Δεν θέλω να του κολλάω σα στρείδι....Οκ είμαστε μαζί αλλά έχει και ο καθένας τις παρέες του...Και να σας πώ την αλήθεια,τη ζηλεύω την παρέα του(με τη καλή έννοια)....Δεν ξέρω γιατί,αλλά τους νιώθω πολύ κοντά μου...είναι πολύ καλά παιδιά...
Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι βγάζουν μία,ας την πούμε αύρα,η οποία άλλες φορές μας ελκύει,και άλλες μας απωθεί....Για μένα,τη προκειμένη στιγμή ισχύει η 1η περίπτωση....
Μ αρέσει που με εμπιστεύονται,που μοιράζονται πράγματα μαζί μου....
Σε πολλούς,μπορεί αυτό να φαίνεται απόλυτα φυσιολογικό...κι όμως έχω περάσει κ από παρέες που δεν έδιναν δεκάρα για τους άλλους....ίσως γ'αυτό και μπορώ να εκτιμήσω κάποιες καταστάσεις.....
Τέσπα,μέσα στη βδομάδα,έχουν κανονήσει να τους βγάλει ένας φίλος έξω στα μπουζούκια....
κ εντελώς τυχαία, χτές ανέφερα το ενδεχόμενο να πάμε στο συγκεκριμένο μέρος....
και μου λέει ''πρέπει να τον ρωτήσω....''
να σας πώ την αλήθεια το εκτίμησα.....αλλά κυρίως ένιωσα πώς γίνομαι φόρτωμα...
Βασικά,ξέρω πως δεν είναι έτσι......ΘΕΛΩ να πάω
αλλά όχι να φορτωθώ......όχι να είμαι πάντα εκεί...
τα παιδιά με πάνε και το ξέρω............
αλλά θα δούμε.....θα μ άρεσε να μαστε μαζί..........Ε,τι ψέματα να πω?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου