ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧ . . . . . . . .

ΚΛΑΙΩ....ΔΕ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε.....
επίσης υποτίθεται ότι είχε διάβασμα..........

έξω έβρεχε τ'απόγευμα όταν μιλήσαμε....ήθελα να ρθει.....και τα χα σκεφτεί όλα.....αλλά η ΒΡΟΧΗ.....μετά θα βγαίναμε και καλά κάπου στο ενδιάμεσο.....
αλλά είναι ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΜΕΣΑ....ΝΑ ΧΟΥΧΟΥΛΙΑΖΕΙΣ.....

πέρασαν λίγες ώρες και τον παίρνω....και ακούω φασαρία....ήταν έξω....

ΕΝΙΩΣΑ ΣΑΝ ΗΛΙΘΙΑ.............
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ
ΗΛΙΘΙΑ

Κι εγώ που νόμιζα ότι διάβαζε.............Κ ακούγονταν γέλια κ φωνές από μέσα.......
κι εγώ στο σπίτι,να νομίζω ότι διαβάζει........
όταν του λέω ''Που είσαι;;''
η απάντηση του ήταν......δεν ξέρω....ο τόνος της φωνής του ήταν κάπως λυπημένος...κάπως σαν να ένοωθε ένοχος...σα να ένιωθε ότι έκανε κάτι κακό........

κι εγώ πρπατάω πάνω κάτω στο δωμάτιο....και τα μάτια μου έχουν γίνει βρύσες.....και δεν σταματάνε..........
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΩ......Κ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ

Είμαι σίγουρη ότι ξέρει πως με πείραξε......Ξέρω πως δεν θα πει τίποτα γι'αυτο...αλλά απλά θα είναι πολύ γλυκός μαζί μου....

δεν θα πώ τίποτα...δεν θέλω να του μιλήσω γι αυτό,και να μαι σε υπερένταση...θέλω να μαστε κοντά....να βλέπω τις αντιδράσεις του.....πολλές φορές δε μιλάω...ή λέω αυτό που θέλω να πώ με άλλο τρόπο....αλλά δεν θέλω να μιλήσω εν βρασμό ψυχής......

αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω σα ΧΑΖΗ....
Σα να έχω κάποιον απέναντι μου,που γελάει μαζί μου............

κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω,κλαίω............ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.....
ΝΙΩΘΩ ΤΟΣΟ ΧΑΖΗ..,..
ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ
ΝΙΩΘΩ ΥΠΕΡΕΝΤΑΣΗ

Δεν θα μιλήσω...Θα το κρατήσω μέσα μου μέχρι να βρεθούμε....και τότε θα μιλήσω....

κάνω κύκλους στο δωμάτιο και σκέφτομαι

Δεν αμφισβήτησα ότι δεν με νοιάζεται . . . . ναι,κι εγώ ειναι φορες που θέλω να βγούμε,αλλά βαριέμαι να πάρω τα πόδια μου,απλά και μόνο επειδή έχω την ανάγκη να μείνω μεσα....κ οι 2 την έχουμε την ανάγκη,αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να την ικανοποιήσουμε σε κοινούς χρόνους.......
ναι δεν το αρνούμαι μ ενόχλησε αυτό...κ ξέρω ότι το κατάλαβε....

Μ αρέσει η βροχή.......κλαίω χωρίς να φαίνομαι”…

Η ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Μου τη σπάνε τα σάββατα....Γιατί;γιατί όλος ο κόσμος βγαίνει...
και πιο πολύ μ ενοχλεί που όλο αυτό το σκηνικό επηρεάζει κι εμένα...με πειράζει που δεν βλέπω το σάββατο σαν όλες τις άλλεσ μέρες......
και πάντα θέλω να βγαίνουμε μαζί
και πάντα έχω την αγωνία του τί θα κάνουμε αυτή τη μέρα

ΟΚ,βγήκαμε το μεσημεράκι προς απόγευμα....Υποτίθεται ότι θα βγαίναμε και το βράδυ
αλλά ναι,ήμασταν κουρασμένοι
και ναι μένουμε μακριά(καλά,όχι κ πάρα πολύ...ΕΥΤΥΧΩΣ)
ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ,ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ,ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ(ΠΕΣ ΤΟ ΟΠΩΣ ΘΕΣ) ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΑΝΩ

Ναι,θα θελα τώρα να πάρω τ'αμάξι και να πάω....
Ναι ΦΟΒΑΜΑΙ αλλα ΘΕΛΩ...
Πόση δύναμη άραγε έχει ένα θέλω;;;;;;Μπορεί να γίνει πράξη,χωρίς να μένει στη θεωρία;;;;;

ΓΑΜΩΤΟ

ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ
ΘΕΛΩ

Μια σειρά από Θέλω
οκ ΜΗΝ ΕΊΜΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΗ(ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΙ)
αλλά απλά θα θελα να πκάνω πιο πολλά πράγματα.δεν είμαι κακομαθημένο...αλλά νιώθω πολλά....κι όταν νιώθω κ αυτό που νιώθω κάποιεσ φορές δεν μπορώ να τ κάνω,στεναχωριέμαι


ΝΙΩΘΩ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ.......ΤΑ ΧΕΡΙΑ,ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙ ΑΥΤΑ.....Μ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΟ ΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΥΝ ΧΕΡΙΑ(ΟΠΩΣ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΙΡΜΟ)....ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ....
ΚΑΛΑ ΥΠΕΡΒΑΛΛΩ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΑ 18 ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΤΡΙΧΑ ΤΡΙΧΙΑ....ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟ....ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΚΦΡΑΖΟΜΑΙ....ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΦΕΥΓΕΙ Κ Α Π Ω Σ ΤΟ ''ΒΑΡΟΣ''....ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΒΑΡΟΣ......ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΟΒΑΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΚΑΜΕ ΓΙ ΑΥΤΑ.....ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΛΛΩ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....ΘΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΟΥΝ....Κ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ Τ ΑΠΟΦΕΥΓΩ............


Έχετε δεί το ''ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ''...ΠΟΛΎ ΟΜΟΡΦΗ ΤΑΙΝΙΑ
λέει λοιπόν κάπου προς το τέλος:

''Η καλύτερη αγάπη είναι αυτή που ξυπνά την ψυχή και μας οδηγεί ψηλά Ανάβει φωτιά στις καρδιές και γαληνεύει τις ψυχές μας... Αυτό μου χαρίζεις... Αυτό θέλω να σου χαρίσω κι εγώ. . .''

Δεν θέλω να γίνομαι κακιά
λές ''κουραστήκαμε σήμερα,ας βγούμε αύριο.......το δέχομαι....ετσι είναι
αλλά μετά πάς κ αράζεις αλλού....
οκ μαζί θα μασταν ως τις 2+κάτι π είναι τ τελευταίο μετρό,κ θα ταν ταλαιπωρία ξανά πάνω κάτω
τα δέχομαι
για την ακρίβεια......το ΛΟΓΙΚΟ μου κομμάτι τα δέχεται
γιατί το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ. . . . σπάει νεύρα...σπάει κεφάλια...δίνει μπουνίδια...κλωτσίδια....
....................................ΚΛΑΕΙ....................
......ΝΙΩΘΕΙ ΕΝΑ ΣΦΙΞΙΜΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.....
........................ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ....................
........ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ............

ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....

ΤΟ ΞΕΡΩ....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ.....ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ

Ξέρετε τί θα θελα ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ;;

Να μπορούσαν αυτά τα 2 κομμάτια μου,να γίνουν ΕΝΑ.....θα έβλεπα κάπως πιο σφαιρικά τα πράγματα.....τώρα με παρασύρει συχνά το συναίσθημα...σαν παλίρροια.....ή μάλλον σαν ένα μεγάλο κύμα....που όταν φτάνει στην ακτή σκάει πάνω στην άμμο....άλλοτε κάνοντας ένα δυνατό παφλασμό,κι άλλοτε κάνοντας έναν απαλό μελωδικό ήχο
σαν να σου λέει......''Η ΦΟΡΤΟΥΝΑ ΠΕΡΑΣΕ....ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΑΞΙΔΙ....ΜΕ ΝΕΑ ΟΝΕΙΡΑ ΝΕΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ....

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ. . . . .


ΓΙΑΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΟ....μαλλον καλύτερα,σαν το τριαντάφυλλο του Μικρού ΠΡΙΓΚΙΠΠΑ.....

για να ζήσει να ανθίσει και να μοσχομοιρήσει θέλει αγάπη,φως,ΖΩΗ....

ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ.....

Δεν θέλω να του κολλάω σα στρείδι....Οκ είμαστε μαζί αλλά έχει και ο καθένας τις παρέες του...
Και να σας πώ την αλήθεια,τη ζηλεύω την παρέα του(με τη καλή έννοια)....Δεν ξέρω γιατί,αλλά τους νιώθω πολύ κοντά μου...είναι πολύ καλά παιδιά...
Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι βγάζουν μία,ας την πούμε αύρα,η οποία άλλες φορές μας ελκύει,και άλλες μας απωθεί....Για μένα,τη προκειμένη στιγμή ισχύει η 1η περίπτωση....
Μ αρέσει που με εμπιστεύονται,που μοιράζονται πράγματα μαζί μου....
Σε πολλούς,μπορεί αυτό να φαίνεται απόλυτα φυσιολογικό...κι όμως έχω περάσει κ από παρέες που δεν έδιναν δεκάρα για τους άλλους....ίσως γ'αυτό και μπορώ να εκτιμήσω κάποιες καταστάσεις.....
Τέσπα,μέσα στη βδομάδα,έχουν κανονήσει να τους βγάλει ένας φίλος έξω στα μπουζούκια....
κ εντελώς τυχαία, χτές ανέφερα το ενδεχόμενο να πάμε στο συγκεκριμένο μέρος....
και μου λέει ''πρέπει να τον ρωτήσω....''
να σας πώ την αλήθεια το εκτίμησα.....αλλά κυρίως ένιωσα πώς γίνομαι φόρτωμα...
Βασικά,ξέρω πως δεν είναι έτσι......ΘΕΛΩ να πάω
αλλά όχι να φορτωθώ......όχι να είμαι πάντα εκεί...
τα παιδιά με πάνε και το ξέρω............
αλλά θα δούμε.....θα μ άρεσε να μαστε μαζί..........Ε,τι ψέματα να πω?

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Έχω την ανάγκη να νιώσω ελεύθερη....το χω πολλή ανάγκη....τις τελευταίες μέρες αυτή η σκέψη στρυφογυρνάει το μυαλό μου.....

Θέλω να βγαίνω,να τρέχω ,να γελάω,να κλαίω ελεύθερα,να κάνω μαλακίες...ΤΑ ΠΑΝΤΑ

όχι,δε μου λείπει κάτι...έχω μάλλον αρκετά για να είναι κάποιος ασφαλής,άνετος....

Κι όμως νιώθω περιορισμένη....Τελικά δεν θέλω να τα χω όλα....νομίζω ότι αυτό μου κάνει κακό.....

ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.........
Πότε όμως κάποιος έιναι πραγματικά ελεύθερος;;;
και τελικά,είμαστε ποτέ ελεύθερη
οκ....η έννοια της ελευθερίας μάλλον είναι σχετική...ίσως και υποκειμενική....

Ούυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ

Θέλω να κάνω τοοοοοοοοοοοοοοόσα πράγματα.....

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.....ΜΑΖΙ.........


ΜΑΖΙ

ΓΙΟΡΤΕΣ Κ ΔΟΥΛΕΙΑ(ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΧ!)

Έρχονται γιορτές...και σήμερα μου είπε ότι την πρωτοχρονιά θα δουλεύει...
Και ξαφνικά,μ' έπιασε ένα σφύξιμο στο στομάχι...
ήθελα να περάσουμε μαζί αυτές τις μέρες....
Ήθελα να κάνουμε πράγματα μαζί....βόλτες με το σκούφο και τα γάντια μας...να χαζεύουμε τα στολισμένα σπίτια,τα χριστουγεννιάτικα...και τη πρωτοχρονιά να το κάψουμε πάλι μαζί....ΑΓΚΑΛΙΑ....Και να ξεκινήσει ο καινούργιος χρόνος μοναδικά!!!
ίσως πάλι,να βλέπω πολλές ταινίες....
Αλλά σήμερα πάλι μ έπιασε το δίπολο....πάλι νιώθω ότι χωρίζομαι σε 2 κομμάτια...ένα το ΛΟΓΙΚΟ που τα κατανοεί απόλυτα όλα αυτα....Κ ένα το ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ που θέλει άλλα πράγματα....
Του αρέσει να δουλεύει,το χρειάζεται...κ αυτές τις μέρες,θα βγάλει και έξτρα χρήματα....αλλά...........Πάντα αυτό το αλλά.......
ναι ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΓΙ'ΑΥΤΟΝ αλλά θέλω και να μαστε μαζί....
άμα δουλεύει και στις 23 και στις 24 και στις 25....Ε,Εκεί είναι που θα φάω τη φλασιά τη μεγάλη....Πραγματικά τον χαίρομαι .....που είναι τόσο έξυπνος...που σκέφτεται πολλές διεξόδους....συχνά μου θυμίζει και τον μπαμπά μου....πολύ έντονα
ΑΛΛΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΛΛΙΩΣ ΤΙΣ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΤΕΙ....ε καλά όχι και όλες....
είχα εξοικειωθεί με την ιδέα ότι θα δουλεύει μαλλον τα χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά....αλλά όχι κι έτσι........
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
Μακάρι να μπορούσαμε να πηγαίναμε κάπου.....να φεύγαμε έτσι....για 2-3 μέρες......
αλλά δεν τολμώ να πώ κάτι....ξέρω ότι οικονομικά είναι δύσκολα....καλά,ούτε κι εγώ ξέρω αν θα μπορώ.....αλλά νιώθω ότι κ οι 2 μας το έχουμε ανάγκη.....χωρίς πλάκα!
ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ,ΧΑΛΑΡΩΣΗ......ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ....ΝΑ ΑΡΑΖΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ...ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΟΛΤΕΣ.........ΤΟ ΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΑΝΑΓΚΗ!

Μ ΑΡΈΣΕΙ ΝΑ ΚΆΝΩ ΌΝΕΙΡΑ....ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ....ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΤΑΩ ΣΤΗ ΓΗ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ(ΚΑΛΑ,ΜΗ ΦΑΒΤΑΣΤΕΙΤΕ Κ ΤΠΤ ΤΟ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ!!!)ΑΛΛΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΒΑΜΑΙ,ΜΗΠΩΣ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΛΑΣΕΙ ΟΛΑ.........

είμαι λίγο μελό ,ε??χμ,το ξέρω....αλλά αναγκαστικά,πρέπει να κινούμαι με τη λογική...δεν θέλω να φτάσω σε σημείο και να χάσω τη γή κάτω απ τα πόδια μου.....Ωστόσο όμως,θέλω και να ΖΩ..............καλά δεν λέω ότι δεν ζω,ή ότι δεν είμαι ευχαριστημένη....αλίμονο!!

αλλά πραγματικά θέλω να φύγουμε....να είμαστε κάπου οι 2 μας...ΧΑΛΑΡΑ....να κάνουμε όσα η καθημερινότητα κ οι δουλείες δεν μας αφήνουν....
ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΑΥΤΟ!!!

ΟΥΦ!!!ακόμα δεν ηρέμησα....έχω πολλή ένταση...

ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΖΗΛΙΑ

ΝΑΙ.....και ΦΟΒΑΜΑΙ και ΖΗΛΕΥΩ....
πότε λοιπόν ο άνθρωπος ζηλεύει;;χμ,η ζήλια απορρέει από το φόβο....
ποιόν φόβο;;το φόβο μήπως χάσουμε κάτι που αγαπάμε πολύ.....
ακόμη κι όταν ξέρουμε ότι αυτό το κάτι,μας αγαπάει κι αυτό.,το ίδιο(μπορεί κ παραπάνω-who knows??)
Δεν ξέρω γιατί ζηλεύω...ίσως γιατί είναι η πρώτη φορά που ερωτεύομαι...που νιώθω τόσα πολλά...κι όλα αυτά με φοβίζουν...έχω γνωρίσει και γνωρίζω σιγά σιγά έναν κόσμο τόσο όμορφο...πολλές φορές λέω στον εαυτό μου(ψυθιριστά-μην το ακούσει κανένας άλλος-'):ΓΊΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΤΥΧΕΡΗ;;;;
κι ο εαυτός μου μου απαντάει:ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ;ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ;;
όσο περνάει ο καιρός,νιώθω ότι δένομαι όλο και πιο πολύ μαζί του...πολλές φορές θέλω να του πώ πράγματα αλλά δεν τα λέω...ίσως και να ναι καλυτερα έτσι...αλλά τουλάχιστον τα λέω με άλλο τρόπο...με μια τρυφερή αγκαλιά..μ ένα φιλί που είναι κάπως διαφορετικό απο τα άλλα φιλιά...
μια κυριακή,είχαμε πάει για καφέ...μιλάγαμε-τελευταία,μοιράζεται όλο και πιο πολλά πράγματα μαζί μου-μου λεγε τις αγωνίες τους προβληματισμούς του κι εγώ τον 'ακουγα...και προσπαθούσα να τον χαλαρώσω,και να του πώ ότι ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ...Σκύβει και με φιλάει...δεν ξέρω για πόση ώρα μείναμε κολλημένοι...είχα το χέρι μου πάνω στο στήθος του...κ έβαλε κ το δικό του χέρι πάνω στο δικό μου...κ ήταν σαν να χάθηκε ο χρόνος...Κι όταν μετά κοιταχτήκαμε στα μάτια,τα βλέμματα μας ήταν τόσο γλυκά και τόσο γαλήνεια....
ναι το τελευταίο καιρό ερχόμαστε όλο κ πιο κοντα...
απο τη μια αυτο μ αρέσει...είναι πολύ όμορφο να ανακαλύπτεις σιγα σιγα νέα πράγματα για τον άνθρωπο που αγαπάς...και να μπαίνεις σταδιακά σ έναν νέο κόσμο......(ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΩ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)
Από την άλλη αυτό με φοβίζει....γιατί γίνομαι αρκετά κτητική κ ζηλιάρα
Κ όμως το ξέρω πως μ αγαπάει...πως νιώθει όσα κι εγώ...κι ας μη μου τα λέει(μήπως κι εγώ,το ίδιο δεν κάνω;;)
Θέλω να βγαίνει αλλά ταυτόχρονα όταν βγαίνει με πιάνει ο φόβος κ η ανασφάλεια...μπορεί να βάλλω και τα κλάμματα....η μαλακία η ίδια με πιάνει...
Κ δεν μ αρέσει να βλέπω έτσι τον εαυτό μου...
Όταν έρχεται το Σ/Κ είμαι μέσα στο άγχος για το πότε θα βγούμε κ για το άν θα βγούμε τη παρασκευή ή το σάββατο....Διαστροφικό έ?????
Η Μαρία μου,μου λέει ότι τα έχω όλα και πάλι δεν είμαι ευχαριστημένη....
δεν θέλω να είμαι αχάριστη...ούτε μ αρέσει να είμαι αχαριστη,κτητική,ζηλιάρα....γτ τότε φτάνω στην πιο ακραία εκδοχή μου...που δεν είναι κ ότι καλύτερο
Θέλω ναζ ω το ΤΩΡΑ αλλά σπάνια τα καταφέρνω
Ίσως γτ στην ηλικία των 18 θέλουμε να τα ζήσουμε ΟΛΑ εδώ και τώρα
και θέλουμε να τα έχουμε ΟΛΑ δικά μας εδώ και τώρα....
Δεν ξέρω τί να κάνω....
Τη μία έχω τα πάνω μου και την άλλη τα κάτω μου...χρειάζομαι μια τόση δα μικρή αφορμή για να βάλλω τα κλάμματα και μια μικρή δόση χαράς για να νιώσω ότι είμαι ο πιο τυχερ΄ς άνθρωπος του κόσμου....
Θα ήθελα να είμαι πιο ελεύθερη...να μπορώ να κάνω πιο πολλά πραγματα
αλλά τελικά το ΛΑΘΟΣ μου είναι οτι δίνω περισσότερο βάση σ αυτά που δεν έχω,παρά σ αυτά που έχω....Μου μπαίνει στο μυαλό η χ,ψ υποψία
και ΧΑΝΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΥ ΕΧΩ!
Γαμώτο......κύριε εαυτέ μου βάλλε μυαλό!!!!!!

μια φορά όπως περπάταγα στο δρόμο ''είδα'' τον εαυτό μου λίγο παραπέρα να με κοιτάζει....Γτ μόνο όταν είσαι εξωτερικός παρατηρητής,τον καταστάσεων που ζεις,μπορέις και να τις κρίνεις αντικειμενικά....ήθελε να μου πεί πολλά,αλλα δεν μίλαγε...μόνο με κοίταγε...Αρχικά φοβήθηκα...Τώρα θα ήθελα να σταθεί απέναντι μου και να μου πεί:

''ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ....ΚΑΙ Σ' ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ Σ ΕΚΕΙΝΟΝ....ΑΦΟΥ ΣΕ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙΣ,ΤΟΝ ΝΟΙΑΖΕΣΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ,ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΕΙΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ.......''