Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε.....επίσης υποτίθεται ότι είχε διάβασμα..........
έξω έβρεχε τ'απόγευμα όταν μιλήσαμε....ήθελα να ρθει.....και τα χα σκεφτεί όλα.....αλλά η ΒΡΟΧΗ.....μετά θα βγαίναμε και καλά κάπου στο ενδιάμεσο.....
αλλά είναι ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΜΕΣΑ....ΝΑ ΧΟΥΧΟΥΛΙΑΖΕΙΣ.....
πέρασαν λίγες ώρες και τον παίρνω....και ακούω φασαρία....ήταν έξω....
ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΗΛΙΘΙΑ.............
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ
Κι εγώ που νόμιζα ότι διάβαζε.............Κ ακούγονταν γέλια κ φωνές από μέσα.......
κι εγώ στο σπίτι,να νομίζω ότι διαβάζει........
όταν του λέω ''Που είσαι;;''
η απάντηση του ήταν......δεν ξέρω....ο τόνος της φωνής του ήταν κάπως λυπημένος...κάπως σαν να ένοωθε ένοχος...σα να ένιωθε ότι έκανε κάτι κακό........
κι εγώ πρπατάω πάνω κάτω στο δωμάτιο....και τα μάτια μου έχουν γίνει βρύσες.....και δεν σταματάνε..........
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ......Κ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ
Είμαι σίγουρη ότι ξέρει πως με πείραξε......Ξέρω πως δεν θα πει τίποτα γι'αυτο...αλλά απλά θα είναι πολύ γλυκός μαζί μου....
δεν θα πώ τίποτα...δεν θέλω να του μιλήσω γι αυτό,και να μαι σε υπερένταση...θέλω να μαστε κοντά....να βλέπω τις αντιδράσεις του.....πολλές φορές δε μιλάω...ή λέω αυτό που θέλω να πώ με άλλο τρόπο....αλλά δεν θέλω να μιλήσω εν βρασμό ψυχής......
αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω σα ΧΑΖΗ....
Σα να έχω κάποιον απέναντι μου,που γελάει μαζί μου............
κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω............ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.....
ΝΙΩΘΩ ΤΟΣΟ ΧΑΖΗ..,..
ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ
ΝΙΩΘΩ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗ
Δεν θα μιλήσω...Θα το κρατήσω μέσα μου μέχρι να βρεθούμε....και τότε θα μιλήσω....
κάνω κύκλους στο δωμάτιο και σκέφτομαι
Δεν αμφισβήτησα ότι δεν με νοιάζεται . . . . ναι,κι εγώ ειναι φορες που θέλω να βγούμε,αλλά βαριέμαι να πάρω τα πόδια μου,απλά και μόνο επειδή έχω την ανάγκη να μείνω μεσα....κ οι 2 την έχουμε την ανάγκη,αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να την ικανοποιήσουμε σε κοινούς χρόνους.......
ναι δεν το αρνούμαι μ ενόχλησε αυτό...κ ξέρω ότι το κατάλαβε....
Μ αρέσει η βροχή.......κλαίω χωρίς να φαίνομαι”…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου