ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ;;;;;;;

Tελικά, είναι κακό να είσαι πάντα εκεί για τους άλλους. . . . .

γιατί συνηθίζουν σ αυτό...

ξέρουν ότι θα είσαι πάντα δίπλα τους όποτε το θελήσουν...

και τότε καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι κακό και για σένα...


Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν σκέφτονται όλοι όπως εμείς...

Κάποτε δεν μίλαγα...

έλεγα ό,τι ήθελα αλλά αφού είχα ξεθυμώσει...

τώρα δεν μπορώ άλλο...

μου δωσες την αφορμή...

μου θύμωσες...

ε,τώρα ήταν η σειρά μου να θυμώσω..

μου δωσες πάτημα,ξέρεις

ναι,φταίω κι εγώ...

πολλές φορές δεν χαλαρώνω και υπερβάλλω...

αλλά ξέρεις σε τί φταίω περισσότερο;;;

στο ότι είμαι πάντα εκεί για σένα...

στο ότι προσπαθώ να σε σέβομαι...

στο ότι προσπαθώ να σε ξεκουράζω και να σου κάνω τη ζωή λίγο πιο εύκολη....

και πάλι όμως...

ΘΕΛΩ και τα κάνω...

ΘΕΛΩ....

γιατί προτιμώ να είμαι με σένα παρά με τις φίλες μου...ναι,προσπαθώ να τα έχω και τα 2 σε μια ισορροπία,αλλά κατά βάθος με σένα θέλω να μαι λίγο πιο πολύ :)


είναι κακό αυτό;;

τότε γιατί μετά νιώθω μαλάκας;;;

γιατί;;;

γαμώ τον παλιοχαρακτήρα μου...

γιατί να δένομαι έτσι;;
γιατί να μη μπορω να περάσω στο ντούκου κάποια πράγματα;;




είναι άσχημο να νιώθεις δεύτερος στη ζωή κάποιου...όταν μάλιστα αυτός ο κάποιος είναι πρώτος στη δική σου ζωή....

ουσιαστικά δεν θέλει με τίποτα να σε κάνει να νιώσεις δεύτερη..ΔΕΝ το θέλει...ούτε ισχύει αυτό...απλά εσύ το εισπράττεις έτσι,απλα και μόνο επειδή είσαι άνθρωπος και έχεις συναισθήματα...

κ είναι πολύ άσχημο να νιώθες έτσι...

εύχομαι να μην το νιώσετε ποτε...

ούτε κι εκείνος μπορεί να το καταλάβει απόλυτα...και ξέρετε γιατί;;

γιατί ποτέ δεν τον έχω κάνει να νιώσει έτσι...

τί πρέπει να είμαι δηλαδή;;

σκύλα;;

δεν είμαι έτσι...δεν μ αρέσει να πρίζω και ό,τι είναι να πώ θα το πώ μια φορά...κ όποιος καταλάβει κατάλαβε....

σήμερα ήθελα να κλάψω αλλά δεν γινόταν...μόνο δάκρυσα για λίγο...

και τώρα θέλω όσο τίποτα να κλάψω,να τα βγάλλω από μέσα μου...

αλλά δεν νιώθω τίποτα...τίποτα...

-''το λύσαμε;αυτό που συζητάγαμε σήμερα;;τα βρήκαμε;;''
-''μη ρωτάς,δεν ξέρω'';;(και ακόμη δεν ξέρω δηλαδή...)
-''εγώ πιστεύω πώς ναι''


και μ'αγκάλιασες και σκάσαμε και οι2 στα γέλια....

και κάτι τέτοιες ώρες έχω την ανάγκη να σε ρωτήσω

''Μ'αγαπάς;;;''...

ΓΙΑΤΙ;;;

Nαι....

αλλά η αγάπη φαίνεται στη ΠΡΑΞΗ...

Κουράστηκα να κλαίω...

Κουράστηκα να πονάω...

Κουράστηκα να προσπαθώ.....

Είναι πάλι απ αυτές τις νύχτες που θες όσο τιποτα να ξημερώσει...

και να γίνουν όλα καλά....

Ξέρω ότι δεν έχω αδικο...

αλλά μάλλον δεν μπορείς να το καταλάβεις....

Τί να τα κάνω τα γλυκόλογα;;;

Δεν τα θέλω αν είναι έτσι

Η ΑΓΑΠΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ



Τ ΑΚΟΥΣ;;;

Μ'ΑΚΟΥΣ;;;

Μην ανησυχείτε...θα είμαι καλά...

έχω κουραστεί να θέλω μόνο εγώ....

ή έστω να νιώθω ότι θελω μόνο εγώ...


Και λυπάμαι γι αυτο...ειλικρινά λυπάμαι...

Δεν αντέχω να βλέπω τον εαυτό μου να κλαίει....

Δεν μου αξίζει.........

θα είμαι καλά...

δεν μ αρέσει να μαι έτσι. . . . .

κι ήμουν τόσο χαρούμενη τ απόγευμα...

έφτιαχνα τα μαλλιά μου....
και ημουν χαρούμενη....

ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΑ


Τ ΑΚΟΥΣ;;


Χ Α Μ Ο Γ Ε Λ Ο Υ Σ Α

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ....

Είναι κάτι στιγμές που νιώθεις πολύ χαζός...απίστευτα χαζός...

Που νιώθεις ότι κανένας δεν σε υπολογίζει...

Που προσπαθείς και οι προσπάθειές σου πέφτουν στο κενό...

Που θές να πάνε όλα καλά κι όλα πάνε ανάποδα...

Που διεκδικείς αυτά που θές και τρώς πόρτα...

Που κλαίς...

Που περπατάς πάνω κάτω μέσα στο σπίτι...

Που για πρώτη φορά νευριάζεις και το εκφράζεις...

Που γίνεσαι ‘’πιεστικός’’...

Κάτι τέτοιες στιγμές...νιώθεις μαλάκας...

Νιώθεις ότι μόνο εσύ θέλεις και μόνο εσύ προσπαθείς...

Γιατί προσπαθείς να σέβεσαι...αλλά δεν σε σέβονται...

Γιατί το μόνο που έχεις ανάγκη να ακούσεις είναι ένα ‘’Συγγνώμη,έχεις δίκιο’’...

Και αυτό που τελικά ακούς είναι ένα ‘’Σόρι,αλλά τι να κανα’’...

Κι όμως αυτό δεν σου φτάνει....

Και το θέμα είναι ότι δεν ζητάς πολλά για να είσαι καλά...για να είσαι ευτυχισμένη...

Μόνο ένα ‘’Συγγνώμη...δεν το σκεφτηκά...ίσως θα πρεπε...ναι απ την πλευρά σου έχεις δίκιο...αλλά έκατσε έτσι...’’

Δεν ζητάω και τόσα πιά...ίσως και να πρεπε...

Κα κάτι τέτοιες στιγμές είναι που νιώθεις....

Ότι ίσως και να ταν καλύτερα να μην νιώθεις ....

ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΦΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ;;;

Τί μ’ έχει πιάσει;;

Γιατί μου τη σπάνε τα πάντα;;;

η εξεταστική που δεν σε βλέπω και μου λείπεις...;;;

οι φίλες μου που όλες χωρίζουν και ειλικρινά δεν έχω τη δύναμη να τις ακουσω...;;

η φρίκη που φαγα το σαββατοκύριακο;;

το ότι τα χω πάρει απίστευτα με τους δικούς μου και δεν θέλω να τους ξαναμιλήσω;;;

Βασικά νιώθω ότι δεν έχω να κρατηθώ από πουθενά!!!

Έχω ανάγκη να κρατηθώ από κάπου άραγε;;;

Και γιατί δεν νιώθω καλά;;;

Γιατί έχω άλυτα θέματα και μάλλον αυτό είναι που με ενοχλέι και με επηρεάζει...περισσότερο απ όλα...

Μέσα μου δεν έχω ηρεμήσει ακόμα απ το σαββατοκύριακο...ζορίστηκα πολύ...

Γαμώτο...δεν νιώθω καλά...γιατί;;;μ ενοχλούν όλα κι έχω ένα κόμπο στο στομάχι

Νιώθω ότι κάνω τα πάντα λάθος....νιώθω οτι ΕΙΜΑΙ λάθος...

Και τώρα νιώθω μια αβεβαιώτητα..για ό,τι θα γίνει...

Γιατί;;; γιατί νιώθω ότι είμαι λάθος;;

Ξερετε κάτι;;νομίζω ότι όπου με παίρνει...ή ακόμα κι όπου εγώ θέλω...κάνω παραχωρησεις και δεν με νοιάζει για μένα....όπου όμως νιώθω ότι μπορώ να αφήσω ελεύθερο το εγώ μου...το αμολάω κι ό,τι γίνει...καλά όχι ακριβώς ό,τι γίνει...αλλά κάνω πράγματα ενστικτωδώς...χωρίς να σκέφτομαι...και κάνω μαλακίες...και στο τέλος πληγώνομαι κ εγώ κ οι άλλοι...προσπαθώντας να δείξω καλό χαρακτήρα...να είμαι ειλικρινής και αληθινή...στο τέλος πληγώνω και εμένα και τον άλλο. . .

Γιατί ‘οταν μπροστά σου βρίσκεις ένα τείχο...κοπανάς πάνω εκεί το κεφάλι σου και μετά μετανιώνεις για ό,τι έκανες...απλά και μόνο επειδή αυτός ο τείχος κάποτε σε στήριξε...και ήταν εκεί για σένα...κι ας μη νοιαζόσπυν όσο θα πρεπε για κείνον...

Κι αντε να μιλήσεις γι αυτό το τείχο...γιατί απλά άμα μιλήσεις φοβάσαι ότι μετά θα πέσεις και σεν έναν καινούριο...πιο μεγάλο τείχο

Και τότε νιώθεις μόνος....αδύναμος...νιώθεις ότι είσαι ένα τίποτα και οτι δεν σου αξίζουν όλα όσα έχεις.....

ακόμη κι αν δεν είναι τα πράγματα έτσι ....εσύ έτσι νιώθεις...

Συγγνώμη. . .

Πολλές φορές παρατηρώ τί συμβαίνει γύρω μου και νιώθω ότι είμαι ο πιο φυσιολογικός άνθρωπος στο κόσμο....

άλλες πάλι φορές ενώ νιώθω καλά,ξαφνικά κάτι γίνεται και νιώθω ένοχη για τα πάντα...και νιώθω ότι πρέπει να απολογηθώ ακόμη και για πράγματα που αντικειμενικά δεν περνάνε από το χέρι μου....δε λέω κι εγώ κάνω τα λάθη μου...

πιστεύω ότι υπάρχει τον ένστικτο στους ανθρώπους...κατά βάθος ξέρουμε αν κάτι που θα κάνουμε είναι ''σωστό'' ή ''λάθος'',τόσο για μας όσο και για τους γύρω μας...

κι εγώ ένιωθα ένα κόμπο στο στομάχι μου...

ήθελα κάτι...δεν ξέρω αν το θελα πολύ ή λίγο...το ήθελα πάντως...

αλλά άκουσα τους άλλους...

και δεν το διεκδίκησα όπως θα πρεπε....κι αυτό ηταν το σφάλμα μου...άκουσα τους άλλους,ενώ κατα βάθος μέσα μου,ήξερα τί ''έπρεπε'' να κάνω....

και στο κάτω κάτω...ακόμη και φίλος σου να είναι ο άλλος πώς μπορείς να ξέρεις σίγουρα ότι αυτό που θα σε συμβουλεύσει θα είναι για το καλό σου;;;


κι όταν έχεις την ανάγκη να μιλήσεις πρέπει να μιλάς;;;

και πως θα είσαι σίγουρος ότι μιλάς με τα σωστά άτομα;;;

γενικά είμαι τις άποψης ότι κάποια πράγματα...πολύ δικά μας...πρέπει να τα κρατάμε για τον εαυτό μας...

όμως είναι πραγματικά αυτό εφικτό;;;

ένα πράγμα έμαθα για τα καλά αυτές τις μέρες....πρέπει να με ακούω πιο πολύ...
να κάνω αυτό που νιώθω και αυτό που πιστεύω ότι είναι το καλύτερο για μένα...όχι για τους άλλους....

ζορίστηκα πολύ...θύμωσα πολύ...με μένα θύμωσα....γιατί εξαρτήθηκα τόσο από τους άλλους;;;


και κάτι ακόμη....πότε επιτέλους θα πάψω να τα θέλω όλα δικά μου;;;

.............1............

Όσο κι αν αργείς κάθε φορά που σε περιμένω...

όσο κι αν τρέχεις όλη μέρα...

όσο κι αν έχεις πονοκέφαλο όταν είμαστε μαζί...

όσο κι αν με νευριάζεις πολλές φορές...

Δεν μπορώ να σου θυμώσω...δηλαδή μπορώ...αλλά δεν θέλω να στο εκράσω...τουλάχιστον στον βαθμό που χρειάζεται για να εκτονωθώ. . .



σε βλέπω να με κοιτάζεις με ένα βλέμμα αθώο και παιδικό. . .και ενώ θέλω να σου κρατήσω χίλιο δυο μουτρα δε μπορώ. . .

μου τη σπάς...κ νιώθω σα χαζή ορισμένες φορές...αλλά έχω και άλλους τόσους λόγους για να σ αγαπώ....

συχνά νιώθω ότι δίνω πιο πολλά...Αλλά ΞΕΡΩ...

Ο καθε άνθρωπος δίνει με το δικό του τρόπο...

έφυγα βιαστικά σημερα...μάλλον δεν σε καληνύχτισα όπως θα έπρεπε...

ένιωθα ότι κάτι ήθελες να μου πεις...κάτι όμορφο...

-συγγνώμη που μπήκα στο ταξί έτσι βιαστηκα

-δε πειράζει

-μήπως ήθελες να μου πεις κάτι;;

-όχι βρε,εντάξει..

κι όμως γιατί νιώθω ότι κάτι ήθελες να μου πεις...

γιατί νιώθω ότι ''έχασα'' κάτι πραγματικά καλό...






πέρα όμως απ όλα αυτά που λέω,έχω άλλους τόσους λόγους για να Σ ΑΓΑΠΩ....

πάρε μ'αγκαλιά

να σαι δίπλα μου

μέσα στην καρδιά μου.......

ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ . . .

Ώρες ώρες όταν σκέφτομαι πόσα πράγματα νιώθω για σένα τρομάζω. . .

Μ αρέσει να σε παρατηρώ....να βλέπω πώς αντιδράς όταν είμαστε μαζί με φίλους...

περπατάμε στο δρόμο κι έρχεσαι απ τον ίδιο δρόμο που πηγαίνω...σαν να ακολουθείς ακριβώς τα βηματά μου. . . και μου λές ''χεράκι;;''...και μπλέκεις τα δάχτυλα σου μέσα στα δικά μου....

και σε ό,τι κι αν πώ θα με υποστηρίξεις. . .

νιώθω ότι είσαι περήφανος για μένα....

πάμε να βγάλουμε μια φωτογραφία όλοι μαζί...και δίπλα μου είναι ένας φίλος σου...

και φεύγεις κ έρχεσαι δίπλα μου. . .και με παίρνεις αγκαλιά

και μου δίνεις τούρτα από το δικό σου κομμάτι...κι όταν έρχεται και το δικό μου...σου δίνω κι εγώ. . .

μ αρέσει να σε παρατηρώ...όχι μόνο απ'αυτά που λες αλλά και απο τις κινήσεις σου. . .

κι αυτό φαίνεται κυρίως όταν είμαστε με παρέα....

και λες ''σίγουρα οι φίλοι μου θα με ζηλεύουν''...

και δεν κάνεις ό,τι κάνεις για επίδειξη...

πραγματικά νιώθω ότι είσαι ευτυχισμένος που είμαι δίπλα σου. . .

γι αυτό . . .

ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ. . . . . .

γιατί μπορεί να είμαι παραχωρητική...μπορεί να μη σε πρίζω αν κάτι με ενοχλήσει...αλλά δεν παύω να είμαι άνθρωπος και να έχω ανάγκες. . .

όπως και να χει. . . Σ αγαπάω πολύ

κι όταν σε κοιτάζω συχνά σκέφτομαι...''ποιός άλλος θα κανε αυτά που κάνεις εσύ για μένα''

Να με προσέχεις μωρό μου...κ θέλω να με προσέχεις πιο πολύ. . .