
Αυτό το ''χαλάρωσε'',όσες φορές και να το πώ στον εαυτό μου,είμαι σίγουρη ότι δεν θα μ'ακούσει....κι ακόμα κι αν μ'ακούσει,σίγουρα θα νευριάσει μαζί μου...ποιός;;;ο ίδιος μου ο εαυτος.....
ναι,ξέρω...πρέπει να χαλαρώσω.....αυτό που κανω είναι ''ανελευθερία''.....
'αλλο πάλι κ αυτό......
είναι τόσο απλό....δεν μ'αρέσουνμ αυτά......
δε λες ότι θα διαβάσεις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
ε,τί σκατά βγαίνεις έξω;;;;;;;;;;;;;
και είχα πεί και να βγούμε
μαλακίες........
καμιά φορά,νιώθω υστερική...........υπερβολική.....
αλλά δε μ'αρέσει αυτό
δεν το μπορώ
κι όσο και να νευριάσω,πάλι σε κλάμμα θα ξεσπάσω.............
γιατί ρε γαμώτο;;;
τη μία είμαι υπερβολικά ήρεμη και την άλλη καθόλου.....τίποτα.....δε νιώθω τίποτα δεν καταλαβαίνω τίποτα
Δεν μ αρέσει αυτό....νευριάζω.....πείτε με εγωιστριά.....δεν το αρνούμαι...είμαι .....
κι όσο και να νευριάζω...πάλι νιώθω ότι υπερβάλλω..........
γιατί όμως;;;;
μήπως όντως κάνω λάθος;;;
κι όμως θέλω πιο πολλά....πράγματα που για πολλούς ενδεχομένως να ναι και δεδομένα....
θέλω μια νύχτα....ένα κρεβάτι...κι εσένα.....
ή για να μαι ακριβής.....θέλω κάθε νύχτα(ή έστω κάποιες νύχτες) να'μαι με σένα...να ξυπνάω και να κοιμάμαι και να σ'έχω δίπλα μου....να γυρνάω στο πλάι και να νιώθω το χέρι σου να μ'αγκαλιάζει σφιχτά....ναι αυτό μ'αρέσει,γιατί ξέρω ότι εκείνη την ώρα κοιμάσαι όμως μέσα σου νιώθεις ότι είμαι εκεί...δίπλα σου...μαζί σου....και λές ''μωράκι''....κι όμως ξέρω ότι αυτο είναι λίγο....κι ότι μέσα απ'αυτό νιώθεις κι εννοείς πολλά περισσότερα......να αυτό θέλω...είναι πολύ;;;;
''μ'αρέσει να νιώθω τη παρουσία σου δίπλα μου'',έτσι μου λές.......
δε μ'αρέσει να μαι υστερική....υπερβολική,παράλογη....ούτε να στερώ ελευθερία....ίσως και να θέλω απλά το μονοπώλειο...να θές να σαι,και να βγαίνεις μόνο με μένα........
θα θελα τώρα να μπορούσα να βγώ έξω και να αντικρύσω το σπίτι σου με τη μία...να ανέβω τους τρείς ορόφους...να χτυπήσω το κουδούνι και να μου ανοίξεις....ξέρω δε θα με περιμένεις...θα σαι όπως πάντα με τη φόρμα....θα στρίψουμε αριστερά και θα μπούμε στο δωμάτιό σου....όμορφος χώρος...λιτός....αν κι έχει πράγματα της δουλειάς μέσα...πράγματα που αγαπάς...όμως τα χεις όλα τόσο νικοκυρεμένα...προσεγμένα....
δεν ξέρω τί άλλο να πώ...ειλικρινά...πρέπει λίγο να ηρεμήσω...να σταματίσω να δακρύζω...
και να θυμάμαι πώς με λατρεύεις....κι αυτό να μου φτάνει για να μη θυμώνω,να μη κλαίω και για να σε λατρεύω κι εγώ........
2 σχόλια:
Κι εγώ αυτό ζητάω, να τον έχω δίπλα μου όταν το θελήσω, στην αγκαλιά μου. Όμως αυτά που ζητάμε κάποιες φορές δεν είναι και τόσο εφικτά όσο κι αν τα έχουμε ανάγκη.. Σκέψου αυτά που έχεις και πόσο τυχερή είσαι. Αυτό έχει σημασία.Φιλάκια!!
Dreamy cloud,σ'ευχαριστώ για τις θετικές σκέψεις....
ίσως και να τα θέλω όλα δικά μου...
ελπίζω κάποια στιγμή να καταφερουμε όλα όσα ζητάμε...όλα όσα τώρα δεν είναι και σε μεγάλο βαθμό εφικτά.....
:)
Δημοσίευση σχολίου