.... .... .....''

Ξάπλωσε πάνω του....

Έξω έκανε κρύο...

Κι όμως δεν ένιωθαν τίποτα...

Οι καρδιές τους ήταν ζεστες...

Ο αέρας δεν τους άγγιζε....

αφού ήταν . . .

Ο ένας μέσα στην αγκαλιά του άλλου...

Κι ας γίναν τόσα τις τελευταίες μέρες είναι στιγμές που νιώθεις ευτυχισμένος....

Που νιώθεις ότι δεν θέλεις τίποτε άλλο...

Που μια λέξη...ένα βλέμμα...μια αγκαλιά κι ένα φιλί,μπορούν να αλλάξουν τα πάντα...

Συχνά οι άνθρωποι γύρω μας μας εκπλήσσουν....

Και ναι σήμερα ''ήταν κάπως διαφορετικά''..... :)

...

Πώς τα χω κάνει έτσι;;

Γιατί όλα να μου πηγαίνουν ανάποδα;;

Γιατί να μην μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου;;

Τί κάνω λάθος;;

Γιατί να τα θέλω όλα δικά μου;;

Γιατί δεν μπορώ να καταλάβω τα ''θέλω'' των άλλων;;

Γιατί άλλοτε είμαι καλά κι άλλοτε το στομάχι μου δένεται κόμπος;;

Γιατί έχω τόσες απαιτήσεις απ' τους άλλους;;

Τί κάνω ρε γαμώτο;;

ΣΚΗΝΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ...

Ήταν άνθρωποι που τους είχα σ' άλλη θέση μέσα μου και πλέον δεν θέλω να έχουν αυτή τη θέση...Επηρεάζομαι ή έστω αφήνομαι να επηρεαστώ...Δε θα μαστε όλοι μας όπως ήμασαταν..Όπως όταν γούσταρα απίστευτα να βγαίνουμε...

Δεν έχουν πληγώσει τόσο άμεσα εμένα ωστόσο...

Είναι άσχημο κάποιος να νιώθει ότι του λείπεις όταν εσύ έχεις ήδη φύγει. Και να δε θέλει πάλι κοντά του...

Από εγωισμό;

Απο αγάπη;

Δεν ξέρω...

Κλαίς για κάποιον,τον αγαπάς...
Σε θέλει,λέει ότι του λείπεις και μετά βρίσκει ''άλλη'' απασχόληση...

Κι εσύ θυμάσαι την εικόνα της κοπέλας να κλαίει δίπλα σου και να σου λέει ότι τον αγαπάει..
Αλλά δεν μπορεί άλλο και δεν θέλει και να τον πληγώσει...

Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;
Άνθρωποι που τους έχουν πληγώσει...που τους έχουν πονέσει αλλά που δεν θέλουν να πληγώσουν αυτούς που τους πόνεσαν...
Θυμώνω μ' αυτά

θυμώνω..και σκέφτομαι ότι είναι άδικο να νοιάζεσαι αλλά να μη σε νοιάζονται...και τελικά να τους λείπεις όταν εσύ έχεις ήδη φύγει...

Καλώς ή κακώς έχω επηρεαστεί κι εγώ απ' αυτά...δεν μπορώ να δω κάποια άτομα όπως τα έβλεπα πριν...

έχω θυμό...κι ας είναι κάτι που με αφορά έμμεσα..γιατί με άγγιξε και μένα...

γιατί κι εγώ έκλαψα μ'αυτό...γιατι κι εγώ πόνεσα...απλά και μόνο γιατί κάποιοι ήθελαν να κάνουν το κέφι τους...

αλλά όταν μιλάς σε κάποιον πρέπει να τον σέβεσαι όπως σε σέβεται κι εκείνος...

πρέπει να ξέρεις να μετράς τον κάθε σου λόγο...πόσο μάλλον όταν ο άλλος σου χει φερθεί άψογα...

Μ'αυτα θυμώνω...και θυμώνω και με μένα που πίστεψα σ'αυτους τους ανθρώπους...

Στην Ε.

<3 <3 <3

- Είσαι μια κούκλα

-Σ'αγαπάω πάρα πολύ...

-Κι εγώ μωράκι μου....

και με φιλάς και με σφίγγεις στην αγκαλιά σου...

και μου σιγοψυθιρίζεις ''λατρεία μου...Σε λατρεύω...''

και μας πήρε ο ύπνος κι εγώ σου είχα γυρίσει τη πλάτη μες τον ύπνο μου...κι ερχόσουν και μ έπιανες στην αγκαλιά σου και μου λεγες:''ε,γιατί φεύγεις μακριά μου;έλα εδώ...''

και ξύπναγα το πρωί και βρισκόμουν στην αγκαλιά σου

άνοιγα τα μάτια μου και σε είχα δίπλα μου...

και δεν ήθελα τίποτ άλλο για να νιώσω ευτυχισμένη...

''καλημέρα μωρακι μου''.................. :)