Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

ΔΕ ΜΠΟΡΩ. . .



Δε μπορώ άλλο. . .

Κοιτάζω τον εαυτό μου στο καθρέφτη...τα μάτια μου είναι κόκκινα από το κλάμμα. . .
δεν μ αρέσει ο εαυτός μου...

εγώ θέλω να ''είμαι πάντα ένα χαμόγελο''

ΠΟΝΑΩ

Δεν αντέχω. . .

νιώθω τόσο χαζή...τόσο θύμα...

εγώ φταίω...πρέπει να μαι πιο πολύ διεκδικητική....ίσως να πρέπει να απαιτώ πιο πολύ...

θέλω να ξημερώσει η μέρα...θέλω βρώ την ησυχία μου...δεν μπορώ να ηρεμήσω...

εγώ φταίω...αλλά δεν θέλω να σε πιέζω...

μπορεί και να σ έχω καλομάθει...

δεν μπορώ όμως να μαι άλλο ο μαλάκας της υπόθεσης....

όταν λες ότι είσαι κουρασμένος και θα κάτσεις μέσα τί βγαίνεις μετά;;

επειδή ήρθαν και σε πήραν ''με το ζόρι'';;

κανείς δεν κάνει τίποτα με το ζόρι...

και τώρα δηλαδή τί; περιμένεις απάντηση στο μήνυμα;;

αφού ξέρω ότι άν απαντήσω θα απαντήσω ειρωνικα...γι αυτό δεν θέλω να απαντήσω...

δεν ξέρω πώς να φερθώ και τί να πρωτοπώ...δεν θέλω να φανώ ενοχλημένη...

αλλά είναι άδικο να μαι σκατά κι εσύ να μην εχεις ιδέα για αυτο....

και θες και να βγούμε αύριο ε;;;

ώρες ώρες εχω την αίσθηση ότι είσαι σίγουρος ότι με το που ''θα πατήσεις ένα κουμπί'' θα βγώ εγώ...

αλλά δεν είναι έτσι....

κ σ αυτό εγώ φταίω...είναι όπως τον μάθεις τον κάθε άνθρωπο. . . . . . . . . .

δεν ξέρω τί να σου απαντήσω και τί να σου πρωτοπώ...

έχω μαζέψει πολλά...και δεν μιλάω....γι αυτό και δεν ξέρεις αν έχω ή δεν έχω κάτι...

αλλά δεν πιστεύω ότι είσαι χαζός...ξέρεις ότι έκανες μαλακία...ασχετος αν δεν το παραδέχεσαι ανοιχτά....

δεν θέλω να σου απαντήσω...φοβάμαι ότι θα δεις έναν εαυτό που δεν θα σ αρέσει καθολου..

νιώθω τόσο χαζή. . . . . . . τόσο θύμα....

φταίω τώρα εγώ να σου πώ ότι κ αυριο θα μαι κουρασμενη και μετά ξαφνικά να βγώ ε;;;
θα σ αρέσει τότε ε;;;λέγε....

δεν αμφιβάλλω για όσα νιώθεις για μένα...

αλλά αυτό δε μου φτάνει. . .

θέλω να ξημερώσει ο Θεός τη μέρα...

κουράστηκα. . .

ξέρω ότι κι αυτό θα περάσει...όλα περνάνε...πάντα περνάνε...

3 σχόλια:

Σταλαγματιά είπε...

Εγώ ξέρεις τι θα σου πω;
Πως μια σχέση όταν σε κάνει να κλαις έχει χάσει τον λόγο της ύπαρξης της.
Σκέψου το …

Άνεμος είπε...

Εσύ φταις που τον έχεις μάθει έτσι, εσύ φταις που δεν ξέρει όσα θα έπρεπε να ξέρει για σένα, εσύ φταις που δε μιλας. Δε θα διαφωνίσω μαζί σου. Δε μπορείς να περιμένεις να ξέρει πράγματα που δε του λες. Ακόμα και να κατάλαβε πως ίσως θύμωσες που βγήκε αν το καταπιείς και αυτό αύριο θα νομίζει ότι δε σε πείραξε. Και όσο μαζεύεις τέτοιες καταστάσεις μέσα σου και δε λες τίποτα τότε στο Μπαμ που θα κάνεις θα διαλυθούν όλα.

Αν σε αγαπάει και σε νοιάζεται όλα όσα θα του πεις θα κάτσει να τα ακούσει και θα τον νοιάξουν. Αν όχι δεν έχει νόημα. Δε συμφωνώ με την Αναστασία, το κλάμα δεν είναι πάντα δυστυχία και χωρισμός. Θα μπορούσες να μη κλαις και να ήσουν και πάλι άσχημα. Δεν είναι σημείο σταθμός το κλάμα.

ΜΙΛΑ ΤΟΥ! Πες τα όλα και ότι βρέξει ας κατεβάσει. Αλλιώς κάτσε να τρελένεσαι και να φρικάρεις. Εγώ θα είμαι εδώ να σου μιλάω σε κάθε σου δύσκολη στιγμή. Πρέπει να μιλήσεις και εσύ όμως. Δε θα γίνει τίποτα αλλιώς και θα υποφέρεις εσαεί, μέχρι να τελειώσει αυτή η σχέση άδοξα και να σου πει και αυτός ο ίδιος ότι εσύ φταίς που δε του μίλησες.

Άκου με, μίλα του. Δεν έχεις να χάσεις τπτ. Ακόμα και να μαλώσετε δεν είναι κάτι που θα απόφευγες αν έκανες κάτι άλλο. Η πιο εύκολη η οδός είναι η ευθεία. Μη κάνεις ελιγμούς.

Φιλάκια και πάρε αποφάσεις...!

#lockheart# είπε...

ασε με να σε συμβουλευσω σε κατι.προσφατα αυτο που περνας το περασα κι εγω.καθησα και του μιλησα για τα θελω,για τις αναγκες μου,του ειπα πως ειμαστε ζευγαρι και οχι ο καθενας μονος του.οι αντρες δυστυχως θελουν σπρωξιμο.ειναι στο κοσμο τους και αν τους πεις πως εισαι καλα,αυτο θα πιστεψουν,δε ασχολουνται με λεπτομερειες.εξηγησε του ομορφα και ηρεμα και ειμαι σιγουρη πως αν σε αγαπαει και δε θελει να σε χασει θα λογικευτει.αν παλι οχι κακο του κεφαλιου του.εισαι μικρη για να συμβιβαζεσαι με λιαν καλως καταστασεις...
φιλακια!