One day...

Θέλω να έρθει μια μέρα που η θύμιση σου δεν θα με πονάει..

Που το στομάχι μου δεν θα σφίγγεται κάθε φορά που έχω νέα σου, που βλέπω ένα μήνυμα σου..

Που η ζυγαριά θα γέρνει προς το μυαλό και όχι προς τη καρδιά..

Μου λείπεις..

Και δεν θέλω να μου λείπεις..

Ούτε να σε σκέφτομαι θέλω...

Το μόνο που ζητάω είναι να μπορέσω κάποτε να σε έχω στη ζωή μου χωρίς να πονάω...

Σ αγαπώ(ακόμα)

''Enough...''

 9 μήνες...

2320,8 χιλιόμετρα..
1252,3 ναυτικά μίλια..

6 μέρες..
144 ώρες..

Μαρτιος-Λύπη..Δεν ήθελα να φύγω..
Απρίλιος-Λύπη(ίσως και κάπως καλύτερα)..Μου έλειπες
Μαιος-Λύπη..Μου έλειπες πιο πολύ..
Ιούνιος-Προσμονή..Ισως και να σε εβλεπα
Ιούλιος-Προσμονή που καταλήγει σε απογοήτευση και σ ένα παρατεταμένο pause..Δεν ήρθες
Αύγουστος-Κενό..Υπήρχες κάπου,κάπως..Γράμμα
Σεπτέμβρης-Ελπίδα-Ξανάρχεσαι..Δείχνεις να θέλεις,μα..
Οκτώβρης-Ελπίδα..Ν άλλαξες άραγε;
Νοέμβρης-Φόβος..Ναι ή όχι;Κι αν ναι,μετα τί;

Δεκέμβρης-Εγώ...Δεν σου άξιζα τελικά
Εγώ...εγώ δεν είπα,δεν μίλησα..δεν στα πα όλα..Δεν μπόρεσα..
Αναρωτιέμαι αν κάποια ποτέ θα κάνει για σένα όλα όσα έκανα εγώ
Αν δεν σ αγαπούσα τόσο, θα σου θύμωνα που υπήρξες τόσο εγωιστής
που ήθελες να δείς τί θέλεις και να προχωρήσεις
Εγώ  τί ήμουν δηλαδή;
η δίοδός σου η σωσίβιος λέμβος σου;'

'You are one of the most important persons in my life......''

έχεις ένα περίεργο τρόπο να δείχνεις τα συναισθήματα σου που καμιά φορά αναρωτιέμαι αν όντως έχεις συναισθήματα

Κουράστηκα να ασχολούμαι μαζί σου..Μπούκωσα ως το λένε..
Νιώθω απάθεια,αδιαφορία..κι αν έπρεπε να κλαίω και να πονάω..απλά θυμώνω με σένα και πιο πολύ με μένα..

Δεν σου άξιζα μου είναι καθαρό πλέον..Τουλάχιστον νιώθω καλά με τον εαυτό μου..

Δεν σου αξίζω..

κάκως που σ αγαπάω τόσο

αλλά η ριμάδα η καρδιά δεν κάνει επιλογές σ αυτά

Απλά έπεσα για ύπνο και ξύπνησα..

Όνειρο ή Εφιλατης;

However far away, i will always love you...

Ο κέρσορας αναβοσβήνει, κι εγώ έχω ένα κόμπο στο στομάχι, έχω τόσα να πώ, τόσα που νιώθω και δεν ξέρω πώς και από πού να αρχίσω..
Έχω πείσει τον εαυτό μου πώς μπορώ και μόνη μου και πώς δεν έχω κανέναν ανάγκη..
Πώς δεν χρειάζομαι κανέναν άντρα δίπλα μου να με επιβεβαιώνει..
Πώς θέλω να γυρίσω τον κόσμο και πώς δεν θέλω τίποτα να με δεσμεύει ή να με κρατάει πίσω..

Έτσι πίστευα...

Και απλά ήθελα να σε ξεχάσω..

Αλλά όπως λέει και μια φίλη 'Το θέμα δεν είναι να ξεχάσεις, αλλά να μάθεις να ζείς μ'αυτό'


Δεν έχω καταλάβει τί νιώθεις για μένα..
Το μόνο που εισπράττω είναι με θές με κάποιο τρόπο στη ζωή σου..

Το να σε βλέπω με πληγώνει..
Ειδικά όταν ξεπηδάνε από μέσα μου τόσο συναισθήματα που χα καλά κρυμμένα..
Θέλω να το παίξω άνετη και κούλ αλλά η ηθοποιία δεν είναι στο αίμα μoυ..

Κι ήθελα τόσο να σου μιλήσω, αλλά φοβόμουν τόσο την απάντηση..

Έχω κουραστεί τόσο πολύ να επενδύω και στο τέλος να πληγώνομαι..

Ας μου ξεριζώσει κάποιος την καρδιά, να μην νιώθω, να μην πονάω..

Θέλω τόσα να σου πώ...Αλλά άμα δεν με προστατέψω εγω τότε ποιος;

Καμιά φορά λέω..χίλιες φορές all by myself..

Να χω και το κεφάλι μου ήσυχο, να γυρνάω ανά τον κόσμο και να γεμίζω εμπειρίες..

Τα συναισθήματα όμως όπου και να πάς μαζί σου θα τα πάρεις..

Και πάντα θα σε ακολουθούν..

Απλά κάποια στιγμή ίσως πάψουν να σε πληγώνουν τόσο πολύ..

Ασε με να προχωρήσω..

Αλλιώς απλά ακολούθησε με..

Α<3 i="i">

Love hurts

Ο έρωτας είναι κάτι που μπορεί να σ'αφήσει καθηλωμένο
στην ίδια θέση
στο ίδιο κρεβάτι
Ακίνητο
Να ζείς μόνο με τις μνήμες;
και τα συναισθήματα που αυτές σου γέννησαν
Ο έρωτας είναι κάτι που μπορεί να μη σ'αφήνει να προχωρήσεις μπροστά
σα να'σαι αλυσοδεμένος χειροπόδαρα
σα να σου χει πάρει την καρδιά σου να την έχει κλείσει μέσα σε ένα χρυσό κλουβί και να χει πετάξει το κλειδί απο το παράθυρο
Κι εσύ πλεόν να μην έχεις καρδιά
Να νιώθεις το απόλυτο κενό
Σαν να σαι άδειος,παγωμένος,αδύναμος
Η καρδιά σου πλέον ανήκει μόνο σε εκείνον
κι ας μην την αξίζει
κι ας είναι τόσο μακριά σου
ο έρωτας βλέπεις δεν κοιτάζει σύνορα κι αποστάσεις
Βορράς και νότος είναι το ίδιο για κείνον
Μεσόγειος και Αρκτικός δεν τον εμποδίζουν
Ίσως γιατί όπου και να πάς οι άρνθρωποι δεν θα σταματήσουν να ζουν και να χουν συναισθήματα
Θέλω την καρδιά μου πίσω,ακούς;
Φέρτη μου πίσω μαζί με εκείνον
Σε παρακαλω

Letter to my best friend..

Κάθομαι στο δωματιακι μου..Έξω δύει ο ήλιος και βλέπω τα χιονισμένα δεντρακια..Είναι τόσο όμορφα και τόσο διαφορετικά..Έχω τόσα πολλά να διαβάσω και καθόλου όρεξη να ασχοληθώ..Οι τελευταίες μερες ήταν δύσκολες, έφτασα μέχρι το σημείο να πώ ότι θέλω να γυρίσω πίσω..Όμως δεν έχω παράπονο..έχω καλούς φίλους που με στηρίζουν κι είναι εδώ για μένα.και δεν μπορώ να νιώθω κάτι, παρά ευγνώμων γι'αυτό..Γιατί δεν θα το αλλαζα με τίποτα στο κόσμο..Είναι στιγμές που μετανιώνω που τον έβγαλα από τη ζωή μου..που είχα κάτι καλό και το ''πέταξα''..όμως δεν ήμουν ερωτευμένη μαζί του..τουλάχιστον όχι όσο ήταν εκείνος μαζί μου..Τώρα ευχή μου είναι..να γνώρίσω αυτό που λένε μεγάλο έρωτα..και να τον ερωτευτώ κι εγώ το ίδιο δυνατά..κι οι καρδιές μας να χτυπάνε στον ίδιο ρυθμό..να παίζουν τις ίδιες μουσικες τις ιδιες μελωδίες..Μη μου δίνεις σημασία με πιάσαν οι μελαγχολίες μου..Είμαι καλά όμως..κι αυτό που θέλω είναι να χαίρομαι την κάθε στιγμή που θα είμαι εδώ..να απολαμβάνομαι, να χαμογελάω..να ζώ..κι όχι να στεναχωριέμαι για πράγματα που δεν αξίζουν..Σ αγαπάω πολύ και σε σκέφτομαι..να μου προσέχεις..

''My wish, for you, is that this life becomes all that you want it..''

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της..

Μια χρονιά γεμάτη νέες εμπειρίες,πολλά ταξίδια και υπέροχους ανθρώπους..

Μια χρονιά που με έμαθε να παλεύω για τις επιθυμίες μου, να ονειρεύομαι, να αφήνομαι,να ζώ τη ζωή με χίλια,να χάνομαι,να σκέφτομαι αλλά και να μη πολυσκέφτομαι,να ανοίγομαι,να μαθαίνω,να δίνω αλλά και να παίρνω...

Μια χρονιά που δεν θα άλλαζα με όλα τα πλούτη του κόσμου..

Που με κάνει να νιώθω τυχερή και ευγνώμων που έζησα τόσο δυνατά και γνώρισα τόσο σημαντικούς ανθρώπους..

Οι τελευταίοι μήνες αυτού του χρόνου, ήταν οι ωραιότεροι της ζωής μου...

Γιατί κατάφερα να πραγματοποιήσω ένα μεγάλο μου όνειρο..

Κι ακόμα κι αν κάποιες φορές τα πράγματα ήταν δύσκολα,τελικά τα πράγματα που κέρδισα και εμπειρίες που αποκόμισα δεν συγκρίνονται με τίποτα..

Λένε πως στη ζωή κάθε επιλογή έχει και το τίμημά της και πως κάποια στιγμή όχι μόνο πληγωνόμαστε αλλά και πληγώνουμε..Κι εγώ ξέρω πως πλήγωσα ένα άνθρωπο που μεαγαπούσε πολύ και που δεν ξέρω αν θα με συγχωρήσει ποτέ..Πάντα πίστευα πως είμαι καλός άνθρωπος..Πλέον πιστεύω πως έχω σκληρήνει..Κάποιες φορές ίσως και να πρέπει να θυσιάσουμε κάποια πράγματα για να κάνουμε χώρο σε καινουργια πράγματα να έρθουν στη ζωή μας..Δεν ξέρω τί θέλω..Ούτε μπορώ να φανταστώ που θα είμαι και τί θα κάνω σε ένα χρόνο από τώρα..Αυτο όμως που ελπίζω είναι να είμαι καλά,να κάνω πράγματα που αγαπάω και να χω δίπλα μου ανθρώπους που ξέρω ότι μ'αγαπάνε και τους αγαπάω..

Θέλω να γεμίσω με καινούργιες και δυνατές εμπειρίες,να ταξιδέψω κι άλλο,να γνωρίσω να μάθω..Ελπίζω να με αξιώσω ο Θεός να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου και να ανοίξω τα φτερά μου για καινούργια πράγματα..

Κι εύχομαι ο Νεος Χρόνος που είναι στα σκαριά να μας δώσει κουράγιο και δύναμη να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να μάθουμε να αγαπάμε και να συγχωρούμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν..Να μας μάθει να εκτιμάμε αυτά που έχουμε αλλά και να παλεύουμε για όλα όσα ονειρευόμαστε!

Καλή Χρονιά

&

Ευτυχισμένο το 2012!!

Μια μεγάλη αγκαλιά και ένα μεγάλο συγγνώμη σε όλους τους ανθρώπους που αγαπάω αλλά και σε όσους πλήγωσα κι ας μην το ήθελα,κι ας μην το άξιζαν...

Συγγνώμη.