Μου τη σπάνε τα σάββατα....Γιατί;γιατί όλος ο κόσμος βγαίνει...και πιο πολύ μ ενοχλεί που όλο αυτό το σκηνικό επηρεάζει κι εμένα...με πειράζει που δεν βλέπω το σάββατο σαν όλες τις άλλεσ μέρες......
και πάντα θέλω να βγαίνουμε μαζί
και πάντα έχω την αγωνία του τί θα κάνουμε αυτή τη μέρα
ΟΚ,βγήκαμε το μεσημεράκι προς απόγευμα....Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε και το βράδυ
αλλά ναι,ήμασταν κουρασμένοι
και ναι μένουμε μακριά(καλά,όχι κ πάρα πολύ...ΕΥΤΥΧΩΣ)
ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ,ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ,ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ(ΠΕΣ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΣ) ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΑΝΩ
Ναι,θα θελα τώρα να πάρω τ'αμάξι και να πάω....
Ναι ΦΟΒΑΜΑΙ αλλα ΘΕΛΩ...
Πόση δύναμη άραγε έχει ένα θέλω;;;;;;Μπορεί να γίνει πράξη,χωρίς να μένει στη θεωρία;;;;;
ΓΑΜΩΤΟ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
Μια σειρά από Θέλω
οκ ΜΗΝ ΕΊΜΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΗ(ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΙ)
αλλά απλά θα θελα να πκάνω πιο πολλά πράγματα.δεν είμαι κακομαθημένο...αλλά νιώθω πολλά....κι όταν νιώθω κ αυτό που νιώθω κάποιεσ φορές δεν μπορώ να τ κάνω,στεναχωριέμαι
ΝΙΩΘΩ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ.......
ΤΑ ΧΕΡΙΑ,ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙ ΑΥΤΑ.....Μ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΟ ΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΥΝ ΧΕΡΙΑ(ΟΠΩΣ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΙΡΜΟ)....ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....ΚΑΛΑ ΥΠΕΡΒΑΛΛΩ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΑ 18 ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΤΡΙΧΑ ΤΡΙΧΙΑ....ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ....ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΙ....ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΦΕΥΓΕΙ Κ Α Π Ω Σ ΤΟ ''ΒΑΡΟΣ''....ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΒΑΡΟΣ......ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΑΜΕ ΓΙ ΑΥΤΑ.....ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΛΛΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....ΘΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΟΥΝ....Κ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ Τ ΑΠΟΦΕΥΓΩ............
Έχετε δεί το ''ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ''...ΠΟΛΎ ΟΜΟΡΦΗ ΤΑΙΝΙΑ
λέει λοιπόν κάπου προς το τέλος:
''Η καλύτερη αγάπη είναι αυτή που ξυπνά την ψυχή και μας οδηγεί ψηλά Ανάβει φωτιά στις καρδιές και γαληνεύει τις ψυχές μας... Αυτό μου χαρίζεις... Αυτό θέλω να σου χαρίσω κι εγώ. . .''
Δεν θέλω να γίνομαι κακιά
λές ''κουραστήκαμε σήμερα,ας βγούμε αύριο.......το δέχομαι....ετσι είναι
αλλά μετά πάς κ αράζεις αλλού....
οκ μαζί θα μασταν ως τις 2+κάτι π είναι τ τελευταίο μετρό,κ θα ταν ταλαιπωρία ξανά πάνω κάτω
τα δέχομαι
για την ακρίβεια......το ΛΟΓΙΚΟ μου κομμάτι τα δέχεται
γιατί το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ. . . . σπάει νεύρα...σπάει κεφάλια...δίνει μπουνίδια...κλωτσίδια....
....................................ΚΛΑΕΙ....................
......ΝΙΩΘΕΙ ΕΝΑ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.....
........................ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ....................
........ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ............
ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....
ΤΟ ΞΕΡΩ....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ
Ξέρετε τί θα θελα ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ;;
Να μπορούσαν αυτά τα 2 κομμάτια μου,να γίνουν ΕΝΑ.....θα έβλεπα κάπως πιο σφαιρικά τα πράγματα.....τώρα με παρασύρει συχνά το συναίσθημα...σαν παλίρροια.....ή μάλλον σαν ένα μεγάλο κύμα....που όταν φτάνει στην ακτή σκάει πάνω στην άμμο....άλλοτε κάνοντας ένα δυνατό παφλασμό,κι άλλοτε κάνοντας έναν απαλό μελωδικό ήχο
σαν να σου λέει......''Η ΦΟΡΤΟΥΝΑ ΠΕΡΑΣΕ....ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΑΞΙΔΙ....ΜΕ ΝΕΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΕΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ....
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ. . . . .
ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΟ....μαλλον καλύτερα,σαν το τριαντάφυλλο του Μικρού ΠΡΙΓΚΙΠΠΑ.....
για να ζήσει να ανθίσει και να μοσχομοιρήσει θέλει αγάπη,φως,ΖΩΗ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου